Anasayfa Boşanma ve Çocuk Boşanma ve Çocuk Psikolojisi

Boşanma ve Çocuk Psikolojisi

Yazar: Editör

Boşanma ve Çocuk PsikolojisiBoşanmış bir ailenin çocuğu olmak çoğu zaman insanın yaşadıkça anlamayacağı özel bir durumdur.Çocuk Psikolojisi açısından çok hassas bir dönemdir. Çocuk boşanmadan kaynaklanan problemler yaşarken bir de bunların üstüne anne ve babası arasında yaşanan savaştan nasibini alır. Boşanma çocuklar için çok zor bir dönem olsa da telafi edilmesi imkansız değildir.Bu konuda ebeveynler ne kadar hassas davranırlarsa çocuğun yaşayacağı olumsuz deneyimler ve problemler o kadar az olur. Ancak tamamen sıfıra inmez. Anne ve baba çocuğun hayatının güvenli bir limanı gibidir.Çocuk için bu liman güvenin, sıcaklığın ve  özgüven duygusunun kaynağıdır.Ve bir gün bu liman paramparça oluyor.Bu durum sonucunda çocuk çok farklı ve karmaşık duygular hissedebilir. Bu dönemde çocuğun neler hissettiği anlaşılabilirse çocuğa yaklaşım stili ona göre belirlenir. Ve boşanma sonucunda çocukta ortaya çıkması muhtemel problemler ve olumsuz deneyimler en aza indirilmiş olur.
Boşanan ailelerin  çocukları hangi duyguları yaşar?

1. Boşanma ile birlikte çocuk bir boşluktaymış gibi hisseder kendini. ‘Neler oluyor?’ diye düşünür. Ve süreci anlamlandırmakta zorluk çeker.

2. Gerilim içinde olabilir. Ve bunu öfke duyguları içinde dışarı yansıtabilir. Agresifleşebilir. İnsanları sevmeyebilir.

3. Bir suçlu aramaya başlar. Ona göre suçlu ya annesidir, ya babasıdır veya kendisidir.

4. Çevreye ve kendisine olan güveni zedelenir.

5. Gelecek kaygısı taşır. “Şimdi bana ne olacak?”, “Kiminle birlikte yaşayacağım?” “Bir daha annemi-babamı göremeyecek miyim?”, “Artık harçlıklarımı kim verecek?” gibi her mevzu çocukta kaygı oluşturur.

6. Yalnızlık duygusu içindedir.

7. Mutsuzdur. Çevresindeki farklı olaylar bile onu mutlu etmeye yetmeyebilir.

8. Anne ve babayı sürekli bir araya getirmek ister.

9. Genellikle çevresindeki diğer insanlarla bunu paylaşmak istemez ve bu sebeple yalana bile başvurabilir.

10. Özellikle ergenlik döneminde utanma duygusu oluşturabilir.

Sonuç olarak her ailenin ve çocuğun kişilikleri ve özellikleri çok farklı ve kendine hastır.Bu neden boşanan ailelerde çocuklardaki olumsuz etkileri en aza indirmek için kullanacağınız yöntemler çocuğunuzun neler yaşadığını anlamaya bağlıdır.Özellikle boşanma sürecinde ve sonrasında bir uzmandan hem kendiniz hem de çocuğunuz için psikolojik destek almanız işleri kolaylaştıracaktır.

BU YAZILARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

8 Yorumlar

kenan 06 Temmuz 2011 - 14:14

Sayın hocam
boşanalı 9 ay kadar oldu ve kızım su anda 3 yasında kendisi şehir dışnda annesi ile birlikte ben almaya gittiğim zaman hemen geliyor ama annesi benden almak istesin annesine gitmiyor aglıyor bu olay 1 veya 2 gün sürüyor sonra düzeliyormuş benim yanımda annesinden bahsetmez, konuşsam bile ben seninle kalmak istiyorum anne buraya gelsin diyor ben oraya gitmek istemiyorum diyor annesi ise benimle olamsına kızıyor ve kızımı çogu zaman vermek istemiyor doktora götürüyoruz annesine gitmezken benim kucagımdan inmiyor. naasıl davranmam gerek ne yapmam gerek bilemiyorum ayrılmama ragmen eski eşimle sorunlar bitmiyor kızım yuzunden tartışmalar yasanıyor nasıl bir yol izlemem lazım bu arada kızımı 10 günde bir 5 gün alıyorum uzun yol olmasından bende kalıyor bu sık almalar psikolojını nasıl etkiler

Cevapla
admin 11 Temmuz 2011 - 18:18

Eyvah Boşanıyorum Web Sitesi Forum sayfamız açıldı. Üye olmak, avukat ya da psikolog olarak uzman üye olmak ve paylaşımlarda bulunmak için lütfen üye olunuz. Ayrıca uzman üye (psikolog ve avukat) ve moderatör olmak isteyenler beyhanbudak@gmail.com adresine e-posta atabilirler. https://www.eyvahbosaniyorum.com/forum

Cevapla
ayşe-betül 08 Temmuz 2011 - 22:33

GERÇEKTEN ÇOK ZOR BİR DURUM.BİR PSİKOLOG OLARAK DEĞİLDE BİR ÖĞRETMEN OLARAK DURUMU DEĞERLENDİRMEYE ÇALIŞTIĞIMDA CİDDEN ZORLANIYORUM.DAHANET BİR KARAR VERMEK İÇİN ÇOCUĞUN ANNEYE NEDEN GİTMWK İSTEMEDİĞİNİ BİLMEK VE ONA GÖRE ÇÖZÜM ÜRETMEK LAZIM GİBİ GELİYOR.BUNUN SEBEBİ ANNENİN TAVRINDA PROBLEM OLMASI MI YOKSA ÇOCUĞUN KAFASINDA KURGULADIĞI PROBLEMLER Mİ?BENCE ÖNCE BU TESPİT EDİLMELİ GİBİ GELİYOR.BEBEĞİ OLAN BİR BAYAN DEĞİLİM AMA BOŞANNMANIN DERİN İZİNİ BİLİRİM.EMİNİM ÇOCUK BUNDAN EBEVEYNLERDEN DAHA ÇOK ETKİLENMİŞTİR.UMARIM BİR ÇÖZÜME KAVUŞTURURSUNUZ.

Cevapla
Psikolog Beyhan BUDAK 09 Temmuz 2011 - 10:40

Merhabalar Kenan Bey,
Anne ve babaları çocukları için güvenli bir liman gibidir. Çocuklar açık denizlere açılmadan önce bu güvenli limanda büyür ve gelişirler. Bu liman anne ve babadan oluşur. Fakat boşanmalar neticesinde, çocukların güvenli liman algıları, anne ve babanın ayrı yerde olmaları sebebiyle sekteye uğrar. Bu durumun çözümü anne ve babanın boşanma sonucunda, çocukları hakkında ortak kararlar alabilmeleridir. Fakat boşanma sonrasında da çok yoğun öfke duyguları olduğundan, anne-babalar bırakın karar almayı, yanyana bile gelmekte zorlanabilirler. Fakat zamanla, öfke soğudukça, eski eşler, çocukları hakkında karar almak için birbirleriyle konuşabilir hale gelmektedir.
Sizin durumunuza gelince; çocuğun size karşı olan tutumu ya da annesinin yanındayken annesine karşı olan tutumu, çocuğun anne ya da babasını daha çok sevdiğini göstermez. Çok kötü bir anne ya da baba da olsa, çocuklar ebeveynleri sever ve önemserler.
Çocuğun sizden ayrılırken ya da size gelirken gösterdiği tepkiler, ayrıldığı ebeveynini bir daha göremeyeceği korkusundan ileri gelebilir. Çünkü çocuk için gerçek olan gözüyle gördüğüdür.Bu durumu kendi haline bırakırsanız, zamanın etkisiyle ve çocuk geliştikçe, bunlar azalacaktır. Benim tavsiyem, eski eşinizle, bir psikologla birlikte, bu konuyu konuşmanız ve çocuğun yararına olacak şekilde kararlar almanızdır.

Cevapla
Aysel 14 Temmuz 2011 - 08:30

Merhaba ßoşanalı 1 yıl oldu 5 yaşında iki oğlum var ilk zamanlar benımle yasıyolardı sonra benım çalışma hayatım ve onlara verebılıcek pek rahat bı hayat olmadıgı için babasınla yasamaya basladılar. Bir dedikleri iki olmadı her istedıklerı alındı yine de oyle . ßaßalarınla yasamaya basladıgı ilk zamanlar sorun yoktu yada ben oyle sanmısım . Her hafta sonu görüşüyorum mahkemenın bana verdıgı günlerde , Ama gecen hafta sonu hiç beklemedıgım bişey ortaya cıktı. Oğlumun birisi sessiz sakin Biri si vurdum duymaz cok rahat bı cocuk .Geçen hafta sonu beraberdık alışverış merkezınde dolasırken kosmaya basladı yapma dedığımde aşırı bi tepkıyle karsılastım beni hiç dinlemıyor elimi tutma bana dokunma uzak dur benden dıye bu tür sözler duydum ne yabıcagımı şaşırdım nasıl davranmam gerektıgını bılemedım o sessız sakın cocuk gıttı yerıne cok farklı bı cocuk geldı aramıızda kı köprüler yıkılmıs anladıgım kadarıyla ne yapıcam ben bendne nefretmı edıyor nıye bu tepkiyii verdi anlamıs deılım nasıl davranmam gerekıyo lütfen bana yardım edın bosandıgımda cocuklara hıc bı yardım almadık yardım almam gerekıyomu cocukları bir pedagoglamı görüştüreyim .Tesekkür ederım sımdıden cevabınıızı bekliyorum..

Cevapla
sokur80 20 Kasım 2011 - 14:05

öncelikle süper bir site hazırlamışsınız çok teşşekkürler.
malesef bende 2 ay önce eşimden boşandım.bunu eşim çok istedi ve oldu.boşanmamak için aile psikoloğu dahil herşeyi yaptık diyebilirim.ancak psikolog dahi eşinizle görüşme yapmam gerekiyor size gerek yok demesine rağmen eşim evliliğimizin devamanı istemediği için bitti5 yaşında oğlum var anlaşmalı olrak boşandık ve annesine verdim oğlumu.fakat annesi oğlumu bana karşı inanılmaz derece de kin ve nefretle donatıp bende kalacağı 24 saatlik süreci bana zehir etmeye çalışıyor.ben buna üzülmüyorum ama oğlum elden gidecek ona çok üzülüyorum.ben babayım.eşime bu durumu imalı olarak söyledim.çünkü direk olorak söylesem oğluma zarar verebilir.bu durumda neler yapmalyım.

Cevapla
aycan 23 Kasım 2011 - 14:13

Merhaba,

20 aylik bir kizim var. Esimle anlasmali olarak bosanmak uzereyiz, velayet yada gorus gunu gibi bir sikintimiz yok.
Kizimin yasadigi ev degismeyecek ancak yine de baba evde olmayacagi icin bu durum onda bir sikinti yaratir mi bilemiyorum. Ona soylesem de anlamayacak bir yasta oldugu icin nasil bir yol izlemem gerektigini bilemiyorum. Yardimlariniz icin simdiden tesekkurler.

Cevapla
sılaceylan 03 Aralık 2014 - 12:25

Annem ve babam bosanacaklarmis ama ben bişey diyemiyorum ağlayamiyorum sanki yaşamıyor gibiyim duygu falan kalmadı şu an ne gülüyorum nede Ağlıyorum ama gerçekten çok kötüyüm ben11 yaşındayım ama ciddi yim

Cevapla

Yorumunuzu Bekliyoruz !