Anasayfa Sizden Gelenler Mektubunuz Var…Bir Bebeğin Kaleminden…

Mektubunuz Var…Bir Bebeğin Kaleminden…

Yazar: Meriç Gizem KOYUTÜRK

Sevgili Babacığım,

Dün anneme bağırdın ya içim gitti. Sen bunu bu aralar pek sık yapıyorsun. Bazen evde yalnız olduğunuzda, bazen büyükannemlerin yanında, bazen de dışarıda elin içinde. Annem bunları hak edecek ne yapıyor? Sen değil miydin yıllar önce elinde çiçek, yağan yağmura aldırış etmeden durağa koşup onu ne kadar sevdiğini onca kalabalığın içinde bağırarak söyleyen; keyifli yaşanan yılların ardından tutkulu bir aşkla bağlandığın anneme mezuniyet günü birincilik konuşmanın sonunda evlenme teklifi eden; önüne çıkan fırsatları onu kaybetmemek, ondan ayrılmamak için tepen, hayatını ona göre şekillendiren tutkulu aşık adam? Ne değişti baba bu süreçte? Hani nerede o cesur aşık?

Oysa o seni ne çok seviyor. Seni mutlu edebilmek, kendisini taşıyabilen bu adamı taşıyabilmek, kendine öylesine bağlayan adama ulaşıp eski günleri tekrar yaşayabilmek için elinden geleni yapıyor. Evet, bu aralar benimle ilgilendiği için seni biraz ihmal etmiş olabilir; ama bu sana olan sevgisinin azaldığını göstermez ki. Senin yerin ayrı, benim yerim ayrı.

Hayatınızı değiştirdiğimi biliyorum. Sorumluluk arttıkça mı böyle sinirli oldun yoksa hep mi böyleydin ben mi yeni fark ediyorum? Ufacık şeylerde anneme sert çıkmanın, onu üzmenin, soru yağmurunda onu bunaltmanın amacı ne? Evet, farkındayım zaten güzeldi; ama bu aralar pek bir güzelleşti. Kıskançlık yapıp bunaltma. Sanıyor musun sana bunca bağlıyken senden başkasını sevebilir.

Bu sürecin tadını çıkarmak, aile olmanın tadına varmak için neyi bekliyorsun? Artık kendi hayatına da annemin hayatına da ve hatta benim hayatıma da gölge düşürme, yeter. Annemi anlamaya çalış zor bir süreç atlatıyor. Yaşadıkları kolay şeyler değil, sen yaşasan bu kadar başarılı bir eş ve anne olabilir miydin? Hem farkında mısın beni kıskandığından mıdır ne, ne zamandır ona uyuduktan sonra onu sevdiğini söylüyorsun. Oysa onun uyanıkken bunu duymaya ihtiyacı var, inan.

Bırak büyük bir sevgiyle oluşturduğun, emek harcadığın hayatına benim dahil olmamla mutluluğumuz artsın. Ben senin hayatını zorlaştırmam. Öyle büyük şeyler de istemiyorum senden. Mesela dün annemle mağazada gördüğüm uzaktan kumandalı arabadan vazgeçtim. Pahalıydı, istemiyorum; zaten annem yeterince oyuncak aldı bana. İstemezsen balık tutmaya da gitmeyiz, sadece sahilde yürüsek de olur. Sevmiyorum da anlamıyorum da futbola ayrılan zamanı; seninle zaman geçireyim yeter bana, o yüzden senin futbol takımını da tutarım. Hem sonra çalışma odana zırt pırt girip rahatsız etmem seni, sen çalış rahat rahat; işin bitince benimle dışarı çıkarsın nasılsa, demi? Sizi yerli yersiz ağlayıp mızırdanıp üzmem de söz. Baş başa kalmak istediğinde ben büyükannemlerde kalırım, büyükbabam benimle oyun da oynar, onları üzmem. Tek bir şey istiyorum senden, annemi sevdiğin gibi beni gerçekten sev yeter…

Sevgili Anneciğim,

Dün babam sana bağırdı diye ne üzüldün. Aslında seni çok seviyor. Sadece bu aralar sevgisini gösterme konusunda problemleri var, beceremiyor. Biliyorum, bunu en iyi başaran eşlerden biri; ama kafası karışık son zamanlarda. Aramızda kalsın, bu aralar seni çok kıskanıyor. Sen de pek güzelleştin be annem. Bütün siniri, sert çıkışları ondan.

Ama biliyor musun sen uyuyunca saçlarını okşayıp seni ne kadar sevdiğini söylüyor sonra uykuya dalıyor; kaç kere şahit oldum uyanık olduğumda, inan.

Sen değil miydin bana uzun uzun nasıl tutkulu aşık olduğunu, sana nasıl süprizler yaptığını, seni nasıl mutlu ettiğini anlatan? Hani her sabah onunla güne başlayıp onunla günü bitirmenin keyfini önceki gün sabah kahvaltısında ballandıra ballandıra anlatmıştın, ne çabuk unuttun. Bugün ona olan öfken niye? Seni öpmeden evden çıktığı için demi? Onu anlamaya çalış lütfen. Onun bu garip halleri sevgini benimle paylaşıyor olmandan; beni kabul edemiyor hala. Şimdi bir de sürekli evde benimlesin ya, çok kıskanıyor. Kendi de burada olmak istiyor işinden dolayı gelemiyor, aklı burada; yoksa ikide bir aramaları neden sanıyorsun?

Şimdi pek belli etmese de beni aslında çok seviyor. En çok o mutlu oldu aranıza katılmama. Biliyorum ben aranıza katıldığımda senden daha çok sahiplenecek beni. Aaa! Evet, laf gelmişken söyleyeyim hazırlıklara başlayın iki hafta sonra kucağınızdayım. Babam doğum çantasına babaannemin getirdiği bebekli battaniyeyi koydu, onu çıkartsan olmaz mı?  Şimdi arkadaşlar görünce dalga geçmesin, benim de bir namım olacak babam gibi; yakışmaz duruşuma o battaniye. Geçen gün aldığın mavi takımı giydirin ilk gün. Hani şu üstünde tekne, dümen resimleri olan denizci takımını. Tam benim gibi yakışıklı bir bebek için yaraşır şekilde çıkmalıyım herkesin karşısına.

Babam geçen gece sen uyurken doğumda senin canının çok acımasından korktuğunu söyledi. Canın acıyacak mı gerçekten ben doğarken? Acıyacaksa ben doğmak istemiyorum, senin canın acımasın benim yüzümden. Benim rahatım yerinde, sadece burası biraz dar gelmeye başladı o kadar. Gerçi arkadaşın Şule’nin kızıyla o gün buluşmaya daha doğrusu doğmaya karar vermiştik ama olsun; neden gelemeyeceğimi daha sonra anlatırım ben ona.

BU YAZILARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

9 Yorumlar

umit 08 Nisan 2011 - 13:35

Tek kelimeyle MÜKEMMEL

Cevapla
figen 19 Nisan 2011 - 18:22

KESKE BUNU ESIMDE OKUSAYDI BELKI OZAMAN BIZI BIRAZ ANLARDI…AMA ARTIK CK GEC CUNKI 2 HAFTA SONRA BOSANIYORUZ SUCUM MU NE?EVLENMEDEN ONCEKI O HAVVAI KIZ DEGILIM ARTIK GEZMIYORUM,ICMIYORUM ANNEYE YAKISIR SEKILDE DAVRANIYORUM TEK SUCUM ANNE OLMAK YANI

Cevapla
umit 19 Nisan 2011 - 22:58

Figen Hanım, tek sucunuz Anne olmak deyil,yazınıza istinaden Anne olmadan önce hatta hatta evlenmeden önceki hatalarınız, hata derken yanlış anlamayın yaşam şekliniz değil benim demek istediğim; o toz pembe hayatta karsınıza cıkan ve size toz pembe görülen kişiye AŞIK olmanız.TOZ PEMBE AŞK BU İŞTE sonuçlarına gelince toz işte rüzgarda uçuşurlar.

Cevapla
Meriç Gizem KOYUTÜRK 20 Nisan 2011 - 07:25

Figen Hanım,
Evliliğiniz, sizin, çocuğunuz adına almış olduğunuz ve ilerlediğiniz yola üzüldüm.
Sizi bu yola iten gerekçeler neler bilemem, yorumunuzda havailikten bahsetmişsiniz. Kim sizin havailik diye adlandırdığınız şeyleri yaşamadı ki? O yaşın gereği oydu yaşadınız. Şimdi anne konumunda yaşamanız gereken daha olgun davranmak onu yaşıyorsunuz.Kaldı ki anne olmanıza rağmen içiyor, geziyor olsanız, havailikleriniz belli dozda devam ediyor olsa bile bence bunlar bir boşanma sebebi olamaz eğer evlilik birliğini sarsmayacak düzeydeyse. Evlilik biz olmaktan uzaklaşıldığında kopuyor gibi geliyor bana. Yazımdaki gibi gelen davetli davetsiz konuklarla(çoçukla) birlikte çatlamalar oluyorsa bu tür evliliklerde,zaten vakti zamanında temel atılırken malzeme çalınmış sevgi inşaatından diye düşünüyorum.
Yanlış hissetmişte olabilirim; ama anladığım kadarıyla bu yolda ilerlemek ortak karar değil. Siz de hala bir geri dünüş için umutlu bir bekleyiş var. O zaman derim ki hiçbir şey için geç değil, keşke demeyin yazıyı altına kendi yorumlarınızı da kaleme alarak eşinize maille gönderin, okusun. Belki sizi anlar ve tekrar oturup konuşma fırsatınız olur. Bazen yazıdaki cümleler ağızdan dökülen sözcüklerden daha çok şey ifade edebiliyor.
Denemekten ne çıkar, ne kaybedeceksiniz ki;)
Bundan sonraki rotaların gönlünüze göre olması dileğiyle…

Cevapla
altar 20 Nisan 2011 - 08:18

Çocuğun ağzından yazı gerçekten güzel. Okurken insan bu nedenle boşanır mı diye düşündüm ama 11 senelik 2 çocuklu yuvam da bunun gibi çok basit bir nedenle yıkılmak üzere. bende 1-2 hafta içinde boşanmış olacağım ve ne acıdırki eskisi gibi havai olmadığı için anneliğin gereklerini yaptığı için boşanmak zorunda kalan figen hn yerine , bende karım tarafından eski havai yaşantısında olmadığım, inançlarımın gerekliliklerini yerine getirmeye çalıştığım için terk ediliyorum. İronik. isimlerde aynı.
Ama ben boşanmanında evlenmek gibi normal bir şey olduğuna inanıyorum , hayat devam ediyor , insanlar her an her zaman değişebilir , farklı düşünebilir önemli olan , karşısındakinin Allah(cc) tarafından yaratılmış bir insan olduğunu bilmek ve sırf bu nedenlede olsa ona ve yaşantısına saygı duymak. Saygı yoksa kalanı teferruat ve geçicidir.( naçizane bence)

Cevapla
gizem 22 Nisan 2011 - 09:15

size çok katılıyorum aynı durum bende de var ulaşamadıkalrı zaman etrafımızdan ayrılmayan ulaşınca evinin kadını olunca güveni garantileyince yön değiştiriyorlae

Cevapla
recepege 25 Nisan 2011 - 23:06

2 saat gecti okumamaın ardından ve hala aglayarak yazıyorum hayatımda bu kadar agldıgımıda hatırlamıyorum ve bosanma arifesindeyken ben lanet olsun vaz geciyorum bosanmak istemiyorum ve herkes akıllı olsun bi karar vermeden önce bikez daha düsünsün yazı süper hala da aglıyorum

Cevapla
Meriç Gizem KOYUTÜRK 27 Nisan 2011 - 18:05

Recep Bey,
İllaki boşanma da evllilik gibi doğal bir durum; özellikle de karşılıklı yıpranmalar, saygısızlıklar, sevgisizlikler söz konusuysa. Hatta yapılası en doğru şey bana göre. Çünkü tabiri caizse “üç kuruşluk dünya”ya üzülmek ve mutsuz olmak için gelmedik. Ama eğer dönüşü olabilecek, düzeltilebilecek şeyler sebebse boşanmaya o zaman da olmaması gereken üzücü bir durum boşanma.
Doğrusunu isterseniz aldığınız karar beni çok mutlu etti. Demek ki hala düzeltilebilinecek bir noktada evliliğiniz. Dilerim bundan sonrası hep güzel devam eder ve tekrar böyle bir çalkantılı döneme girmezsiniz. Her şey gönlünüze göre olsun…

NOT: Birilerinin hayatında olumlu değişiklikler yaratabilmek, duygularına ve hayatına ışık tutmak güzel bir duygu. Bunu yaşatan olabileceğini bilmek güzel, bunu başardığını bire bir yaşayandan duymak paha biçilemez 😉 Teşekkürler…

Cevapla
Zeynoo 11 Ocak 2012 - 16:55

Ben 25 yasinda genc bir kadinim..Bundan 7 sene onceydi tanismamiz..cok sewdim onu halada sewiyorum..ben universitedeyken o askerdeydi.mutlu olmayi hayal ederken babam cikti ortaya we kesin kararini werdi ayrilacaksiniz direndim,yalwardim siddet gordum..wazgecmedim,gecemedim.. Babasinin hatalariydi istememe sebebi ama onlar istemesede ben ewlendim onunla simdi 1 yasinda kizimiz war..ayrilmamiz icin her yolu denedi babam.ona gore hata cunku.cocugumda hata,ewliligimde hata..2 ay oncesinde babamin istegi uzerine bosaniyordum artik baskidan bikmistim ama son anda cocugunu istemem dediginde wazgectim.simdi babamla gorusmuyorum buna cok uzuluyorum psikolojik tedawi goruyorum ama esimi we kizimi cok sewiyorum..babalara sesleniyorum kendi dogrulariniz icin bunu yapmayin…

Cevapla

Yorumunuzu Bekliyoruz !