Anasayfa Sizden Gelenler Aşk Her Şeyi Affeder Peki Aileler?

Aşk Her Şeyi Affeder Peki Aileler?

Yazar: Ayşe Türkmen

İki pırıl pırıl gencin yolları kesişir …Bir aşk evliliği doğar
Aileleri karışınca… Önce kollar sonra yollar ayrılır…

Dilek bacımın kankası, abla der bana. Bir hafta bile oturamadı dayayıp döşediği evinde.
Tayini çıktı ilk görev yerine gitti, eş durumu hakkı bile yok. Kocası ayrılamadı anacığının dizinin dibinden. Yaptırmadı tayinini karısının ilk göz ağrısının yanına.

Dilek apart bir otelde kız kardeşimi 1 yıllık hayat arkadaşı tuttu kendine. Bir kurban bayramı görüşebildi eşiyle, birde ramazan bayramı.

Kurban bayramı hamile kalınca aldırmaya kıyamadı doğurdu gül kokulusunu 1 ay önce.Ara ara yansıyan sorunlar patlak verdi kaynana, gelin bir araya gelince.

Aniden çaldı telefonum dün akşam, telefondaki ses ağlamaklı, hikaye nedense benimki ile aynı.
Loğusa daha Dilek gözündeki yaşa sahip olamıyor belli, şaşkın, ürkek..

“Sevdim abla dedi, aileler ayrı, kültürler ayrı olsa da sevgi her şeyi halleder sandım. Yanılmışım. İstemedi kaynanam, ısınamadı bana. Yalan değil bende ısınmadım ona. Eşimin yanında ayrı eşim yokken ayrı tavırları hep vardı; sandım ki hamileyim çocukta olacak kapanır bu mesele.

Ben bir apart evde ranzada yaşarken 1 yıl, o kıyamadığım çeyizlerimi kullandı, evime yerleşti, sefa sürdü gıkım çıkmadı. Ben evlenene kadar oğlunu arayıp sormayan kadın oğluna beni rakip gördü. Şimdi kucağımda çocuğum, ben ne yaparım. Ayrılacağız, oğluma ne olacak?”

İçim titredi. Hikayemiz aynı, yaşananlar benzer. Onun sütü 3 üncü gün kesilmiş, benimki 5 inci gün. Yalnız değil bu kaderde.

Dertleştik bir süre. Yaşananların benzerliği, onu şaşırttı. Ben bir kere daha yaşadım anlatırken geçmişi. Üzülme dedim. Lütfen bir yardım al. Psikolojik bir yardım. Ona buna anlatmakla olmaz. Sen loğusasın. Yakalayıp hayatın saçlarından yüzüne çevirmeli, bir avuç toprakla kalkmalısın yerden. Yemek yememek olmaz. Evladının sana ihtiyacı var hayat devam ediyor. Hem her şey bitmiş değil. Bakarsın eşin çıkar gelir.

“Ana bulunmaz oğlum kadın bulunur” demiş kaynanası ne garip. Ben bu sözü en son 6 yıl önce duymuştum.

Acımı kalbime gömüp ona sabır diledim.

BU YAZILARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

2 Yorumlar

aslı 03 Ekim 2010 - 09:32

Kendine yapılmasını istemediğin bir hareketi başkasına da yapma! diye öğretti bizlere büyüklerimiz. Keşke aynı terbiye ve görgüyle yetişmiş insanlarla karşılaşabilsek böyle düşünen kadın ve erkekler (aileler) bir araya gelse(mesela şu kaynana “Ben lohusayken böyle birşey yaşamak istermiydim?” diye düşünüp karışmasa oğluyla gelini arasına hatta daha iyisini yapıp barışmaları için telkinde bulunsa “O sabi babasız kalmasın.” deseydi örneğin bu dramlar yaşanır mı?);
şu koca dünyanın sadece iki günlük olduğunu kıskançlık, haset ve para hırsı… gibi daha bir sürü kötü duygunun ne kadar gereksiz olduğunu anlayan insanlarla tanışıp evlensek keşke… ama olmuyor işte.
Neden böyle?
Acaba insanların maskelerle dolaşması olabilir mi sebep, insanlar tanıyamıyorlar birbirlerini problemliler çok güzel saklıyorlar kendilerini maskelerle. Küçük problemleride sevgiyle hoşgürüyor insan tanıma evresinde. Bence hikayeler bu sebeple ortak Ayşe Hanımcım.
Yazılarınızı takip ediyor ve çok beyeniyorum.
Ben gene büyüklerimin bana öğrettiği şekilde bitirmek istiyorum
“ALLAH bizleri kendisinden korkup yarattığı kullarından da utanan utanmayı bilen ar damarı çatlamamış insanlarla karşılaştırsın.”

Cevapla
Şevval 29 Kasım 2010 - 12:12

Merhabalar;
Yalnız değiliz bizim yaşadıklarımızı yaşayan o kadar çok hemcinsim varki artık bu duruma şaşırmıyorum. Ben de benzer şeyler yaşadım. Evlendiğim insan yeterince olgunlaşamamış maalesef bana ve aileme hiç uymayan birisiydi. Annede aynen yukarıda anlatılan gibi bir anne. Ben ona rakip gelmişim sanki benim yanımda ayrı oğluyla yalnızken ayrı bir insan. Benim sütümde 3 günlükken kesildi. Ayrılana kadar elinden geleni yaptı sonunda bizi ayırdı rahat etti diye düşünüyordu. Ama şimdi tam 10 sene sonra en korktuğu şey başına geldi. Oğlu kendisine yabancı uyruklu, oğlunun yarı yaşında ve çocuklu bir gelin getiriyor. Eeeee ilahi adalet bu olsa gerek şimdi çocuğuma söylediği cümleye bir bakın lütfen; ben anneni hala seviyorum ve hala gelinim olarak görüyorum. Ne mutlu banaki 10 yıl sonra değerim anlaşılmış.
Eğer okuyan varsa gençlere tavsiyem lütfen büyüklerin ve sizin etrafınızda olan insanların sözlerini dinleyin. Bizim, sizin gözünüz aşktan körleşince maalesef yanlış ve olumsuz yönlerini göremiyoruz. Ancak etrafımzdaki insanlar görüyorlar. Sonuç parçalanmış bir aile, zor şartlar altında yaşamaya ayakları üzerinde durmaya çalışan bir anne ve ne kadar mükemmel yetiştirirsek yetiştirelim bir parçası eksik yavrularımız kalıyor.
Ayşe Hanım sitenizi yeni keşfettim yazılarınız çok güzel. Mutlaka her yazıda kendimden bir şeyler var ve bizim durumumuzda olan arkadaşlara gerçekten çok faydalı olacağına inanıyorum.
Bizim durumumuzda olan tüm bayanlara ayaklarının üzerine sağlam basmalarını, hiçbir zorluktan yılmamalarını ve en önemli olanın önce kendileri sonra çocukları olduğunu bilmelerini isterim. Eğer kendimizi sevip değer vermezsek çocuğumuza yeterli ilgi ve sevgiyi veremeyiz.
Saygı ve sevgilerimle

Cevapla

Yorumunuzu Bekliyoruz !