Anasayfa Sizden Gelenler Eşimle Birlikte Ailesiyle de Evlendim…

Eşimle Birlikte Ailesiyle de Evlendim…

Yazar: Psikolog Beyhan Budak


Genel olarak kendinizden bahseder misiniz?

34 yaşında, devlette uzman olarak çalışan (erkek) yüksek mühendisim.

Nasıl evlendiniz?

(Eski) eşimle romantizm düşünmeden önce yaklaşık 5 yıllık bir arkadaşlık dönemim oldu, ilişkinin başlamasının ardından da 1 yıl kadar aynı evde yaşadık. Aşık olarak evlendim, evlenebilmek için o anki görevimden (akademisyenlik) istifa edip askerliği aradan çıkarmaya ve daha önce hiç gitmediğim başka bir şehre gidip orada yaşamaya başlamaya gözümü kırpmadan razı oldum. Nişanlılık 2 ay gibi kısa bir zaman aralığına sığdı. Aile baskısı yaşamadım, eski eşimin ailesi dışında önemli pürüzler yaşanmadı.

Evliliğinizden Bahseder misiniz?

3 yıl boyunca iki tarafın da ailesinden uzak 3. bir şehirde beraber yaşadık, bir çocuk olmadı. Eski eşimin ailesi birlikte yaşıyorlar, aralarında bir problem varsa bile sosyal ortamlarına yansıtmıyorlar. Her iki çocuklarına ilişkileri konusunda inanılmaz baskı yapıyorlar, temelde onların beğenilerini değiştirme ve ilişkide oldukları kişileri küçümsemek gibi bir yaklaşımları var. Benzerlerini sayabileceğim bir örnek olması açısından söylüyorum, eski eşimin abisi yaklaşık 5 yıldır (tasvip edilmeyeceğini bildiği biri ile /ki her ikisi de doktor/) evli ve bunu ailesinden saklıyor.

Geriye dönüp geçen yıllara baktığınızda evliliğiniz hakkında neler düşünüyorsunuz?

Geriye bakmak gibi bir alışkanlığım yok, olayları olduğu gibi kabul etmeyi tercih ediyorum. Ne keşke evlenmeseydim, ne keşke boşanmasaydım diyebilir bir karakterde değilim.

Boşanmaya Nasıl Karar Verdiniz?

Eski eşim sürekli olarak kendi ailesinden (ve benim ailemin yaptığını düşündüğü /kısmen haklı/) şeylerden problem çıkarma eğilimindeydi. Bu konudaki çözüm arayışlarımı ısrarla reddetti, çoğu zaman problem hakkında konuşmak bile istemedi, aynı şekilde profesyonel yardım almak konusundaki tekliflerimi de reddetti. Belli bir noktadan ve uzun uğraşlardan sonra konuyu çözmeye çalışmaktan vazgeçtim, zaten ipleri koparmamaya çalışan ben olduğum için kalanı çorap söküğü gibi geldi.

Boşanma Süreci Sizin İçin Nasıl Geçti?

Boşanma süreci bir kısım olumsuzluk gözardı edildiğinde iki eğitimli kimseye uygun şekildeydi, anlaşmalı bir boşanma, ortak avukat, boşanma ertesinde el sıkışıp ayrışma şeklinde gerçekleşti. Gene aileden kaynaklanan şeyler oldu fakat salim kafa ile bakıldığında ve diğer örneklerle kıyaslandığında bunlardan çok daha kötülerinin olabileceği, böyle şeylerin de verilen boşanma kararının haklılığı konusunda bir kez daha sağlama görevi gördüğü düşünülebilir.

Boşanma Sonrası Hayatınızda Ne Gibi Zorluklar Yaşandı?

Boşanma öncesi eski eşimle 1 yıl kadar farklı şehirlerdeydik, her ne kadar tersi için uğraşsam da işin varacağı nokta belli gibiydi, bunlardan dolayı sosyal yaşantımı ona göre kurmuştum. Anlaşma sonrası kaybedilen malları (eşya, araba vs.) 1 ay gibi bir sürede (ki o da beğenme süresiydi) tamamladım. Temelde çok büyük bir zorlukla karşılaşmadığımı, en çok beni zorlayan şeyin aile büyüklerine durumumu izah etmek olduğunu söyleyebilirim. Mahkeme gününün benim moralimi çok olumsuz etkileyeceği konusunda bir öngörüm vardı, bu yüzden mahkemenin olduğu gün dahil 3 günü yıllık izin olarak almıştım, öngörüm gerçekleşmedi, bu 3 günü tatil olarak değerlendirdim.

Boşanma sürecinde ve sonrasında yaşadığınız olumsuz duyguları yenmek için neler yaptınız?
Temelde yaşadığım en olumsuz duygu boşluk hissi oldu, bundan kurtulduğumu da düşünüyor değilim. Yatırım amaçlı ev satın almak ve yurtdışında çalışmak gibi fikirlerim vardı, mantıklı olduğunu düşündüğüm halde gene de böyle bir dönemde önemli karar almamak adına erteledim. Dahası boşluk hissinin bir yansıması olarak “bir çocuğum yokken ve evlenmeyi pek düşünmüyorken yatırım yapmanın” amacını sorgulamaya başladım. Bir daha kolay kolay evlenmeyeceğim düşüncesinde olduğum halde boşanmış ve acıları soğumuş arkadaşlara bu konuyu sordum, genelde tekrar evlenmeyi istediklerini görünce o konudaki fikrime “değişebilir” şerhini koymaya karar verdim, dahası kendi ailemi üzmemek adına bu konudaki olumsuz fikirlerimi kendime saklamayı tercih ettim.

Evliliğimin nihayete ermesi akabinde yaklaşık 2 haftalık bir sabahlara kadar eğlenme dönemi tesadüfen denk geldi. Olumsuz duyguları yenmek için en makul çözümün arkadaşlarımla vakit geçirmek olduğu kanatine vardım, vaktimi bu şekilde geçirdim. Acıyı veren kısmın sonuç değil süreç olduğunu, boşanmanın biraz da verip kurtulmak olduğunu gördüğümden dolayı çok kötü bir psikolojiye (henüz) girmedim. Uzun sürmeyeceği başından belli olan ilişkilere girdim, ama gene de işin ciddiye binmesi ihtimali doğduğunda (örneğin daha resmi olarak boşanamadan evlenme teklifi aldım) kendimi geriye çekmeyi tercih ettim.

Evlilik hayatınızı değerlendirdiğinizde, bir daha asla yapmam dediğiniz şeyler var mı?

Açıkçası benim hatam karşımdakinin ailesini çok tanımamış olmak oldu, bu hataya destek olur şekilde onları tanıyabileceğim bir dönem olan nişanlılık dönemini (aslında mecburiyetten) çok kısa tuttum. İki insanın birbirini sevmesinin yeteceği, ailelerin ikincil planda kalacağı şekilde saf bir yaklaşımım oldu. (Bu denli ekstrem bir örnekle karşılaşacağımı tahmin etmem mümkün değildi.) Bu bilginin eşe dosta tavsiye vermek dışında bana nasıl bir faydası olur bilmiyorum ama zamanı geri sarabilsem hatamı bu kısımda arardım.

Evliliğinizi düşündüğünüzde, boşanmanın hala tek çözüm yolu olduğunu düşünüyor musunuz?

Evliliğin mezarda bitmesi gerektiğine ve tüm yolları denemeden mağlubiyeti kabul etmemeye inanan birisi olarak elimden gelen tüm çözümleri uyguladığıma inanıyorum. Başka bir çözüm olsa zaten onu uygulardım.

Son olarak boşanma sürecindeki çiftlere ne önerirsiniz?

Kendimden değil ama etrafımdaki boşanma süreçlerinden (böyle bir yola girince insanlar kendi deneyimlerini anlatmaya meyilli oluyor) gördüğüm insanların genelde “komşunun kazı ölsün benim tavuğum ölse de razıyım” yaklaşımına girdikleri şeklinde. Kızgınlıkları ve anlaşmazlıkları eşya üzerinden, çocuk üzerinden, avukat üzerinden sürdürmenin kimseye faydası olmadığını söyleyebilirim. Her halükarda anlaşmalı boşanmak kavga etmekten çok daha kolay bir çözüm.

BU YAZILARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

1 Yorum

GAMZE 10 Aralık 2012 - 07:46

Eşimle paylaştığımız hiç bir şey kalmadı. Ben onunla evli kalmak istemiyorum ama ne zaman bunu kızımla konuşmaya kalksam hemen ağlamaya beşlıyor ve ‘anne ne olur siz boşanmayın ben sensiz ve babamsız kalamam’diyor. Anlatıyorum bensiz ve babansız kalmayacaksın birimizle beraber yaşayacak ve diğerimizi de göreceksin hemde sen ne zaman istersen diyorum ama ‘ben hep sizinle beraber olmak istiyorum’ diyor. Ne yapıcamı bilmiyorum kızımı üzmek istemiyorum ama evliliğimi de sürdürmek istemiyorum. Lütfen yardımcı olun.

Cevapla

Yorumunuzu Bekliyoruz !