Anasayfa Boşanma ve Çocuk Şiddet Eğilimli Çocuklar Yetiştirmek

Şiddet Eğilimli Çocuklar Yetiştirmek

Yazar: Necil Beykont

Amerika Birleşik Devletlerindeki  kız çocuklarının neredeyse dörtte birinden fazlası babalarından ayrı yaşıyor. Hayatında babası olmayan kızların hamile kalma ihtimali diğerlerinden iki buçuk misli fazla.
Erkek çocukların evden kaçma ihtimali %63, uyuşturucuya başlama ihtimali ise %37 fazla. Her iki cinsin okuldan atılma ihtimali iki kat fazla. Hapse girme ihtimali de iki kat fazla.
Tek ebeveyn ile büyüyen kızlarda evlilik öncesi hamilelik veya intihar etme ihtimali iki kat, uyuşturucu bağımlılığından ölüm ihtimali ise üç kat fazla. Erkek çocuklarda uyuşturucu bağımlılığından ölüm ihtimali beş kat, düşme ve zehirlenmeden ölüm üç kat, kavgada-saldırıda ölüm ihtimali dört kat fazla. Bunlar bilimsel araştırmalarla ortaya konmuş bulgular.(*)

İyi yetişmek bütün çocukların hakkı.
Bütün çocuklar hem anne hem de baba sevgisi ile büyümeli. Boşanmalar, çocukların asla anne veya babalarından kopuk yaşamaları anlamına gelmiyor.

Anne sevgisinin ve ilgisinin önemini tartışmasız herkes biliyor. Peki baba neden önemli?

Babanın çocuğuna en belirgin katkılarından biri de ona erkek bakış açısını ve kendine güven duygusunu kazandırması.

Ancak anne ve babanın sağladığı iki farklı dünya sayesinde çocuk, gelişmesi için gerekli olan dengeye kavuşabiliyor. Babasız büyüyen bir çocuk bu dengeyi kuramıyor.
Bir babanın çocuğun hayatında yer alması, çocuğun kişilik yapısını geliştirmesi için çok önemli. Babasız büyüyen bir çocukta derin bir reddedilmişlik duygusu gelişiyor. “Neden babam için önemli olmadım?” sorusu, onun kendisini değersiz hissetmesine sebep oluyor.
Babası ile büyüyen çocuklar kimliklerinden emin ve bireyler olarak yetişiyor. Çocuk, kimliğini oluşturabilmek için babasını çok iyi tanımak ve baba sevgisi ile ilgisini hissetmek zorunda.
Baba, çocuk için güçlü bir otorite ve disiplin figürü. Çekinecekleri bir baba otoritesi olmayan çocuklar, yasak sınırlarını diğer yaşıtlarından daha kolay zorluyorlar.

Ev dışında rol modeli olarak, babanın işinde başarılı olması ve para kazanması çocuk için çok önemli bir öğrenme ve örnek alma yolu. Defalarca “ders çalış, meslek sahibi ol” nasihatlarını dinlemek yerine iyi bir okulu bitirip, iyi bir mesleğe sahip olan babanın sağladığı imkanları gören çocuk, daha başarılı oluyor.

Oğlumuz ve Biz

Erkek çocuklarının cinsiyetlerini kanıtlamalarının bir yolu da sert ve saldırgan görünmeye çalışmaları. Babasından yoksun büyütülen erkek çocuklar, sokak kavgalarına karışarak, hızlı araba kullanarak, içki içerek erkekliğini kanıtlamak istiyor. Oysa babasıyla yaşayan çocuklar, ailesiyle vakit geçiren, nazik, sevgi dolu babalarından erkek olmanın aslında nasıl bir şey olduğunu kolayca öğreniyorlar. Sert görünmeye çalışarak bir şeyler kanıtlamaya gerek olmadığını anlıyorlar.

Baba, oğluna kadınlarla ilişki kurmayı da öğretir. Kadınlara saygı duyan, eşine evde yardımcı olan bir baba iyi bir örnek oluşturur ki, bunu bir anne asla yapamaz.

Babasından uzaklaştırılıp sadece anne otoritesiyle büyütülen erkek çocuklarda “homoseksüel eğilimlere” diğerlerine nazaran daha fazla rastlandığı da saptanmış.

Kızımız ve Biz

Baba sevgisiyle yetişen kız çocuk, dişiliğinden, kendinden, sevilebilir bir kız olduğundan emin büyüyor. Baba sevgisinden yoksun büyüyen kız çocuklarının ise çekici ve arzu edilen biri olduklarını kendilerine kanıtlamak için erken yaşta cinsel ilişkiye girerek, umutsuzca dikkat çekmeye ve değerli olduklarının ispatlamaya çalıştıkları biliniyor. Evlilik dışı çocuk sahibi olma oranı, babadan yoksun büyütülen kızlarda daha fazla.

İlgili bir baba kızına, bir erkeğin ona nasıl davranması gerektiğini de öğretir. Babasından şefkat ve sevgi gören kız çocuk, şiddete yatkın erkeklerden uzak durur. Baba sevgisini bilmeyen kız çocukların ise maalesef “şiddete daha toleranslı” oldukları saptanmış.
Bunun anlamı şu: Baba sevgisinden ve ilgisinden uzak büyütülen kız çocuklar, kendilerine sert davranan, onları itip kakan, belki de dayak atan erkekleri tercih edebiliyorlar.
* * *
Demek ki boşanan anne babalara yeni düzenlerini kurarken çok daha dikkatli davranma görevi düşüyor. Oğlumuzun ve/veya kızımızın hangi tehlikelerle karşı karşıya olduğunu iyi bilmemiz ve onların anne ve babaları ile her zaman yakın ilişki içinde kalmalarını sağlamamız gerekiyor.

BU YAZILARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

2 Yorumlar

aysel gürsan 18 Ağustos 2011 - 10:38

merheba bir oğlum var daha bir buçuk yaşında vebabasından ayrıyız aslında aradaki mesafe 1 saatlik ama babası işleri bahane ederek oğlunu görmek istemiyo ben ikimizin sevgisinide alması taraftarıyım.ama her defasında bişey buluyo budurumda ne yapabilirim ve şöyle bir durum varacaba ona asla artık gösterme girişiminde bulunmayıp hayatımızdan oğlum babasını çıkarmasını sağlasam ne olur?ve korktuğum şey oğlum büyüyünce alırmı. şimdi tüm sorumluluğu bana yıkıyor. ne yapabilirim ilerisi ve şimdi için cevaplarsanız sevinirim:::

Cevapla
Site Yöneticisi 18 Ağustos 2011 - 12:28

Çocuğunuzun hayatından babasını çıkarmak çocuğunuza zarar verir en başta. Ne yazık ki boşandıktan sonrasında da zorluklar bitmiyor. Sizin zorluğunuz ise bütün sorumluluğu tek başınıza almak. Eğer yapabiliyorsanız -çocuğunuz için- eski eşiniz geldiği zaman görsün çocuğunuzu ama her geldiği zamanda ve her fırsatta kendinizi zora sokmayacak şekilde ona sorumluluklarını hatırlatın. Geleceğe yönelik kaygıları ise bir kenara bırakmalıyız çünkü zaten “şimdi” nin bir sürü derdiyle uğraşıyorsunuz.

Cevapla

Yorumunuzu Bekliyoruz !