Boşanma Sürecinde Çocuk
-
Artık boşanma kararı verilmiş, geri dönüşün olmadığı bir noktadaysanız, yapacağınız şey, bu aşamayı, kendiniz ve çocuğunuz için en az zararla kapatmaktır.Alacağınız bir takım önlemler ve kullanacağınız yöntemlerle bu sürecin çocuğunuz için daha az psikolojik zararla geçmesini sağlayabilirsiniz.
- Çocuğa boşanmanın ne demek olduğunu açık ve yalın bir dille anlatın.Bunu eşinizi kötülemeden ve suçlamadan yapın.Geçinemediğinizi, bir arada mutlu olmadığınızı, çabaladığınız halde anlaşmazlıkları gidermediğinizi belirtin.Yeniden birleşme umudu vermeyin. “Sen istersen barışırım” gibi ifadelerden kaçının.
- Boşanmanın, onu bir süre mutsuz edeceğini bildiğinizi söyleyin.Boşanmada bir suçu olmadığını, onunla ilgisi bulunmadığını belirtin.Anababa olarak sevginizin süreceğini, boşanmayla, ana ve babadan birini yitirmeyeceğini vurgulayın.
- Çocuğu, eşinizle olan çatışmanızın dışında tutmaya çalışın.Onu kazanma yarışına girmeyin.Barışmak için aracı yapmayın.
- Duygularınıza yenilip, çocuğu taraf tutmaya zorlamayın.Size yaranmak için eşinizi kötülemesine izin vermeyin.Eski eşinizi olduğundan daha iyi göste
rmeye çalışmayın. - Eski eşinizden intikam almak için, çocuğu ondan yoksun bırakmayın.Bu durumda asıl cezalanan eski eşiniz değil, çocuğunuzdur.
- Çocuk ana baba arasında top gibi gidip gelmemelidir.Bir evi, asıl evi olarak benimsemelidir.Çocukta sarsılan ana baba duygusu, ayrı yaşayan anne ya da babayı sık görmesiyle değil, düzenli aralarla ve sürekli görmesiyle onarılabilir.
- Çocuğu, acıma duygularıyla ya da şımartarak eğitmeyin.Çocuğun da tedirgin ve güvensiz olduğunu düşünerek, aşırı tepkilerden kaçının.Hele ana veya babasına göndermekle korkutmayın.Çocukta gördüğünüz olumsuz davranışları eski eşinize benzetmekten kaçının: “N’olacak!Babasının oğlu, babandan ne hayır gördüm ki senden göreyim!” gibi ağır sözler kullanmayın.
21 Yorum
Yorum Bırakın



22 Kasım 2010 am28 13:17
eşimm beni psikolajik baskı yapıyoo ailesi bütün konu ban el altından yapmadıklarını bırakmıyolar,, eşimde ailesinle birlikte olupp onlarla birlikte işkence yapıyor ruhsall olark çökmüş durumdayım birde çok güçlüler kimseye bişy sezdirmeden yapıyolar bna kötülüklerini laflarını bnden çocuk bile istemiyolar hamile kalcm diye aşırı korkuyolar eşim bnmle ailesinn izni olmadan birlikte olmuyor ablası kocası kaynan kayınpeder bna kan kusturuyolar.. dışardan da bna kıyafetler alıp süsleyip herkese bizz geline ii bakıyoz izlenimini veryolar. 3 tane çocugu var ne eşlerinle ii yi anlaşıyo ailesi nede nede kızların kaynanalarıyla bnm ailm de dahil herkesi paralarıyla parmaklarında oynatıp herkese o kişileride çoklu sileh olarak kullanıyolar, kimse yi sevmiyolar ve onlarında sevn yok. kızının yuvasını bile kaynana bozdu kocana kaynana böle böle davran diye diğer kızının da kocası kaynananın nasıl biri olduğunu bildiği için kızını yollamıyoo
ve onun evliliği mükemmel
bnm se evlilik denmeye bin şahitt isteniyoo kaynana kayınpeder evliliğimii yürütüyo, eşim bnden küçük olduğu için vede anneci ne dersem ailesine anında yetiştiriyo anneside bna yapmadığını bırakmıyoo aileme yapmadıklarını bırakmıyo,, ailm kız tarafı diye susuyo kızımızın yuvası bozulmasın diye ama bnm bunlara tahamülüm kalmadı ve ne yapcamıda bilmiyom ban yardımcı olursanız sevinirim
14 Nisan 2011 am28 19:28
madem çocuğun yok, eşin ana kuzusu sanki hamile kalınca çocuk yapınca farklı mı olacak, boşan gitsin kendine yeni bir hayat kur hazır çocuğunda yokken zararın neresind en dönersen kardır yoksa daha çok kan kusarsın.. geçen sene bende boşanmak istiyordum sonra kazayla hamile akaldım, şimdi başımı alıp evden gitsem çocuk ne olacak diye geri dönüyorum etkilemek istemem ama, çocuk olunca işler başka oluyor kıyamıyorsun, eğer aklında bişey varsa çocuktan önce yap derim
30 Mayıs 2011 am28 23:16
o kadar olay yaşadım ki romanlar dolar
en büyük hatamsa hep affetmek hep sans vermekmiş… kızım birgün dikildi karşıma . bana anne yeter beni göstermezse göstermesin sana dayanma artık mecbur verecek güçlü ol dedi. daha 12 yaşında ve hep kavga gürültülü bir ortamda yaşadı. mutlulukda aşırıydı üzüntülerde. baktımki en büyük hata onu bahane edip kalmam. 15 gün göremedim sadece kızımı tıpış tıpış getirdi geriye. alıp çıksam evden inat edip vermeyecekti. şimdi aramıyor bile. önümüzdeki cuma yani 3 haz. da boşanma davamız… tek duamız hayırlısıyla kurtulmak….
10 Temmuz 2011 am28 15:09
Ebru Hanım ne oldu sonuc bildirirmisiniz boşandınızmı ? dava ne durumda merak ettim
11 Temmuz 2011 am28 14:19
çok güzel yazmışsınız Beyhan bey kaleminize sağlık.
11 Temmuz 2011 am28 18:17
Eyvah Boşanıyorum Web Sitesi Forum sayfamız açıldı. Üye olmak, avukat ya da psikolog olarak uzman üye olmak ve paylaşımlarda bulunmak için lütfen üye olunuz. Ayrıca uzman üye (psikolog ve avukat) ve moderatör olmak isteyenler beyhanbudak@gmail.com adresine e-posta atabilirler. http://www.eyvahbosaniyorum.com/forum
18 Temmuz 2011 am28 14:48
ben üç aylık evliyim ve ayrıcada 3 aylıkta hamileyim eşimle severek evlendim ve eşime kaçtım şimdi ailem benle küsülü konuşmuyor ama ben boşanmak istiyorum hamilelik sürecinde boşanma süreci nasıl hiç bir şey bilmiyorumve çarşamba günü boşnma davası açacam beni bilgilendirirseniz sevinirim
15 Ağustos 2011 am28 07:15
iyi günler ben yaklaşık beş senelik evli bir kız çocuğu sahibiyim.
eşim her sene şehir dışına çaışıp gidiyo ve ben ailesi ile kalıyorum .
aşırı derece de mutsuzum.
eşimin ailesi ve eşim aramızda kültür ve fikir farkı var yalnız benim gidecek yerim de yok sayılır .
boşanmak ve nkzıımı yanıma almak istiyorum kzıım eşimin ailesine çok düşkün ve eşim kürt olduğu için onlarda çocuk vermiyorlar.
tek başıma bu aile ile nasıl baş edeceğimi inanın bilmiyorum ve yardıma ihtiyacım var
17 Ağustos 2011 am28 09:31
eşimle ayrılmak istedigimi söyledim tamam dedi ama beni cocuklarımla tehdit ediyor göstermem diyor bende cocuklarım için katlanıyordum artık dayanamıyorum hem aldatıyor hemde ayrılmak istemiyor dava açtıgını ögrendigimde çocuklarını unut diyor ne yapcamıda bilmiyorum ailemde destek olmuyor çekeceksin diyorlar ne yapmam gerekir bi fikir verin bana
23 Ağustos 2011 am28 23:18
merhaba adım arif 8 yıllık evli 7 yaşında bir kızım ve 30 günlük bir oğlum var eşimle 5 yıldır geçinemiyoruz bana güvenmeyen ve hiç suçum olmadan bile kendime karşı bir güven tatmin edemediğim için ayrılmak kararı aldım ama eşim çocuklarımı alıp götürüp bana göstermeyeceğini ve ailesi ilede muhatab olmak istemediğimden dolayı ayrılamıyorum ama pisikolojim çok kötü ve bunun için cocuklarımında zarar görmemmesi için ayrılmak istiyorum ve kızımı hiç değilse ben almak isyiyorum bu mümkünmü bana lütfen yardımcı olurmusunuz
23 Ağustos 2011 am28 23:20
birde ben istanbul eşimde ayrılırsak memlekette olacak davalarda orada olmammı gerekli bana lütfen yardımcı olun
28 Eylül 2011 am28 09:25
Emine hanım sizi merak ettim boşandınızmı? anlatıığınız kadarıyla çok sorunlu bir aile:(( kesinlikle çocuk yapmadan ayrılın. çocuk böyle bir ailede büyümez.geç kalmış sayılmazsınız hayat sizin kendinizden başka kimseye lütfen acımayın.bütün bayanlara burdan sesleniyorum geçer zamanla hallolur diye beklemeyin iş işten geçmiş olur.son pişmanlık fayda etmez. bu tarz olumsuz erkeklere pirm vermeyim hemen hayatınzıdan çıkarın.inanınki hayat size farklı hayırlı süprizler sunacaktır.
28 Eylül 2011 am28 20:10
slm ben 32 yasındayım 2 cocuk annesiyim 11 yıllık evliyim hic mutlu olmadım hala mutsuzum son 2 aydır cok kufur ve zedeleyici hareketlerde bulunuyo sonunda bıcak kemige dayandı ve bosanmak istedigimi soyledim kabul etmedi fakat ben kesin karar verdim yanlız cocuklarımdan olucam diye cok korkuyorum kızım 8 oglum 4 yasında cocuklar hakkında bilgi verirseniz sevinirim yada napmam gerektigini saygılar
08 Ekim 2011 am28 18:00
merhaba ben 20yasında evli bir kadınım evlenmeden önce eşim hayatımı yıkacak bir hata yaptı yıkıldım ölmek istedim oo an daha sonra beni aldatti bir kadınla ayrılamazdm ne yapcagımı bılmıyodum ben sözlendik aradan 3ay gecti beni kacırdı ben dönmek istedim ailesi bırakmadi şimdi 7aylık evliyim ve 4bucuk aylık hamıleyım eşimden şiddet görüyorum artık dayancak gücüm kalmadi derdimi kimse anlamiyo bosanmak istiyorum korkuyorum ailem beni istemiyicek die simdi karnimdaki cocukla ben ne yapayıım lütfen yardım edin nasıl hayatıma devam edecegime saygılar
16 Ekim 2011 am28 18:09
zaten hep kocalarımız elinden çekiyoruz ne kadar seversek o kadar çok sert tepki alıyoruz onlar için ailemizi karşımıza alıyoruz ama onlar ailelerine hiç toz kondurmazlar işte böyle evlilikte yürümez en iyisi boşanmak yoksa ömür yetmez bunları idare etmek için inan daha iyisi olucak boşanmak olaylara bide bu yönden bak
19 Ekim 2011 am28 17:09
33 yıllk evliyim ve kamu kurumrundan emeki oldum evlendiğimden bu yana eşimim sorumsuzluĞU EVE BAKMADI bene çalıştığım için ve farkında olmadan evin tüm gidelerini karşıladım çocularada baktım şimdi ise emekli oldun kendiside emekli bankalara büyük meblağlrda borçlar açıyor birincisinde ödedim şu ND kendiside emekli oldu ve bende habersiz yine bir hayli borçlNDIĞI GİBİ emekli ikramiyesini bile banka faizerine ve tefecilere kaptırmış anlıyacağınız dımdızlak kalmış bir sürü borçla birliktte şimdi ise maaşı borçarına yetmiyor ne yapacağımı şaşırmış durumdayım bana bir yol gösterin lütfen
19 Ekim 2011 am28 22:27
merhaba ben 11 yıllık evli 2 çocuğu olan bir beyim eşimle görücü usulü evlendik evliliğimizin ilk yılları arasıra küçük tartışmalar yaşayarak geçti son 2 yıldır öyleki benim kendi ailemle ( annem braderlervs)tüm bağlarımı koparmamı istercesine daima onlara karşı ağır hakaret dolu sözler söylemeye başladı kendi ailesine toz kondurmayıp benim annem dahil tüm aileme küfürler saydırdı dayanamayıp susmasını söylediğim halde komşuların duyacağı halde hakaretlere devam etti bazen kendisine vurmak zorunda kaldım ama oda çözüm olmadı evi terkedip sabaha kadar başka yerde kaldım ,boşanmak istediğimi söylediğimde intihar edeceğini hatta bir seferinde ilaç dahi içti midesini yıkattım bilmiyorum ne yapacağımı şaşırdım inanın çok zor durumdayım çok mutsuzum sadece çocuklarımı düşünüyorum ama ondanda kurtukmak istiyorum lütfen bana yardımcı olun ne yapmalıyım
07 Kasım 2011 am28 22:42
burda cok güzel bi konuya deyinmişsiniz ben esimle kucuk yaşta evlendık aramızda olan bazı neden lerden dolayı boşandık mahkememız tam 3 yıl kadar surdu ve yenı bıttı ben karar ıtıraz ettım herneyse asıl neden olarak esım bana cocgumuzu gösterme gununde sureklı bana sorun cıkartım ve cocumu göstermemekte artık hıç vermıyo defalarca soylememe ragmen hıç bı yanıt bulamamaktayım davayı arastırdıım cocugumu görebılmemın tek nedenı 300 tl ıcra daıresıne her gördugum zaman para yatıracakmısım sımdı bu sızce mantıklı bı olaymı her hafta hangı askerı ucretlı cocugunu görebılmek ıcın (ıcra muduru pıskolok. polıs masrafını odeyebılır devletımız de mu konuda cok duyarsız sız baska bı formulu varmı acaba yardımcı olabılırmısınız artık baba olarak her yolu denıyorum
13 Aralık 2011 am28 19:36
merhabalar ben izmirden yazıyorum yetim büyüdüm hayatta hep bir yerlere çalışarak geldim ailem karşı çıktığı halde ben evet dedim… şuan 2 çocuğum var biri12 diğeri 6 yaşında eşimle 8 ay kadar ayrı kaldım sonra kendi çabamla çocuklara kıyamadığım için birleştim ama yürümüyor biraz sitresli bir işte çalışıyorum akşam eve geldiğimde huzur arıyorum çok çalışkan biriyim aksine eşim çok geçimsiz ne yapsam yaranamıyorum isteklerine yetişemiyorum sende destek ol çalış bir formul bulalım diyorum yanaşmıyor ben çalışmam diyor ama gerçekten çok geçimsiz ayrılmak istiyorum kıredi çekip ev aldım ama şuan çok zor durumdayım hem maddi hem manevi kızıma kıyamıyorum lütfen bu konularla ilgili bilgisi olan arkadaşlar yazsın ….ayrılınca evle ilgili bir hak talep edebilirmi ipotekli..
03 Ocak 2012 am28 12:21
merhabalar, ben aydın lıyım eşimle kaçarak evlendik.15 yıllık evliliğimiz ve 2 kızım vardı eşim seni sevmiyorum seni istemiyorum demeye başladığında içime kurt düştü önceleri hiç çalışmayan son 1 ayda işe başlaması şüphelerimi arttırmıştı.öğrenmem gecikmedi eşim kendine evli bir sevgili bulmuş ilişkileri bana göre 8-9 ay öncesine dayalı ona güvenerek boşanmak istedi,hta yaptığını geçmişi unutmasını kızlarımızı düşünmesini söyleyerek günlerce boşanmamamız için yalvardım ama nafile kararını vermiş uğraşlarım sonuç vermedi.halbuki hiç bir sıkıntımız yoktu ne isterse yerine getiriyordum cinsel yönümüzde o istememesine rağmen çok iyiydi. sonunda bende pes ettim ve boşanmaya krar verdik 3 ay önce anlaşmalı olarak boşandık çocuklarımın velayeti 1kızım küçük olduğu için annesinde diğerininde beraber kalmasına karar verildi.çok zor bir dönem geçiriyorum ben haketmediğim durumları yaşadığımı bana doşt kalalım düşman değiliz demesine hala alışamadım evet evliliğin bitmesi bir erkek için çok zor bir durum .allahım kimsenin yuvasını bozmasın .
27 Ocak 2012 am28 09:31
Çok bile dayanmışsın arkana bakmadan git çocukta yokmuş bırak ne halleri varsa görsünler eşin seni sevse öyle yapmazdı zaten niye çekiyorsun ki hey allahım y aniyr krndini kullandırıyorsun