Günümüzde boşanmaların sayısı önemli ölçüde arttı ve boşanan kadın ve erkeklerin çoğu da ilerleyen zamanlarda yeni evlilikler yapıyorlar. Bu da çok sayıda çocuğun üvey anne veya baba ile yaşaması anlamına geliyor. Bunun bir diğer anlamı da birçok yetişkinin günün birinde kendisini bu zor görevle karşı karşıya bulma olasılığının varlığı.

Uzmanlar üvey anne/babalara şu tavsiyelerde bulunuyorlar:
Çekirdek aileden farklı olduğunu kabul edin
Çekirdek ailelerle, karışık ailelerin birbirinden farklı olduğunu kabul etmeniz ve bu iki aile yapısı arasındaki farkları bilmeniz önem taşır. Genellikle üvey anne-babaların en büyük hatası yeni aileyi tıpkı çekirdek aile gibi yapmaya çalışmak olmaktadır. Oysa üvey çocuklar ve üvey anne-babaların bulunduğu ailelerin çekirdek ailelerden önemli farkları vardır.

Önce yeni ailenizi tanıyın
Yapılan bir diğer hata da anne-babanın, yeni ailenin nasıl olması gerektiği konusunda önceden oluşturduğu nosyon doğrultusunda aileyi şekillendirmeye çalışması ve aileyi belli bir kalıba sokmaya zorlaması olmakta ve bu çabalar da da çoğunlukla başarısızlığa uğramaktadır. Bu nedenle ailenin şekillenmesi konusunda önceden fikirler ve planlar oluşturmak yerine önce yeni ailenizi tanımayı, zaman içinde, şartlarınıza ve aile üyelerinin bireysel özelliklerine uygun yöntemler geliştirmeyi hedeflemelisiniz.

Acele etmeyin
Çoğunlukla yavaş ve istikrarlı davranmak başarı ve mutluluğu getirmektedir. Bu nedenle hızla birçok konuya el atmaktansa, yavaş yavaş ilerlemeyi tercih etmelisiniz. Üvey anne babanın hızla ve geniş kapsamlı müdahalelerinin huzursuzluk yaratma olasılığı da yüksek olduğundan, çocukların yetiştirilmesine aşamalı olarak dahil olmaları, başarılı birer üvey anne-baba olma şanslarını da artırmaktadır.

Disiplini öncelikle biyolojik ebeveyne bırakın
Disiplin konusunda ise üvey anne-babaların yaptıkları en büyük hata disiplin görevini üstlenmeleri olmaktadır. Bu konuda liderliği biyolojik anne/babaya bırakmalı, çocuğa geçmişten beri uygulananlara uyum göstermeli, biyolojik ebeveyni desteklemeli ve onun ortamda olmadığı zamanlarda sorumlu bir yetişkin olarak davranmalısınız. Ancak disiplin görevini asıl olarak çocuğun biyolojik ebeveynine bırakmaya özen göstermeli, onu destekleyici bir tutum benimsemelisiniz.

Biyolojik ebeveynler arasında taraf tutmayın
Üvey anne/babaların kaçınması gereken önemli bir durum da üvey çocuğun biyolojik ebeveynleri arasında taraf tutmaktır. Üvey anne/babanın çocuğun diğer ebeveyni hakkında olumsuz bir konuşma tarzı benimsemesi çocuğun yabancılaşmasına ve diğer ebeveynine sadakatsizlik edildiği hissine kapılmasına neden olmaktadır. Bu nedenle, üvey anne/baba çocuğun her iki ebeveyni arasında tarafsız bir tutum benimsemeli ve yine her iki ebeveynin de çocukla ilişki içinde olma hakkının bulunduğunu vurgulaması gereklidir.

Gelin ve kayınvalidenin, kafalarında taşıdıkları önyargılara göre davrandıklarını söyleyen Prof. Dr. Aydın, bunun da küçük bir anlaşmazlığı kavgaya dönüştürdüğünü belirtiyor. Prof. Dr. Aydın’a göre daha ortada hiçbir şey yokken gelin kayınvalidesi için kayınvalide de gelini için olumsuz düşüncelere sahip olarak, adeta düşmanca bakış açışıyla işe başlıyor.

Aynı kişiyi, yani oğlu ve kocasını seven iki kadın, sudan sebeplerle anlaşamayarak hayatı önce kendilerine, sonra tüm aile bireylerine zehir ediyor. İnatlaşmalarla başlayan tartışmalar, bir süre sonra boşanmalara kadar gidiyor.

Prof. Dr. Aydın, gelin-kayınvalide arasındaki çekişmelerin belli başlı sebeplerini şöyle sıralıyor: Önyargılar, alınganlık, kişilik farklılıkları, gelin ve kaynananın haddini aşması, başkasını yönetme isteği, kıskançlık, ruhsal hastalıklar, bencillik, cahillik.

Gelin, tatlı dilin gücünden yararlanmalı

Gelin, kayınvalidesine kaynana gözüyle değil, sevdiği eşinin annesi olarak bakmalı. Kayınvalide memnun edilirse eş de memnun edilir, üzülürse eş de üzülür. Aynı şekilde eşin akrabalarına da iyi davranılmalı. Yaşlı olan kayınvalidenin, gençlere göre daha sabırsız, daha tutucu olabileceği dikkate alınarak daha fedakâr olmaya çalışılmalı. Kayınvalidenin tecrübe ve bilgilerinden yararlanmaya gayret edilmeli. Küçük bir sorun olduğunda hemen kendi annelerine aktarmak yerine öncelikle kendi aralarında çözmeye çalışılmalı. Tatlı dil, güleryüzün gücünden yararlanılmalı, kayınvalideye ‘anne’ denilmeli, zaman zaman takdir edilmeli.

Geline ‘kızım’ diye hitap edilmeli

Kayınvalide, öncelikle gelinini bir yabancı ve bir düşman gibi görmemeli. Gelinine ‘kızım’ der ve kızı gibi davranırsa, gelin de onu annesi gibi görür ve ona göre hareket eder. Kayınvalide büyüklüğünü bilmeli, gelinin acemilik ve gençlik hatalarını büyütmemeli. Özellikle de hatalarını başkalarının yanında söyleyip gelini mahcup etmek çok yanlış. Günümüzde görüşler, anlayışlar, âdetler hızla değişmekte. Bu sebeple kayınvalide, bazı değişiklikleri kabullenmeli ve sık sık ‘bizim zamanımızda böyle değildi’ diye inatlaşmamalı. Başkalarına gelin kötülenmemeli ve söz ve dedikodulardan etkilenerek geline eziyet edilmemeli. Çocuğun yanında annesi asla kötülenmemeli ve küçük düşürülmemeli.

Çocukların kendi anne ve babaları ne kadar olumsuz olsalar bile onlar tarafından istendiği ve sevildiğini hissetmeye ihtiyaçları vardır.

Büyük baba-anne tarafından sevilmek ve istenmek sadece büyük baba-anne tarafından sevilip ve istendikleri hissini sağlar, anne baba tarafından değil.

Boşanma kararı kesinleşir kesinleşmez çocukla bu konu açık ve dürüst olarak konuşulmalıdır. Konuşma sırasında anne ve babanın her ikisi de bulunmalı ve anne-babanın karşılıklı öfke, suçluluk veya suçlama gibi duyguları bu konuşmaya karıştırılmamalıdır.

Boşanmayı çocuğa açıklarken çiftin kendi meselesi olan bu çatışmaları, suçlamaları çocuğa aktarmamaları gerekir. Çocuğa hayatında meydana gelecek değişikliklere hazırlanması amacıyla bilgi verip, çocuğun sorularını yaşına uygun bir şekilde ve mümkün olduğunca gerçeğe uygun olarak cevaplandırmak doğru olur. Çocuğun her türlü ayrıntıyı bilmesine gerek olmadığını unutulmamalıdır. Onun, sizin sadece eşinizden ayrıldığınızı, kendisinden boşanmadığınızı net bir şekilde anlamasına yetecek kadar bilgiye ihtiyacı vardır.

Boşanma konuşmasının çocuğunuzun yaşına ve gelişim düzeyine uygun olması gerekir. Ancak yaşı ne olursa olsun temel mesaj şu şekilde açıklanabilir: “Anne ve baba birbirimizi seviyorduk, aynı evde yaşamaktan mutluyduk, ancak artık aynı evde birlikte mutlu olamıyoruz, ayrı yaşarsak daha mutlu olacağımıza karar verdik. Biz karı koca olarak birbirimizden ayrılıyoruz, senden ayrılmıyoruz, aramızda ne olursa olsun, her zaman senin annen ve baban olacağız ve seni sevip, koruyacağız”.

Anne-babalarının boşanacağı haberi karşısında her çocuk aynı tepkiyi vermez. Bazıları sorular sorar, bazıları ağlar ve bazıları da ilk başta hiçbir tepki vermez. Haberi verdiğinizde çocuğunuz öfkelendiyse, onun duygularını anladığınızı ve bunlara değer verdiğinizi anlamasını sağlayın ve isterse ağlayabileceğini belirtin. Örneğin “bunun seni kızdırdığını biliyorum ve neden kızdığını da anlıyorum” veya “ikimiz de seni seviyoruz ve bizim sorunlarımızın senin bu şekilde hissetmene neden olmasından dolayı üzülüyoruz” diyebilirsiniz. Çocuğunuz herhangi bir duygusal tepki vermezse, başka zaman yine konuşabileceğinizi belirtin.

Çocukların çoğu boşanmanın kendilerini nasıl etkileyeceği konusunda endişe ederler: Kiminle yaşayacağım? Evden taşınacak mıyım? Annem veya babam nerede yaşayacak? Okulum değişecek mi? Bu yaz gene basketbol okuluna gidebilecek miyim? Çocuğunuzun endişelerine yanıt verirken dürüst olun ve biraz zaman alsa dahi, ailenizin bu durumun üstesinden geleceğini, taşınma, şehir değiştirme söz konusu ise tekrar belli bir düzeninin olacağını ona hatırlatın.

Özellikle küçük çocuklar anne-babalarının evliliğinin başarısız olması konusunda kendilerini suçlama eğilimindedirler ve sık sık bunun doğru olmadığının hatırlatılması gerekir. Ayrılmanın hiçbir şekilde çocuğun suçu olmadığı ve birarada mutlu olunmamasının çocukla kesinlikle ilgili olmadığı mutlaka vurgulanmalıdır. Ayrıca çocuklar kendilerine yönelik sevginin de geçici olup olmadığını sorgulayabilir: Burada karı-koca ile anne-baba-çocuk ilişkisinin farklarından bahsedip, boşanıyor olsanız dahi onu her zaman ve koşulsuz bir şekilde seveceğiniz konusunda sık sık güvence verin.

Kayınvalidenin baskın olma isteği, oğlunu kıskanması ve gelinin bağımsız olma isteği gibi nedenlerin gelin kaynana çatışmasına neden olduğunu kaydeden Dr. Coşkun, “Sürekli engellenen, çatışma yaşayan ve problemlerini çözemeyen bireyler psikolojik sorunlar ve psikiyatrik hastalıkları yaşamaya eğilimli olurlar” diye konuştu.

Dr. Coşkun, gelin-kaynana ilişkilerinde en zor görevin eş-oğula düştüğünü ifade ederek “Toplumumuzda kayınvalidenin baskın olma isteği, oğlunu kıskanması ve gelinin bağımsız olma isteği gibi nedenler gelin-kaynana çatışmasına yol açmaktadır. Buna ilaveten kendilerine sosyal çevre tarafından bazı katı roller belirlenmiş ise, yani gelin böyle olmalı, kaynana şöyle davranmalı gibi, o zaman çatışmaların boyutu daha da büyümektedir. Aslında böyle durumlarda en zor görev erkeğe düşmektedir. Hem oğul hem de koca pozisyonundaki erkek artık evli ve ayrı bir evi olduğunu düşünmesi gerektiği gibi, önceki yaşadığı ev ve ebeveynlerine de görevlerini yerine getirmelidir.

Evlendikten sonra erkeğin ailesi eşidir. Anneler bütün iyi niyetleriyle gereksiz denetlemeler ve müdahaleler yapabilirler. Bu durumda kendisi bu duruma müdahale etmeli, eşi ile annesini karşı karşıya getirmemelidir. Hem annesine hem de eşine karşı farklı rolleri vardır. Bu rolleri karıştırmadan annesine evlat eşine de koca gibi davranıp sorumluluklarını yerine getirebilmelidir. Zorunlu haller dışında kayınvalide ile aynı evde oturmak evliliğin doğasına aykırıdır. Dünyanın en iyi iki insanı bile olsalar bir evde iki kadın olmaz ve sürekli çatışma ihtimali yaşanır. Çatışmanın sebebi akşam yapılan yemek ya da temizlik gibi çok basit konular bile olabilir. Sürekli engellenen, çatışma yaşayan ve problemlerini çözemeyen bireyler psikolojik sorunlar ve psikiyatrik hastalıkları yaşamaya eğilimli olurlar. Neticede sorun çözülmedikçe tedaviye dirençli psikiyatrik hastalıklar meydana gelir” şekinde konuştu.

Sabah

Yakın bir tarihte boşandık. Beş yaşında bir kızımız var ve benimle yaşıyor. Babası ise hafta sonları kızımızı alıyor. Ancak, kızım babasına çok öfke duyuyor ve onunla birlikte zaman geçirmeyi reddediyor. Evden çıkarlarken göndermemem için bana yalvarıyor. Babası bundan dolayı beni suçluyor. Kızımla babası arasında sıkıştım, kaldım, ne yapmalıyım?

Bu sorun size de tanıdık mı geldi. O halde birlikte düşünelim. Kızınız/oğlunuz neden babasına öfke duyuyor olabilir?

İlk olarak siz çocuğunuzun direncini destekleyecek bir duygusal tavır gösteriyor olabilirsiniz. Ayrıca eşinizle ilgili öfke ve kırgınlığınızı çocuğunuza dile getiriyor veya davranışlarınızla belli ediyorsanız, çocuğunuzun sizi korumaya çalışması da mümkündür. Eşinizle ilgili olumsuz duygularınızı çocuğunuza çok fazla ifade etmeseniz bile, çocuğunuzu duygusal anlamda dert ortağınız yapmaktan kaçınmalısınız. Bunun yerine, eşinizle ilgili konuşma ve tutumlarınızı çocuğunuzun yanında kendi açınızdan değil, çocuğunuzun çıkarları doğrultusunda düşünmelisiniz.

Öte yandan, çocuğunuzun direnmesinin sizin davranışlarınızla herhangi bir bağlantısı olmaksızın, kendisinin babasıyla ilgili hayal kırıklıklarını yansıtıyor olması da mümkündür. Boşanmış ailelerde bazı çocuklar boşanma sırasında yaşadıkları üzüntülere babalarının duyarsız kaldığına şahit olmakta veya bu duyguyu taşımaktadırlar.

Diğer bir neden ise çocuğun annesi dışında baba, babaanne gibi diğer kişilerle mutlu vakit geçirmelerinin ardından bakan kişiye karşı suçluluk hissetmeleridir. Çocuğu teşvik etmek, babasının onun hayatında önemli yeri olduğunu belirtmek, onunla güzel zaman geçirmesinin normal olduğunu, bunu desteklediğinizi belirtmek önemlidir.

Bu durumda bir açmaz ortaya çıkmaktadır. Çocuğunuzun öfkesini göz ardı ederek, babasıyla görüşmeye gitmesi için teşvik etmeniz çocuğun öfkesini artırabilir. Diğer taraftan, çocuğun öfkesinin denetimsiz bir şekilde devam etmesine izin vermeniz halinde de, çocuğun daha da acımasızlaşmasına ve affetmesinin güçleşmesine neden olabilirsiniz. O halde, tüm bu aşırı durumlardan kaçınmak için ne şekilde davranmalısınız?

Çocuğunuzun babası ile ilgili duygularını ifade etmesini sağlayın. Babasıyla ilgili duygularını anlatırken, tarafsız ve dikkatli bir şekilde onu dinleyin.

Babasını affetmesi için model olun. Babasına yönelik davranışlarınız çocuğunuz için, babası hakkındaki sözlerinizden çok daha etkili olacaktır.

Babası ile çocuğunuz arasında arabuluculuk edecek birini bulun. Bazı hallerde bu rolü siz üstlenebilirsiniz. Ancak eski eşiniz çocuğun olumsuz tutumundan dolayı sizi suçladığından, bu görevi bir arkadaş ya da akrabanızın üstlenmesi daha uygun olacaktır. Ancak bu kişinin hem çocuğunuzun, hem de babasının güven duyduğu bir kişi olması çok önemlidir.

Babası ve onun yakınları ile güzel zaman geçirmesinin normal olduğunu, bunu desteklediğinizi belirtin.

Aynı erkeğin gözünde önemli olma isteği kayınvalideler ve gelinler arasında bitmez tükenmez çekişmeler yaşanmasına yol açmıştır.Kıskançlık ve çekememezlik zaman zaman hat safhalara çıkmış ve iki kadının birbirlerini üzmek adına inanılmaz kötülükler yaptıkları gözlenmiştir.

Kaynana kocasından görmediği sevgiyi oğlundan istiyor.

Kaynanalar yüzünden uyumlu çiftlerde bile kavga çıkabiliyor.

Şiddeti barındıran ailelerde erkeğin kadını dövmesinin ardında çoğu zaman erkeğin annesi oluyor.

Kaynana acı çekmişse, büyük travmalar geçirmişse gelinin de acı çekmesini istiyor.

Erkek eğer annenin yaşam garantisiyse bu rekabet daha da acımasız hale dönüşebiliyor. Öte yandan kaynana oğlunun sevgisini ve şefkatini paylaşmak istemiyor.

Sorun yaratan kaynana düşünceleri: “Bu çocuğu ben doğurdum, Onun bana hep ihtiyacı var. Onu korumalıyım. Oğlumun beni unutmaması için yanında olmalıyım. Kontrol bende. Oğlumun evi benim evimdir.”

Sorun yaratan gelin düşünceleri:“Kayınvaldem her konuda yaşamımıza karışıyor. Sürekli ne yapmam gerektiğini söylüyor. Oğluna hizmetçi tutmuş gibi davranıyor. Sanki benim tek işim oğlunu mutlu etmek. Sürekli dedikodumu yapıyor. Her fırsatta oğluna benim hakkımda kötü laflar söyleyip şikayet ediyor, bizi kavga ettiriyor. Oğlundan beni ayırmak için elinden geleni ardına koymuyor.Her fırsatta benim hatalarımı ortaya çıkarmak için uğraşıyor.Bana karşı çocuklarıma olmadık şeyler anlatıyor. Eşyalarımı karıştırmasından nefret ediyorum. ”

Kayınvalide – gelin problemleminin çözümü belki de anlayışlı olmayı, ön yargılarımızdan kurtulmayı, empati kurabilmeyi ve hepsinden önemlisi güç kavgasına girmemeyi başarabilmekte yatıyor.

mutlugelin.com

Boşanmış çiftler

Bu anne-babalar iyi niyetli olsalar da, bu derece yakın olmaları aslında sağlıksız bir durum olabilir. Boşanan anne-baba arasındaki çok fazla yakın ilişki çocukları rahatlatmak yerine, daha fazla çelişki ve kafa karışıklığı yaşamalarına neden olabiliyor.
Neden çocuklar çelişki ve kafa karışıklığı yaşıyorlar?

Yakın ilişki çocukta anne-babanın yeniden bir araya gelme ümidini devam ettirir.

Çocukların boşanmış anne-babalarını yakın ilişki ve temas halinde görmeleri, sadece ailelerinin yeniden bir araya gelmesine yönelik fantezilerini pekiştirir.

Üstelik bu durum sadece küçük çocuklarda görülmez, ergenler de (çoğunlukla da kızlar) bu tür özlemlere sahip olabilir.

Bazı ergenler olağanüstü derecede iyi davranmak; anne-babasını birbirlerini ne kadar özlemiş olduklarına ikna etmek ya da anne-babalarının suçluluk duygularını körüklemek gibi yöntemlerle onları yeniden bir araya getirebileceklerini düşünebilirler.

Boşanmış çiftlerin yakın ilişkisi kötü bir evliliğin devam ettirilmesi niteliğini alabilir

Boşanmaların bir nedeni vardır. Çoğu durumda da boşanma nedeni karı-kocanın birbiri ile geçinememesidir. Bu durumda, çocukların iyiliği için yakın ilişkinin devam ettirilmesi aynı sorunların da devam ettirilmesine yol açabilir.

Bu da, çocukların anne-babalarının kavga ettiğini, birbirine hükmetmeye çalıştığını veya mantıksız davrandığını görmeye devam etmelerine yol açar.

Sonuç olarak bu çocuklar hem boşanmanın, hem de anne-babaları arasındaki geçimsizliğin devam etmesinin olumsuz etkilerini aynı anda yaşarlar.

Bu durum çocuklarda duygusal çelişkilere neden olabilir.

Çocukların büyük çoğunluğu her iki ebeveynini de sever ve onlardan birini tercih etme durumunda kalmaktan nefret ederler. Buna karşın, çocuklar boşanmış ebeveynlerin her ikisinin bulunduğu aile ortamlarında bu durumu çok fazla yaşar, her iki ebeveyn de çocuğu kendi tarafına çekmeye çalışır ve bu da çocuk üzerinde yoğun bir duygusal gerilime neden olur.

Böyle ortamlarda çocuklar söyledikleri ve yaptıkları her şeyde çok dikkatli olmaları gerektiğini düşünür ve diğer ebeveynin duygularını incitme korkusu yaşarlar. Bundan dolayı çocukların çoğu ve özellikle de ergenler tatil ve bayramlarda anne-babalarının bir arada olmasını tercih etmezler.

Tüm bunlardan dolayı, eski eşinizle çok fazla yakın olmaya çalışmanız, aslında boşanmanın çocuğunuz için daha da zorlaşmasına neden olabilir.

Eski eşinizle nazik ve içten ancak iş ilişkisine benzer tarzda bir ilişki sürdürmeniz çocuklarınız açısından çok daha yararlı olabilir. Ziyaret saatleri ve tatil düzenlemeleri konusunda esnek davranabilir, çocuğunuzla diğer ebeveyn arasındaki bağımsız ilişkinin sağlıklı bir şekilde devamı için destek olabilirsiniz.

Bazı durumlarda ne yapacağınızdan emin olamıyorsanız, çocuklarınızla konuşabilirsiniz. Eğer çocuklarınızı gerçekten dinlerseniz, onlar için en rahat düzenlemeyi sağlamanıza yarayacak düzenlemeleri yapma şansınız da artabilir.

kaynak: aile.org

Garson şarabımı tazelerken gözlerim birkaç masa ötedeki rezerve edilip  romantik bir şekilde hazırlatılmış şık bir masa ve masada on beş dakikadır tek başına  oturan siyah şık bir elbise ve kırmızı topuklu ayakkabı giymiş, bukle bukle saçları omuzlarına düşen sade makyajını kırmızı rujuyla canlandırmış çok hoş görünen kadındaydı. Çevresine karşı duyarsız, soğuk duruşunun ardında gizlediği benliği ortaya çıkmasın diye kimseyle göz göze gelmemeye çaba harcar gibiydi. Eli sürekli çantasındaki telefonuna gidip geliyor, ya saate bakıyor ya da beklediği biri var onu arayıp aramamakta gel-gitleri yaşıyordu. Kadın gel-gitler arasında çırpınırken garson kadının bir şey söylemesini beklemeden bir kadeh kırmızı şarabı servis edip kenara çekildi. Kadın bir anlık tereddüdün ardından belki de zamanı doldurmak istercesine şarabı yudumlamaya başladı. Yüzünde bekleyişin tedirginliği, sabırsızlığı; gözlerinde romantik masanın gecenin devamında kendisine sunabileceklerinin hayali okunuyordu. Garson kadının masasına doğru yaklaşıp hiçbir şey söylemeden bir zarf bırakıp uzaklaştı. Kadın kısa bir şaşkınlığın ardından zarfı açtı, bir iki satırı okuyup telaşla etrafına bakındı. Anlam veremediği durumu netleştirmek istercesine yudumladığı şarabın ardından yazılanlara gömüldü:

“ “ Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Gökten üç elma düşmüş biri sana biri bana biri…” diye mutlulukla biten masallardaki gibi olsa keşke her şey. Sevmek zor, aynı ölçüde sevilmek daha zor. En zoru ise dağılan pembe toz bulutlarının ardından ayakların yere basmaya başlayınca “Ama sevdiğim kişi bu değildi ki!” cümlesini sarf ettirecek hayal kırıklıkları ve kalp kırgınlıklarıyla yüzleşmek ve onları omuzlayıp sonunu kestiremediğin yolda nasıl ilerleyeceğine karar vermek.

Nedense yapı olarak çok heyecanlıyız severken, sevilirken. Yüreğimizde mutluluk kelebekleri uçuşurken, ayaklarımız yerden kesildiği için olsa gerek gerçekleri görmekten öyle uzaklaşırız ki. Karşımızdaki kişiyi değil, o pembe ortama yakıştırdığımız, yarattığımız kişiyi severiz. O yüzden derler ki “Aşıkken değil, aşık olduğun insanla evlen.” diye. İnce bir nüans, büyük bir fark.

Yaptıklarım yapacaklarıma garantiyken durup gerçeği görmemdi bende değişiklik olarak gördüklerin. Aslında yoğun yaşarken yüreğimde, dilimde seni; senin, yapmadıklarından dolayı frenlemek zorunda olduğum duygularımdı senin değişti dediğin duygular. Duygu yoğunluğu içindeyken ben, beni anlamak istemez tavırların ve ben “biz”im için bir şeylerin mücadelesini verirken tek başıma senin kılını kıpırdatmaz edalarındı yeni sandığın beni ortaya çıkaran.

Hayatımızdaki olumsuzlukları, pürüzleri sen olmadan yok etmem imkansız. Bunu sana gösterip çözümler sunarken, senin her şey yolundaymış gibi mutluluk oyunları oynaman, vurdum duymaz tavırlar sergileyip ötelemen beni, bizi, sorunlarımızı yıprattı beni. Ben, mücadele etmekten, tek başıma çırpınmaktan, tek başıma fedakarlık etmekten, en önemlisi tek taraflı sevmekten yoruldum. Tek başıma konuşup dinlemekten, yanımda olmana rağmen yalnız olmaktan, iki kişilik birliği tek başıma sırtlamaktan yoruldum.

Çok fazla mı güven aşıladım, çok fazla mı önemsedim, çok fazla mı değerli kıldım seni bilmem. Bir kez tuttuğum elini bırakmayacağımı, her zaman yanında olacağımı bilmen mi seni bu kadar güçlü kıldı? Belki de tüm bu duyguları yoğun bir şekilde doldururken yüreğime sana da aynı ölçüde hissettirmemdi hatam. Belki de bendeki seni yüceltirken olabildiğine sendeki benin ne durumda olduğunu sorgulamamam, gözlemlemememdi hatam. Belki beni kaybetme korkusunu biraz yaşasaydın kimi zaman sesli kimi zaman sessiz çıkan çığlıklarımı, haykırışlarımı dikkate alırdın.

Bundan sonra ne ben eski seni ne sen eski beni yerine koyabilirsin. Değiştirdiğin duygularımı ötelemem, senin çığlıklarıma rağmen yaptığın gibi vurdum duymaz olup görmezden gelmem imkansız. Biraz daha mücadele etmeye, biraz daha sorunlara göğüs germeye ne sabrım ne isteğim kaldı. Sevmek için yarattığım seni kaybetmemek için mücadele ederken sevilmek için yaratılan benin önemsenmediğini kabullenmem yıllarımı alsa da hayatımın geri kalanında sadece kendim için yaşamayı yeğliyorum. Bundan sonra da yanındayım demem gerekirken sevgim için, yüreğimdeki kırgınlıklardan dolayı senden uzaklaşıyorum. İki kişi başlayıp tek başıma devam ettiğim yolda senin varlığınla yalnız ilerlemektense gerçekten yalnız ilerlemeye karar verdim. Basit bir elveda ile noktalayabilirim bu mektubu; ama sen daima hoşça kal.”

Kadın gözleri yaşlı mektubun son satırlarını okurken garson kadının önündeki tabağın üstüne bir kırmızı gül bıraktı. Kadın gülü eline alıp sessiz ağlarken garson yanıma gelip kulağıma sessizce fısıldadı “Eşiniz iyi görünmüyor Semih Bey. Söylediğiniz gibi taksiyi şimdi mi çağıralım?”.