Boşanma Sebepleri-2
-
Boşanma sebeplerini incelediğimiz yazımıza devam ediyoruz.Bu yazımızda da Türkiye’de insanların en çok hangi sebeplerle boşandıklarını inceliyoruz..
Cinsel Problemler:Eşlerin aralarında cinsel uyumun olmaması, eşlerin cinsel ilişkiye girmemeleri/girememeleri, cinsel tatminsizlik yaşamaları da boşanmalarda etkili olabilmektedir.
Eşler Arasında, Çocukların Bakımı ve Yetiştirilmesiyle İlgili Fikir Ayrılıkları veya Çocuksuzluk, Eşin Kısır Olması
Fena Muamele ve Dayak,
Eşler Arasında Eğitim Düzeyi Farkı ve Sosyo-Kültürel Farklılıklar:Çeşitli araştırmacılara göre, eğitim düzeyi yüksek olan kişilerin evliliklerinin daha dengeli olduğunu belirtmektedir.Ayrıca kocanın eğitim düzeyi yükseldikçe, geliri ve prestiji ile eşinin gözündeki üstünlüğü ve erkeklik rolünü sürdürebilme kabiliyeti artar.Kocanın mesleki pozisyonu ile boşanma eğilimi arasında ters yönlü bir ilişki vardır.Ancak kocanın eğitim düzeyinin eşinde düşük olması halinde, geleneksel kadın-erkek güç dengesi bozulur ve koca, karısının gözündeki çekiciliğini yitirir.
Farklı sosyoekonomik ve kültürel çevreden gelmek, eşler arası uyumu güçleştirmektedir.Farklı aile kültürlerine ve değer sistemine sahip olmak, olay ve durumları farklı şekilde algılama ve yorumlamaya neden olmaktadır.A
Ayrıca eşlerin yetişme tarzlarının,dini inançlarının ve eğitim durumlarının birbirinden çok farklı olmasının, evlilikleri boşanma tehlikesiyle karşı karşıya bırakan durumlar olduğu saptanmıştır.Benzer din ve mezhepten olanların boşanma oranı daha düşüktür.
Ekonomik Sıkıntı ve İşsizlik:Kentleşme ile birlikte insanların iş bulması, iş bulanların geçimlerine yetecek kadar para kazanması iyice zorlaştı.Bu durumdan evlilikler de nasibini aldı.Boşanma nedenleri arasında geçim sıkıntısı da yer almıştır.
Aile Araştırma Kurumu’nun araştırmasına göre ekonomik sıkıntıların tek başına boşanma sebebi olmadığı, ekonomik sebepler gerekçe gösterilerek ortaya konulan hatalı davranışların boşanmaya yol açtığı, eşlerden birinin ya da her ikisinin ekonomik sıkıntıları hafifletmeye yönelik yapması gerekenleri yapmamasının ya da ekonomik sıkıntıyı arttırıcı davranışlarda bulunmasının eşler arasında tartışma ve anlaşmazlık sebebi olduğu belirtilmektedir.
Eşin İlgisizliği,
Eşler Arasındaki Yaş Farkının Çokluğu:Evlenme Yaşı:20 yaşın altında evlenen bayanların boşanma oranları, daha geç yaşlarda evlenen bayanlara göre daha yüksektir.30 yaşın üzerinde birinci evliliğini yapan bayanların boşanma oranı ise çok düşüktür.Yaş ilerledikçe boşanma oranı azalır.Erken yaşta evlenenlerin, evlenmek için gerekli olan maddi ve duygusal birikime tam anlamıyla sahip olmamaları sebebiyle, bu tarz evliliklerde ciddi sorunlar çıkabilmektedir.
Eşlerin Birbirlerine Gereken Önemi Vermemeleri ve Birbirlerini oldukları Gibi Kabul Etmemeleri
Eşlerin Evlilikten Beklentileri Arasındaki Uyumsuzluk
Evi İhmal ve Yeterli Fedakarlıkta Bulunmama,
İletişim Kopukluğu:Eşler Arasındaki iletişim bozukluğu, geçimsizliğe neden olmaktadır.Geçimsizlik önce ailedeki bireylerin ruh sağlığını olumsuz biçimde etkilemekte, daha sonra çatışma,sürtüşme ve tartışmalara yol açmakta ve boşanmayla sonlanmaktadır.
Mutlu ve uyumlu bir evlilik, her şeyden önce sağlıklı bir iletişim ile gerçekleşir.Eşlerin iletişim becerileri, evlilikteki memnuiyeti belirleyen en önemli etkenlerdendir.Birçok evlilikte yaşanan problemlerin nedeni, yanlış anlama, beklentilerin ve isteklerin yerine getirilmemesinden kaynaklana kızgınlık ve öfkeyle sonuçlanan yetersiz iletişime dayanmaktadır.
Kadının Ekonomik ve Sosyal Hayata Katılması:Kadınların çalışma hayatında yer alması ile birlikte kadınlar bir takım maddi özgürlüklere kavuştular.Önceki dönemlerde maddi bağımlılık yüzünden birçok zorluğa göğüs geren kadınlar, ekonomik bağımsızlık kazanmalarıyla birlikte bu konulara artık daha az tahammül gösterir oldular.
Eşin Kıskançlığı,
Eşler Arasında Sevgi ve Saygının Kalmaması,
Sorumsuzluk.
Bu yazıyı beğendiyseniz, lütfen yandaki butona tıklayınız --->
Yorum BırakınBiz de Varız!
Takip Edebilirsiniz
Sık Sorulan Sorular
- Çocuğun boşanmadan sonra büyük anne ve büyük babaya bırakılması doğru mudur?
- Çocuk diğer ebeveyne gittikten sonra daha mutsuz ve huzursuz geliyorsa ne yapmalı?
- 3 Yıldır Ayrı Yaşıyoruz, Nasıl Boşanabiliriz?
- Anlaşmalı Boşanmada Kadının Hakları Nelerdir?
- Zorla cinsel ilişki boşanma sebebi midir?
- Eşim Beni Tehdit Ediyor Ne Yapabilirim?
- Zihinsel Engelli Olan Kardeşim İçin Nasıl Boşanma Davası Açabiliriz?
- Boşanmada Miras Üzerinde Eşim Hak İddia Edebilir mi?
- Boşandıktan Sonra Tekrar Evlenmek İçin Ne Kadar Zaman Geçmesi Gerekir?
- Anlaşmalı Boşanma Süreci Nasıl İşliyor?
04 Mart 2010 am28 12:46
Boşanma sebeplerine bayanların kendi ailelerine yakın olma isteklerini de ekleyelim lütfen
08 Mart 2010 am28 18:22
Serdar Bey kesinlikle haklı. . .
16 Mart 2010 am28 08:45
Aileye yakın olma isteği sadece bayanların sorunu değil aslında toplum geneline bakıldığında ve özellikle yetişen yeni nesile erkeklerde anneye düşkünlüğün arttığını gözlemlemekteyiz.
16 Mart 2010 am28 23:00
Evlilik sürecinde, aileleriyle ilişki düzeyini ayarlayamamak sadece erkeklerde ya da sadece kadınlara özgü bir durum değildir.Her iki tarafta da aileleriyle sağlıklı bir ilişki geliştiremeyen kişiler mevcut olabilir.
16 Ağustos 2010 am28 21:25
slm 26 yaşında 11 aylık evli ve eşimin aileiyle aynı binada oturmaktayım eşimle 3 aylık bi beraberliğin içinde evlendik (3 ay içinde tanıştık nişanlandık evlendik)bi nevi görücü usulu oldu…5 eltiyiz aynı binada ve hep sorunlar hep dedikodular çıktı her hareketim kendi aralarında olay oldu ve kaldıramadım ailesiyle görüşmüyorum konuşmuyorum hala….şuan da boşanma ya kadar geldik ve bitirme kararı aldık..eşim benimle ilgili sorunları yengeleriyle paylaşıyo beni şikayet ediyo ve karakter olarak o çok cahil bense her işini tek başına yapabilen erkek gibi bi kadınım ben eşime a desem o bana z dio ve anlaaşmıyoruz çoçukta yok ve ben eşimle artık aynı evde yaşama tahmülünü bile gösteremiyorum yarında davayı açacağını söyledi …üzülüyorum tabi ama böyle de bir ömür geçmiyceğini biliyorum eşime taşınmayı bile teklif ettim aama o önce kabul etti sonrasında vazgeçti ailesinin etkisinde insanların etkisinde kalan örümcek kafalı bi insanla paylaşacak bi şeyim kalmadı….ve insanlara güvenmiyorum hayatım bir sene içinde mahvoldu ve etrafımda herkeste bunları hak etmediğimi söylüyo bende kader diyip sineye çekiyorum…ama canım çok acıyo
31 Ağustos 2010 am28 11:03
bence kadınlar 3000 lirayı görünce büyük bir mebla zannedip kocalarına posta koyuyolar ayrılığın sebebleri bence birazda buyönde kadınlara şehvi gözle bakan erkekler birazda kadınların maddi ihtiyaçlarınıkarşıladığında hayatı hayatı hep böle gir diye dsüşünüğyolar qama yaş 40 dedikten sonra sen gel bide bu haline bak o kadının işte benim anladığın kadın görüşü
04 Eylül 2010 am28 17:26
veysel ve serdar bey eğer eşlerinizi siz yanlız bırakıyorsanız hiç tanımadığı belkide hiç ısınamadığı anne ve babanıza mecbur bırakıyorsanız eşlernizinde kendi ailelerine yönelmeleri gayet normall bence bu sbeep dildir konuşularak çözümlenebilirr.En büyük sorun eşler arasındaki iletişim bence saygısızlık olan bir ailedee bütünsorunlar art arda geliyor bunu bizzat yaşıyorum çaresizim ne yapacağımı bilmiyorum bazen kendiden korkuyorum
17 Eylül 2010 am28 14:21
ben 3 senelik evliyim benim kocam her kavgada annesine kalmaya gidiyo.kadınlar ailesine yakın dimi.
ben hiçbir zaman ailemin yanına gitmedim.şimdi boşanmaya çıktı bende tamam dedim köpekler gibi pişman ama neye yarar.yuvaya sahip çıkmayan erkektir
23 Eylül 2010 am28 22:00
ben evleneli 4 yıl oluyo bende eşimde çelışıyoruz kriz döneminde eşim 3gün çalışır 10gün çalışamazdı ne ozaman nede ondan sonra bizim maddi bi sıkıntımız olmadı eşimin maaşı azdı ama ben hiçbizaman kafasına kakmadım yada para yüzünden kavga etmedik bizim tek sorunumuz annesiydi biz evimizde çok iyiydik ama annesinin yanına gidince yada annesi arayınca yüzü değişir kadın napar eder bizi birbirimize düşürürdü gülerek geldik bayramda birbirimize şaka yaparak durduk bayramda elele gezdik ama annesi oğlunu annemlere göndermezdi ben kalırdım annesinde sadece eşime olan saygıdan o kalmazdı arife ve bayramın 1 günü annesinde beraber kaldık gezdik 2. gün beni anneme bıraktı 3. günü beraber benim bi akrabamın düğününe gidicek pazar günüde dönecektik ben neye uğradığımı şaşırdım hala inanamıyorum şok tayım bayramın 3.günü toplanıp gelmişler biz ayrılacakmışız eşime soruyorum biz buraya ayrılmaya mı geldik nediyosun sen diye ben ayrılmam diyorum ablası ve annesi bitti bitti diye bağırıyo tamam bittiyse dedim ozaman canım yanıyo neden mi eşimle sorunum olupta ayrılsaydım hiç üzülmezdim annesi yüzünden ayrıldığımız için üzülüyorum 1gecede eşimin bana sevgisinin bittiğine inanmıyorum severek ayrıldığımız için üzülüyorum yani arkadaşlar bayanların ailesiyle yakın olması yada erkeğim ailesiyle yakın olması değil iş erkekte bitiyo erkekbaşta ailesinden uzak kalacak sonra eşini ailesinden uzak tutucak ikikişibir evde hertürlü zorlukla baş etmeyi bilicek sorunlarını kendileri halledecek aile işin içine girmeyecek girince olay bitiyo bay veya bayan farketmez bide herkese benden tavsiye dul kadının oğluyla evlenmek mi sakın böyle bi hata yapmayın eğer erken yaşta anne oğul aynı evde kalmışsa çok özürdiliyorum birbirlerini karı koca gibi görüyolar birbirlerinin hatalarını görmüyolar sen herşekilde haklıda olsan haksız oluyosun doğru söyleyince kötü oluyosun anne oğlunu gelininden kıskanıyo sonuç benim durumum ayrılık malesef oğul annesine ben karımı seviyorum aramızdan çekil yada sen hatalısın hayatta diyemez şimdi kayınvalidem olucak o kadın benim evimde benim eşyalarımın üzerinde oturuyo istediği buydu amasadece kendini düşünüp bencillik ettiğinin farkında deyil kendi oğlunun başını kendisi yiyo sonuç ne mi olucak annesi başına baki deyil zaten yaşlı 1-2 sene sonra kadın elden ayaktan düşücek allahbilir ama bigün ölücek eşim ozaman yanlız kalınca bişeyleri anlayacak ama iş işten geçecek anne baba başa baki değil anne babaya saygısızlık etmeyin ama eşinizi de hiçe saymayın eş bay veya bayan farketmez anneden de babadan da önce gelir çünkü o artık hayat arkadaşınızdır keşke eşime de bunları anlasaydı anlattığımda şimdi aynı evde olurduk.
24 Eylül 2010 am28 20:30
azize hanım hiçbir zaman yalnız ve mecbur bırakmadım.ama çocuğa benim annem baksın evimizi satıp annemlere gidelim düşüncesini ve böyle bir boşanma sebebinide anlamıyorum.her iki tarafta fedakarlık yapmadığı sürece birlikteliği yürütmenin bir anlamı yok.herkes dünyaya birkere geliyor, hep alttan alıp ezilmeye değil böyle düşünün.
24 Eylül 2010 am28 23:28
SERDAR BEY KUSURA BAKMAYIN AMA HATALISINIZ HEM MECBUR BIRAKMADIM DİYOSUNUZ HEMDE AİLENİZLE YAŞAMAYA MECBUR BIRAKIYOSUNUZ BENDE EŞİMİN AİLESİNİN ÇOCUĞUMA BAKMASINI İSTEMEZDİM ÇÜNKÜ KAYINVALİDEM EŞİME GÖRE DOĞRU İYİ OLABİLİR AMA BANA GÖRE DEYİL SİZE GÖRE EŞİNİZİN AİLESİ DOĞRU Bİ SEÇİM Mİ BİDE O AÇIDAN BAKIN BAŞKA BİR ÇÖZÜM SUNDUNUZ MU EŞİNİZE BENDE EŞİME AYRILMAYI ÖNERDİM BENİM EŞİM KRİZ DÖNEMİNDE BEN BUNALDIM 3 GÜN ÇALIŞ 10 GÜN YAT NEREYE KADAR İŞİ BIRAKIP ANNEMİN YANINA GİDİCEM DEDİ AYRI ŞEHİRDEYDİK BENDE KUSURA BAKMA İKİMİZDE İŞİ BIRAKIP AİLELERİN ELİNE Mİ BAKICAZ DEDİM BEN 11 YILDIR ÇALIŞIYORUM VE ÇALIŞMAYA BAŞLADIM BAŞLAYALI AİLEMDEN PARA ALMADIM ALMAKTA ZORUMA GİDER DEDİM SEN NASIL GURURUNA YİDİRİCEN DEDİM BENİM ALDIĞIMLA GEÇİNİYORUZ İŞTE SENİNDE ÇOK UZUN SÜRMEZ DÜZELİR İŞLERİN DEDİM SABRET KİMSEYE MUHTAÇ DEYİLİZ DEDİM AMA İLLAKİDE GİDİCEM DİYOSAN HERKES KENDİİ AİLESİNİN YANINA DEDİM VE SABRETTİ ŞİMDİ İŞLERİ İYİ GERÇİ BENİM HAYATIMI MAHFETTİLER AMA YAPICAK BİŞEY YOK KEŞKE O ZAMAN SABRETMESEYDİDE AYRILMAK İÇİN ARAMIZDA KARAR VERMİŞ OLURDUK
27 Eylül 2010 am28 18:18
ben evleneli 4 yıl oluyo bende eşimde çelışıyoruz kriz döneminde eşim 3gün çalışır 10gün çalışamazdı ne ozaman nede ondan sonra bizim maddi bi sıkıntımız olmadı eşimin maaşı azdı ama ben hiçbizaman kafasına kakmadım yada para yüzünden kavga etmedik bizim tek sorunumuz annesiydi biz evimizde çok iyiydik ama annesinin yanına gidince yada annesi arayınca yüzü değişir kadın napar eder bizi birbirimize düşürürdü gülerek geldik bayramda birbirimize şaka yaparak durduk bayramda elele gezdik ama annesi oğlunu annemlere göndermezdi ben kalırdım annesinde sadece eşime olan saygıdan o kalmazdı arife ve bayramın 1 günü annesinde beraber kaldık gezdik 2. gün beni anneme bıraktı 3. günü beraber benim bi akrabamın düğününe gidicek pazar günüde dönecektik ben neye uğradığımı şaşırdım hala inanamıyorum şok tayım bayramın 3.günü toplanıp gelmişler biz ayrılacakmışız eşime soruyorum biz buraya ayrılmaya mı geldik nediyosun sen diye ben ayrılmam diyorum ablası ve annesi bitti bitti diye bağırıyo tamam bittiyse dedim ozaman canım yanıyo neden mi eşimle sorunum olupta ayrılsaydım hiç üzülmezdim annesi yüzünden ayrıldığımız için üzülüyorum 1gecede eşimin bana sevgisinin bittiğine inanmıyorum severek ayrıldığımız için üzülüyorum yani arkadaşlar bayanların ailesiyle yakın olması yada erkeğim ailesiyle yakın olması değil iş erkekte bitiyo erkekbaşta ailesinden uzak kalacak sonra eşini ailesinden uzak tutucak ikikişibir evde hertürlü zorlukla baş etmeyi bilicek sorunlarını kendileri halledecek aile işin içine girmeyecek girince olay bitiyo bay veya bayan farketmez bide herkese benden tavsiye dul kadının oğluyla evlenmek mi sakın böyle bi hata yapmayın eğer erken yaşta anne oğul aynı evde kalmışsa çok özürdiliyorum birbirlerini karı koca gibi görüyolar birbirlerinin hatalarını görmüyolar sen herşekilde haklıda olsan haksız oluyosun doğru söyleyince kötü oluyosun anne oğlunu gelininden kıskanıyo sonuç benim durumum ayrılık malesef oğul annesine ben karımı seviyorum aramızdan çekil yada sen hatalısın hayatta diyemez şimdi kayınvalidem olucak o kadın benim evimde benim eşyalarımın üzerinde oturuyo istediği buydu amasadece kendini düşünüp bencillik ettiğinin farkında deyil kendi oğlunun başını kendisi yiyo sonuç ne mi olucak annesi başına baki deyil zaten yaşlı 1-2 sene sonra kadın elden ayaktan düşücek allahbilir ama bigün ölücek eşim ozaman yanlız kalınca bişeyleri anlayacak ama iş işten geçecek anne baba başa baki değil anne babaya saygısızlık etmeyin ama eşinizi de hiçe saymayın eş bay veya bayan farketmez anneden de babadan da önce gelir çünkü o artık hayat arkadaşınızdır keşke eşime de bunları anlasaydı anlattığımda şimdi aynı evde olurduk.
02 Ekim 2010 am28 19:40
sevim hanım ya benim yazdığım yazıyı yanlış anladınız yada beni çok iyi tanıyorsunuz.emin olun birkaç tane seçenek sundum ama anlatamadım.sizin anlattığınız gibi şeylerde yaşamadık.onlar ailece bana zorla isteklerini yaptırmaya çalıştılar olmadı.şimdi verdiğim kararın ne kadar doğru olduğunu anlıyorum.çünkü aynı şeyleri çocuğu göstermeyip kaçırarak yapmaya çalışıyorlar doğru bumu.
02 Ekim 2010 am28 22:39
ben 10 yillik evliyim.bende tek sorun ilgisizlik vede ekonomik sorun.bir iki kezde siddet gordum bunu kaldiramadim.simdi bosanmayi dusunuyorum ama korkuyorum sonrasindan…
03 Ekim 2010 am28 22:18
serdar bey kusura bakmayın ben sizin anneniz baksın olarak algıladım ilk okuduğumda kafam dalgın dı okuduğumda o yüzden tekrar özürdilerim sizide kesinlikle tanımıyorum bundan emin olabilirsiniz.
03 Ekim 2010 am28 22:30
melina 10 yıl kısa bi süre deyil bakın eşinizi seviyosanız birde eşiniz bu maddi sıkıntıdan dolayı sizi üzmüşse hemen ayrılmayın ama kesinliklede ayrılıcam diyosanız size destek olucak bi aileniz varsa da arkanıza bile bakmayın buhayata birkere geliyoruz ne olursa olsun.
09 Ekim 2010 am28 21:23
selam kader arkadaşları……bende geçimsizlikten muzdaribim.
18 yıldır evliyiz o gündür bu gündür eşimlen uyuşup anlaşamıyoruz.
sebebine gelince aramızdaki kültür farkı.
eşimlen başkalarının aracılığıyla sizin anlayacağınız görücü usülü zoraki bi evlilik yaptırdılar.bizim oralarda bi memur buldularmı adamı havada kaparlar.eşimin aileside hiç düşünmeden balıklama atladılar üstüme.kızımız bununla geçinirmi anlaşırmı anlaşamazmı demediler bile bile yaktılar beni
eşimin bunda suçu yok o bi kadın anadolu tabiriylen kanayaklı…tek suçlu burda ailelerimiz
başta eşimin ailesi..eşimlen ne bi komşuya gidebiliyorum nede çarşı pazara kadın cahil her hareketi faul durmadan pot kırıyor.benim için bi ömür dörpüsü ne yapacağımı şaşırdım.
bu zamana kadar 3 de çocuk yaptık.yani sizin anlayacağınız ATEŞTEN BİR GÖMLEK GEYDİM YANIYORUM ÇIKARSAM DONACAĞIM.böylesi evlilik düşman başına dostlar .şimdi ben ne yapayım hakkımda ciddi yorumlarınızı bekliyorum .saygı ve sevgilerimle hoşca kalın…….
15 Ekim 2010 am28 17:10
beni de bu başlığın altına getiren sebep elbette sizler gibi yaşadığım sorunların beni bitiren acısına dayanamayıp bir teselli veya samimi bir cümle arayışı. hiç kimse anlayamaz bunu hele de kendimizi yakın hissedip açıldığımız insnlar. vah vah tüh tüh görüyomusun sabret ya da terket vs. kocamı deli gibi severek evlendim. kelimenin tam anlamıyla deli gibi. yoksa tanıştığınızın 2. günü biriyle evlenmek, geleceği planlamamak bile bile bazı şeylere gözünü karartmak… delilik değil de ne? çocuk değilim 28 yaşınayım o da 32 yaşında. şimdi çaresizliğin mutsuzluğun alasını yaşıyorum. hala çok seviyorum onu. ben ilk günlerde duyarlı, kibar, aklı başında bir adama aşık oldum. şimdi ise neredeyse tam tersi bi adam. nişanlıyken evimize gelmekten hoşlanan aileme saygıda kusur etmeyen adam şimdi arkalarından olmadık şeyleri söylüyor. sadece ailem değil tüm sülalelmde nasibini alıyor ve tüm arkadaşlarım. herkes kötü. sıradan bişeyi bile bahsetmek soruna sebep oluyor. offf anlatacak öyle şeyler var ki sanki başlasam anlatmaya sonu gelmezmiş gibi. burda daha önce yazılan yorumları okudum. ateş düştüğü yeri yakar arkadaşlar. ne o asla yanlış düşünmeyeceğinizi sandiğınız anneniz anlar sizi ne arkadaşınız ne dostunuz. başta tam destek tam gaz. onların suçu olduğundan değil yedikleri haltın (özür diliyorum) sonucunu bilmezler. siz genç yaşta bir enkaz olduğunuzda herkes çekilir devam eder hayatına. ne olur bakmayın ailelerinizin laflarına beyler bayanlar. o an sizi rahatlatır sözleri sonra herkes devam eder hayatına. ben günlerdir gel-gitler yaşıyorum. depresyonun eşiğindeyim.çöktüm. neden mi? kocama olan güvenimi kaybettim. o güvendi beni 24 saatte evlenmeye karar verdiren. benim dağları deler sandığım adam gitti. istemedim bile böyle bişey. çok seviyoruz birbirimizi hala. ama malesef ki malesef annesinin çok etkisinde. birisi yazmışya dul kadının oğluyla evlenmeyin al benden de o kadar. olmaz böyle bişey. panikliyolar karısına adar kendini de beni unutur diye. yazık yazık. kendinikinde mutsuz olmuşsun o acıyı çekmişsin çocuğunu da yakma nolur diye biri söylese böylelerine. telefonla sanki doldurmuyomuş gibi doldurmalar, öğüt vermeler oğlu annesi kelam ediyor sanır ama anne hissettirmeden işlemektedir….. hayır böylelerinden başka kimse yönetemez oğullarını.herşeye karışmak zorundalar. harcadığınız para, yaşantınız, mutluluğunuz burkar içlerini. ah bi oğlu gelinin ailesine küsse tek dileğidir bu. allah bize yardım etsin benim de tek dileğim bu. hayatı enkaz olmuş herkese yuvası yıkılan veya bu durumun eşiğinde olan herkese allah yardım etsin.
19 Ekim 2010 am28 18:19
merhaba arkadaşlar
şuan münzevi arkadaşımla aynı hisleri ve durumları yaşıyorum. bu kadar mı benzer olur herşey. gerçekten ateş düştüğü yeri yakıyormuş. ama ben o kadar kötü süreçler yaşadımki her inanıp güvenip geri döndüğümde daha da çok yıkıldım.o kadar alışmışımki yada kabullenmişimki artık hiç yüreğim sızlamıyor. tek yüreğimi sızlatan 10aylık bebebğimin bakışları.o kadar masumki,o kadar güzelki anne ve babasının kavgalarına şahit olmasına dayanamıyorum. ayrı şehirde yaşarken hamileliğimde bebeğime bakar diye eşimin ailesinin olduğu şehre taşındık. sonra başladı herşey. kayınvalidem eşimi işledi ve eşim artık karşısında hamile bir kadın olduğunu unutup bana çok kaba ve acımasız davranmaya başladı. kayınvalidem kayınpederim 2 yıl ayrı kaldılar boşanmaktan döndüler. birbirini hiç sevmemiş ve sevmiyorlar. o hiç birbirimizi nasıl sevdiğimizi ve kıymet verdiğimizi anlayamadı. hep eşimi çok değer veriyosun diye doldurmuş. doğum yaptım 5.günü annemi evden kovdular. 52 günlükken de beni evden kovdular.sonra pişmanım falan dedi geri döndüm ama çok çok hata etmişim. her geri dönüşümde daha da şiddetlendiler heralde nasıl olsa bu gidemez diye. artık eşimin eli de kayınvalidemin eli de bana kalkıyor. artık boşanıyorum ve çok mutluuyum. bebeğim babasız büyümesin diye çok uğraştım ama artık onun için de bu huzursuz ortamda yaşamamak en doğrusu diye inanıyorum.
21 Kasım 2010 am28 15:50
okadar kulturlusunde ali bey neden bunca sene surdurdun cahil buldugun kadinla vede 3 cocuk yapdin komsuya bile gidemeidigin kadinla cocuk yappiyorsun bence sen ne kulturlusun nede mantikli bana gore o kadin senden daha mantikli yazdiklarindan bunu anladim
23 Kasım 2010 am28 23:56
Yazınızı dikkatle okudum Beyhan Bey.Gerçekten çok doğru noktalara temas etmişsiniz. Yorumları da okudum ama aile meselesinin bu kadar büyütülmemesi gerektiğini düşünüyorum.Bence evlilik tamamen kişiliklerin uyuşmasıdır.Aileler ikinci plandadır.
24 Kasım 2010 am28 22:12
Eşim babasını 8 yıl önce kaybetti.
24 Kasım 2010 am28 22:44
Eşim babasını 8 yıl önce kaybetti.Yaklaşık 8 senedir birlikteyiz ve 4 senedir de evliyiz.Canımdan çok sevdiğim bir de kızım var.Eşim ailesine çok düşkün.Varsa yoksa kardeşleri ve annesi.Bence ailesinden birini kaybedecek korkusu var.Biz olgusunu hala yaşayamadık.Bir karar alırken çemberin dışında kalmak kadar kötü birşey yok.Herşey ama herşey kendilerine hak gibi geliyor.Bir karar alırken evet diyince iyi,hayır denilince kötü olunuyor.Eşimde çalışıyor,bende. maddi sıkıntımız herkesin ki kadar, hatta daha da iyi.Herşeyinde yardımcıyım ona.yemeğinden temizliğine çocuğun bakımına kadar elimden ne geliyorsa yapıyorum.Evlilik paylaşımdır,kabul.Ama ben yardımcı oluyor ,yorgunluğumuzun üstüne yüklerimizi biraz hafifletiyorsak eşinde ona karşı duyarlı olması gerekmezmi.Evimden işime işimden evime geliyorum.İçkim kumarım yok.Kadınımdan başkasını tanımam.Hayatımda iki insan var eşim ve kızım.Buna rağmen erkek evin içinde kötü oluyorsa neden?ben çözemedim.Ailemle ,kardeşinin bir meselesi yüzünden arası açık.İki tarafta hatalı olabilir.Kabul ederim.Ama bunu kin ve nefret derecesine getirerek ,kocaya zulmederek,sadece kendi ailesi varmış gibi hayatını sürerek olmaz.Hele zaman zaman kulağını çekecek bir annenin öğütleri olmadığı sürece olmuyor.Annesi o hep haklıdır.Kimseye muhtaç olmaz benim kızlarım kafasında.Canım ciğerim dediğim karım benden uzaklaşıyor.Ve ne yazıkki artık kopma noktasına gelmek üzereyiz.Ve tek sorumlusu nasihat edemeyen ailelerde.Kadını özgür olmaya iten sebeblerden biride bu.Maddiyatı çok iyi olupta hayattan çok şeyler öğrenen insanlar var çevremde.Yok sen haklısın diyen bir anne acaba kendi evliliği boyunca hangi hareketi kocasına yapabilmiş.bu da sorgulanacak konulardan biri.Kocaya kötü davranmak,onu uzaklaştırmak çok kötü.Hele birde vır vır vır konuşunca en sabırlı koca bile yörüngeden çıkabiliyor.Aramızda şiddet yok.İçimizde patlayan çok şey var.Bende sütten çıkmış ak kaşık değilim elbet.Hataları anlamak kadına yakın olmaya çalışmayı denemek işte sorun bu.Yaklaşmaya çalışılınca kadın sırtını çevirirse o zaman…Diyorum ki en tatsız anlarda bile barışma yeri o başını koyduğun yastık olsun.Bana sırtını dönme.Eğer bunlar için dönersen bir başka zaman yüzünü döndüğünde ben olmayacağım.Annen bir süre daha var hayatında,kardeşin hayatını kurup evlenene kadar yanında ,diğer kardeşin evli bugün yanında yarın kimbilir nerde herkes kendi hayatını sürecek.O yüzden sırtını döneceğin en son ben olayım diyorum.Anlamıyor dediklerimi.Ve tek bahanesi her erkek eşine benim kadar yardımcıymış.İnanmıyorum buna.Ben yemek yaparım,o çocukla ilgilenir.O ütü yapar ben temizlik,Ben çocuğa bakarım o ortalık toplar.Ben ütü yaparım o yemek…örnekler çok.Bilen biri söylesin evime ,eşime çocuğuma yürekten bağlıyım,Ben alkolik değilim alkol kullanmam,ahlaksız değilim,kadının döven biri değilim,evinin ihtiyaçlarını aksatmadan yapan bir bireyim.Yanımdan bin tane kadın seni isterim desin kafamı çevirir giderim.Yaşım 32 karımdan başka kimsede gözüm olmadı.Çevremde de sevilen bir adamım.üzüntüden kahrolucam.Artık ayrılmayı bile düşünüyorum.İstemeden ve sevgim varken.Ya bu kimi ayakta tutar Allah aşkına bilen cevap versin.
24 Kasım 2010 am28 23:11
Çok iyi söylemler bence aynı konu kadının annesinin erken yaşta dul kalmasıylada ilgili.O ailede 3 tane çocuk düşünün.İkisi evli diğeri genç bir delikanlı.Daha göbek bağını koparamamışlar.Kadın ne dese evli kardeşler hemen dediğini yapıyor.Kardeşi ne dese onlar için ilahmışcasına yapılıyor.Kendi ailesini hiçe sayıyor.Aynı şey benimde başımda.Annem ,kardeşim diyor başka bişey demiyor.Bu neden kaynaklı bunu da biliyorum birazda olsa.Ve her yaptıramadıkları şey için,annemin başında koca yok,ama çocuğun başında baba yok.Olsun yapsın hakkıdır.Hiçbir anne ve hiçbir çocuk babasının yokluğunu kullanacak kadar şımarık olmamalı bence.Nice insanlar var anne baba tanımamış ama kendine iyi bir hayat kurup ailenin kıymetini bilen.Bakalım bana yaptıklarını kendi oğulları evlenince ona veya gelini olacak insana yapabileceklermi.Gelinleri ilerde aynı şeyi yapsa kızları haksız olacak.Böylece çocukta kızları da haksız olacak.Tez tutmuş olacak.Benim başımda ki sorunda bu.Bakalım ilerde gelimleri oğluna bu derece bir tutum sergilese ne yaparlar.
16 Ocak 2011 am28 17:36
4 yıllık bir birlikteliğin ardından evlendiğim eşim , anneme yaptığı edepsizlik yüzünden münakaşa çıkmasına yol açtı…münakaşa sertleşti ve evi terk etti… terk ettiği 2.gün ailesinin sözlü tacizi ile karşılaştım ve şimdi boşanma davası açtığını gördüm.boşanmak istemiyorum diye dilekçe verdim ama biraraya gelemiyoruz. şimdi kabahat kimde sizce…ilk münakaşada evi 3 aylık evlılıkte terk edip boşanma davası açanmı , yoksa sen anneme edepsizlik yapamazsın diyerek tepki koyanmı….
18 Ocak 2011 am28 09:49
Malesef bende boşanmanın eşiğindeyim..
1 aydır ayrıyız eşimle..
Annesi zaman zaman bizile kalıp herşeye müdahale ediyordu..
Odama girmeler odamdan izinsiz para almalar..
eşyalarımı izinsiz almalar.. vs..
Eşimde hep susmamı istiyordu..
Sen sus bırak ben sana alırım ben sana veririm bişi deme gibi gibi..
7 sene sustumm ve gecen ay artık susmadımm
dayanamıyorum artık
ve evi terk ettimm.. (terk etmek zorunda bırakıldım)
Çünki eşim hala annesini haklı görüyordu
Neymiş annesi alırmışş yaparmışş edermişşş ben neyimm kimim niye o evdeyim
velhasıl 1 aydır aramayan sormayan çocuğunu görmeyen baba..
Adı:baba
Yorumsuz artık..
bitsin ve kurtulim..
18 Ocak 2011 am28 12:13
Kimse kusura bakmasın bunca okuduklarım ve yaşadıklarımdan sonra bu yazıyı yazmaya karar verdim.Tüm erkeklerin annelerini ve ailelerini toplu olarak gömelim.Kadınlara tavsiyem ya leyleklerin getirdiği bir erkekle yada yetim bir erkekle veya kendi anne ve aileleriyle otursunlar evde.Ailesi olan erkekleride uğraştırmasınlar.Evlenmek ve ayrılmayı bu kadar basitleştirmeyelim
19 Ocak 2011 am28 15:26
Haklısınız en iyi erkek annesi ve/veya ailesi ölmüş olandır
))
20 Ocak 2011 am28 12:04
Haklı olduğumu bildiğim için yazdım.İspatı sizin yazınız.KINA smbolü veya işareti yok yapamıyorum.
20 Ocak 2011 am28 19:10
çöpsüzz üzümm olsunn mümkünseee
Bizimde annemiz var biz gökten zembillemi indik..
Bizim annemiz nasıl anlayış gösteriyo ve yaşamımıza müdahale etmiyorsa erkeğin anneside etmicek..
Serdar bey size söylüyorum diğerleri siz işitin..
Anneci anne eteğinin altından çıkamayn erkekler..
mümkünse evlenmeyin bizleride yakmayın..
Annelerinizle oturun kendizi onlara adayın..
Günahımıza girmeyin barii..
Kimse kimsenin annesine katlanmak veya bakmak zorunda değil..
Herkes kendi annesinden evladından sorumludur..
Ve bir yuva kuruluyor ise bu insanlar belli olgunlığa gelmişlerdir..
Bırakında hatalarını yanlışlarını kendileri görsünler..
Hayat onların..
Rahat bırakın yaa..
Eskiler boşa demiyolar ev üstüne ev olmaz diye..
21 Ocak 2011 am28 08:10
Ya lütfen bence bir şeyleri kaybettikten sonra aklınız yerinize geliyor.Bu durumda o kına size daha uygun olur.Bu kadar indan yazdığına göre doğruluk payı vardır.Genellikle erkek anneleri gelinleri ile bir yarış içerisindeler.Nehir hanımın tüm dediklerine katılıyorum.asıl annelerinin etekleri altından çıkamayan erkekler.Bunu eşlerinede dayatmaya çalışıyorlar.Ya allahınız severseniz o sizin anneniz bunu aklınız neden alamıyor ya LÜTFEN EŞ ve BABA olmayı bilmeyen erkekler(malesef kendileri mükemmel eş ve baba olduklarını zannediyor) evlenmeyin.
Nehir hanım malesef erkekler at gözlükleri ile baktıkları için annelerinin hatalarını göremeyecek kadar körler.Dahada kötü olanı kendilerinin doğru yolda olduğunu sanıp suçu karşı tarafa atmaları daha da vahim.Erkeklerin yazmış olduğu yorumlardan okuduğum kadarıyla ki okurken neredeyse ben bile inanıcam o kadar masumlar ki hep kadınlar suçlu kendileri melek.Lütfen herşeyi dosdoğru yazın siz neler yapıyorsunuz ? Bıçak kemiğe dayanıp kadın ses çıkardımı masallah aslan kesiliyorlar.
Serdar Aslan haklısınız derken ironi yaptım.Kınada en çok sizlere yakışır.Terbiyeye davet ediyorum.EĞER VARSA !!!!!!!
21 Ocak 2011 am28 12:46
BENDE UÇURUMUN KENARINA GELDİM EŞİMLE İPLER GİTTİKÇE KOPUYOR. EVDE KENDİ SALTANATINI KURMAYA ÇALIŞIYOR. KUMANDA ONDA OLACAK ÇOCUĞA BEN BAKACAĞIM.YEMEK BANA BULAŞIK BANA BEN ÇALIŞAN EŞİM ÇALIŞMAYAN BİRİ AKŞAMA KADAR YATIYO AKŞAM OLUNCADA KAVGA GÜRÜLTÜ DEVAM EDİYO 7 AYLIK BİR OĞLUM VAR BOŞANMAYI DÜŞÜNÜYORUM. OĞLUMU DÜŞÜNÜYORUM.ONU BABASIZ BIRAKAMAYADA HAKKIM YOK BENDE DÜNYAYA Bİ DAHA GELMECEĞİM NE YAPMALIYIM SİZCE.
21 Ocak 2011 am28 14:30
canım nagihan hanımcım..
Birebir olmasada yaşadıklarımız aynı..
Bende annesi yüzünden boşanıyorumm..
Yani daha boşanmadım ama kararım net..
Annesi aynı eve gelince bütün iş bende kumanda onda birde çene hiç durmuyo hep dır dır..
Yaa zaten o eşş annesini ve eşini ayrı kefeye koyabilse durumlar bu raddeye gelmezkii.
ben 2 yıldır antidepresanla ayakta duruyorum..
niye?
kimin için?
kim benim sağlığımı geri vericek?
deli diyip gülücekler bide..
Delirten kim acaba..
Ben artık bencil bi insan oldum sadece kendimi düşünüyorum
Benim oğlumda 5.5 yaşında vee paşalar gibi bakıp büyütücem..
aslanlar gibi arkasındayımm..
Baba babalığını bilseydide arkasında olsaydı..
babalık: 2 oyuncak alıp 2 oyun oynayıp güreşmekmidir?
bumudur babalık..
ben ondan dahaa erkeğimm..
Kendimi kimsenin annesi için adamıcam..
Anam anam diyen adamdan kocaaaa olmazzzz bilin bunu
ve eşim bana açık açık şunu dedi annem ne derse susucaksın.. naparsa suscaksın
olduu canımmm başkaa emrin varmıydı (emir kipi kullanıo)
inşallah sizde doğru yolu görürsünüz..
şunu bilin ki nasıl başlarsa öyle gidiyor..
Ön teker nereye arka teker oraya..
21 Ocak 2011 am28 16:33
ben 24 yaşındayım.eşim aylarca evlenmek için uğraştı ve gönlümü aldı isteyen taraf o taraftı…şimdi 11aylık evliyim ama eşim, ailesi ve akrabaları yüzünden 1 gün güldüysem 3 gün ağlatıldım. ben vekil öğretmenliği yapıyordum, evlendiğim için bırakıp istanbula gittim. eşim ilk haftasından beni değiştirmeye başladı, saçım giyimim ailesinin istedği gibi olmasını ve bunu annesi için yapmamı istedi. ama acık değil piskolojik baskıyla… bütün aile yükü bana bıraktı aile ol ama kendi kendine ol dendi. annesi hasta diye pek sesimi çıkarmamak istedim, uyarı ile yaklaştım eşime ama beni pek dinlemedi. evimiz vardı ama toplasam 1 ay gitmemişimdir eve. annesinden ayrı yaşayamazmış hastaymış, oda yetmez gibi annesinin sorumluluğunuda bana bıraktı hastane işleri bakımı yapmak zorunda değildim ama eşim hep ağlardı bakmazsam:(((((.oda yetmezse dayıları,yengeleri arardı kızardı bakmıyorsun diye. evliliğimizin 9. ayında hamile olduğumu öğrendim ve çok mtluydum ama sadece ben eşim pek mutlu olmadı. annesinin ameliyatı olcağı gün eşimin dayısı üstüme yürüdü ve bebeğimizin kalbi durdu. doktor önüme geçti ama eşim kapıda izledi. suçumda kayın valdem çok rahatsız hocam dememmiş doktoru çağırmammış. 2 gün sonra operasyonla cocuk alındı ve ertesi gün eşim beni annemle evime yolladı kapıya attı desem daha doğru,alyansıma kadar aldı.ablası hakarte ederek ve ordada haksızmışım ablası yaparmış öğüt vermiş. amaç sürünüp geri evime gelmemmiş olurmuş bu şekilde açıklamaları bu şekilde.şimdi babamamın evindeyim ve 1 yılımın dolmasını bekliyorum boşanmak için. insanlar çeşit çeşit, 11 ay içinde annesinin mi akrabalarının mı yoksa eşim dediğim o kişininmi yaptıklarına üzülüyüm yoksa kurtulmuşum şükür mü deyim… daha ailesinin yaptıklarını bile anlatmadım
düşünün…
21 Ocak 2011 am28 18:35
off şükür ki çocuğunuz yok kaybetmeniz acı tabiki ama olmaması hayırlı olmuş..
nedir annecilik anlayamıyorum ben..
benimde babannem vardı ama babam annesine sus demeyi bilirdi
ve oda oğlundan çekinirdi karışmazdı asla anneme..
Bide kaynanalar el kızı olarak görüyolar bizleri benimsemek istemiyolar..
ve farkındaysanız eşlerle sorun yok hep 3. şahıslar yüzünden ağlayıp üzüldüğümüzü söylüyoruz..
ve böylede zaten..
Allah korkusu olsa yuva yıkmazlar..
sabır..
21 Ocak 2011 am28 19:35
insanlar birbirlerini çok ucuz görüyorlar. evlenmek farz boşanmak sünnet diye konuşan oğlunu kızını evlendirmiş vicdansızlar gördüm ben bu gözümle.gelinin yanında göz dağı verir gibi söyleniyor bi de. (öyle bi söz varmış her neyse) etrafımızda bu her şeye karışma hakkı olan insanlar oldukça çok yuvalar yıkılır. aillerin bilmişlikleri kaprisleri yüzünden çok yuva yıkıldı ve daha da yıkılacak malesef. anneler çok bilinçsiz dedikoducu ve fikirsiz.üzgünüm ama öyle. özellikle bazı erkek anneleri gelin almayı eşya alma zannediyor. bir çerçeve bir model yaratıyorlar kafalarında olmayınca da kriz yaratmak için hiç tereddüt eetmiyorlar. kocalarına yapamdıkları kaprisi oğullarına yapıyorlar. duygusal şiddete uğruyor gelin de oğul da. hiç belli etmeden oğullarını dolduruyorlar. yanlış anlaşılmasın oğullarına belli etmeden
kurulduğunu anlamıyor bile saf oğlumuz. gelin kendini savununca erkek daha da annesine düşüyor. mekanizmaya bakın ama gerçek bu. benim tek istediğim sizin mutluluğunuz diyerek de daha bi kötü hissettirmek amacındalar oğullarına.siz tek mutlu olun da ben başka bişey istemem evinize de gelmem aramam da üüüüühhüüü… gelin neye uğradığını şaşırıyor ama malını bilen tüccar gibi anlıyor tabi olayı bunu anlatmak istediğinde ise daha büyük bir şiddetle duruyor karşısında kocası. bunun gibi ne entrikalar ahhh ah.sonra hiç bir şey eskisi gibi olmuyor.gelin ihanete uğramış gibi hissediyor kendini. bu nasıl sevgiymiş diyor ister istemez. ah anneler ah ne diyim ya. her şeye karışmasanız keşke. yönetmeseniz. sevdirseniz biraz kendinizi. sevildiğiniz sayıldığınız yerde kalsanız. biraz da siz utandırsanız gelinleri. vazgeçseniz bu varlık ispat etme çabasından. paylaşabilseniz oğlunuzu. yıkmasanız yuvaları. yıkmasanız gençlerin psikolojilerini. ve beyler bayanlar keşke karıştırmamayı başarabilseniz özene bezene kurduğunuz yuvanıza kimseyi.bu böyle uzar gider. BİTMEZ.
21 Ocak 2011 am28 21:30
bende bebeğin olmadığı için hayırlı gördüm açıkcası. olsa ne olacak bu yuva ileride daha kötü birşeklde hemde o cocukla yıkılacaktı. MÜNZEVİ arkadaşımızın yazdıkları okadar açık ve net bizi anlatıyorki okurken benimle olanları yaşadımı acaba dedim:)kayın valdemin bana o benim tek oğlum mutlu edeceksin etmek zorundasın dediği aklıma geldi. el kızı yaaa:))) nekadar acı değilmi artık 4 aileden 1 i bu duruma maruz kalıyor.sorunları 3. şahıslardan görmüyorum ben eğer eş elinden geleni yapsa anne değilde aileci olsa daha iyi olur herşey. eş karıştırmasa aklını kullansa. okadar alışmışlarki oğullarını kumanda gibi kullanmaya düşünün maaşı bile annesine gitti aylarca. inanın hamilelikte aş ererdim hiç birşey almazdı neden paramız yok para nerde borca verdim… yalanları sıralardı oysa annesi gelin yer gezer sen bana ver saklayım yastık altı yapıyım derdindeydi…yazık değilmi… oran yükseldi diyorlar çözümü boşanmadan önceki aile danışmanlarına gönderilcekmiş anlaşmama devam ederse boşanma davası açılcakmış… bence evlenen çiftlerde damadın annesini bir eğitime sokmaları lazım. sizde bir zamanlar gelindiniz denmesi lazım:)) daha iyi bir çözüm olur. tabi bu eğitimi damadada verilse süper olur.
22 Ocak 2011 am28 08:59
aynen yasemin hanımcım..
Siz çocuk yokken yakanızı kurtarmışsınız sevinin..
Birde ben çocuğuma açıklama yapmakla uğraşıyorum..
sürekli sorular soruyor geçiştiriyorum..
5 yaş küçük daha bunları izah etmek için..
Vee nelerle uğraşıcamı tahmin ediyorum bi çok şeye savaş vericem bir çok şey yaşıcamm ama artık hazırladım kendimi en kötüsünede ömür boyu bu kadını çekmektense hayatımı yaşıcam..
Kimse bana bu yaşımı geri vermicek..
Kimse bana sağlığımı geri vermicek..
Kimse yaşadıklarımı bilemez..
Vee kimse için kendimi hebaa etmicem..
ve.. ben şuan bu raddedeysemm şuna inanıyorum kii Rabbim bana yol açtı yl gösteriyoo kendini kurtar diyoo..
Ben buna inanıyorum..
Kısmetim bu evlilik olsaydı zaten bu noktalara gelmezdim.
Adam adam olsaydı bunları yaşamazdık zaten..
Tekrar diyorum ANNEM ANNEM DİYEN ADAMDAN KOCA OLMAZ..
Farkındaysanız hiç bir eş annesinin haksız olduğunu kabul etmiyor..
Neden?
Anneleri mükemmeldir..
Herşeyi o bilir
Ne yaparsa doğrudur..
Ne derse haklıdır
yücedir.. uludur.. taparlar..
Ya bizler kimizz niye o adamın yanındayız ozaman..
Niye kendimizi heba ediyoruzz..
Bizim annelerimiz yok muu?
silkelenelimmm bunlarıda görelimm
Rabbim yar ve yardımcımız olsun..
22 Ocak 2011 am28 12:17
Nehir hanım üzüm arıyorsanız pazardan seçerek çöpsüzünü alırsınız ona ben karışamam.Hiçkimse ailesini silmek zorunda değil,erkek ve kadın diye ayırmıyorum.Sizin ailenizi eleştirmedim tanımam genel bir düşünce hakkında fikrimi söyledim.Üstünüze almanıza gerek yok hayatta iyiler ve kötüler vardır.Olmuyosa olmuyodur aile yerine önce eşinize kızın sizi onlarla karşı karşıya bıraktı diye.Sağır bir kocayla kör bir kadın mutlu bir çifttir (Danimarka atasözü)
22 Ocak 2011 am28 12:29
Ayşenur hanım gülme işareti hoş olmamış kınada bende ironi yaptım o zaman kızmayalım.Bütün erkekleri ve ailelerini tanıyormuş gibi konuşuyosunuz,herkes aynı değildir sizde biraz dürüst olun.Kimin eş ve baba olduğuna nasıl karar veriyosunuz bu konuda uzmanmısınız.(Evlilikte başarı yalnız aranan kişiyi bulmakta değil,aynı zamanda aranan kişi olmaktır).Terbiyesiz bir durumda yok ne ekerseniz onu biçersiniz.
22 Ocak 2011 am28 13:27
Çocuk olsaydı daha zordu herşey. Nehir hanım sizi anlıyorum.Allah hayırlısını nasip etsin, yanlışlara düşürmesin kimseyi.Düşünün ki onlarda bir zaman evinin kızıydı ve onlarda ele gelin gitti. onlarında sorunları oldu bunları düşünerek davranmaları lazımdı. En önemlisi allah nasip ederse bizde kaynana olucaz kim bilir önemli olan bu yanlışları bizim tekrar ettirmememiz. Bizim suçumuz ise kendi ailemiz olarak benimsemeye çalışmak ve öz annemizden aldığımız sevgiyi ve saygıyı onlardanda görmeye çalışmak ama bu ASLA olmazmış… Bunu yaşayarak gördüm. Aylarca ben baktım kızı gezmekten gelemezdi. Ona sorarsan kızı bir kere geldi (ben hamileyken), kızı bakmış… kendi evladı gibi olmaz yaranılmaz kimseye bu tek kayınvaldeler için değil herkes için eşlerde böyle birkez taviz verirsen oooo bu lafada sus, bunada sus, bunuda yap… Her insan artık böyle… Evlilik santranç oyunu gibiymiş 10 kez düşünüp 1 kez adım atıcakmışsın. İyilik ise göreceliymiş kendi çıkarını gözetmek lazımmış…:(((
22 Ocak 2011 am28 22:23
Aman bacım al birini vur ötekine
Benim ki arıyo hala sen evden gittin ben mi kovdum annem bişe yapmadı sen gelcen diyooo hala annesi haklı yanii..
Ben adamın nesine güvenim gidim nesi için..
yaşı olmuş 36 hala annemde annem diyoo otursun annesiyle mutluklar..
23 Ocak 2011 am28 12:33
aynııı
)) BİZ ne yaptık eve neden gelmiyorsun? sana öğüt verildi hakaret değil!!! seni kovmadım dinlendiye gönderdim:SSS sen bayansın kaldıran, yuvayı tutan sensin… 
))) bitmez bahaneler. Sen insanmısın kiiii…Duyguların varmı kaldıramam artık diyecek bir çizgin varmı… kimse yanlış anlamasın sadece erkekler için demiyorum. bayanaların bencilleri ve bu durumu erkeklere yaşatanlarda var…
23 Ocak 2011 am28 18:14
Merhaba hanımlar ve beyler,
Tesadüf eseri girdim ve yazılanlara bir göz atayım dedim.Gerçekten çok üzüldüm.Biz kadınlar bize tanınan hakları çok iyi kullanıyor ve herşeyi elimizde oynatabiliyoruz ki insanların dört dörtlük olamayacağını ”Kendimizde dahil” unutuyoruz. Okuyorumda eşlerinizin annelerinden şikayetçisiniz? Şunu unutmayalım ki biz bayanlar nasıl ana babamıza sahip çıkıyorsak eşlerinizde ana babasına sahip çıkacaktır.Kimseyi leylekler getirmedi.Severken seviyorsunuz da istediğiniz olmadığında ondan kötüsü yok. Hep erkekler kötü.Bir kere çuvaldızı kendimize batıralım.Özellikle bayan arkadaşlarımızın yazılarında alaycı tavırlar, çeşitli işaretler, artık hırslarınızın esiri olmuşsunuz.Evliliğiniz yürümüyorsa medeni bir şekilde boşanırsınız biter.Uzatmaya nekadar yaşayacağımızı bilemediğimiz 3 günlük dünyada bunları yapmaya gerek yok.Unutmayın ki! Kayınvalidem veya bir başkası bana böyle yaptı… diyorsunuz.Yarın öbürsü gün “elle günle evlendirdiğiniz evlatlarınız başına geldiğinde ne yapacaksınız. Ana olarak vicdanınız sızlamıcak mı?” Benim kızgınlığım halledilebilecek şeylerle boşanma kararlarınızdır. KİMSE MÜKEMMEL DEĞİLDİR. VARSA BİR PROBLEMİNİZ AÇIKÇA BEN ŞU DAVRANIŞINIZA KIZIYORUM DİYEBİLİRSİNİZ. Herşey karşılıklıdır.Hep istiyoruz ki her dediğimiz olsun.Ana – baba kapısında her istediğiniz oldumu?Durupta biraz düşünün….
(Kötü davranan, dayak atan, evine bakmayan kocalar da vs. vs. vs. var.Bunlar ayrı.Bu durumlara kanunlar karar verecektir.Bunlar için yorum bile yapılamaz.)
Yazmışsınız; çocuğunuz yokken yakanızı kurtarmışsınız. Bu ne kadar cahilce bir cevap. Bayanlar; bekarken evde otururken 4 duvar arasında çocuk olmuyor. O çocukları yaparken soruyormusunuz seni dünya ya getireceğiz diye.Aile olmak için yapıyorsunuz. O zaman evladınızı babasında ayırmaya hakkınız yok. Çocuklarınızı elinizde maşa olarak veya pazarlık payı olarak kullanmayın.
Yazmışsınız; en iyi erkek annesi ve/veya ailesi ölmüş olandır.Ayıp şakası bile kötü. Sorun annelerinize bakalım neler çekmişler.Nelere katlanmışlar. Hep siz evlatları için yapmışlardır her şeyi.
Unutmayın ki sizlerde kayınvalide olacaksınız?Bir anlık öfke veya sinirle yaptığınız hatalar gün gelir size döner.
“”Hayat kazanmayı öğrendik ama Yaşamayı öğrenemedik. Hayatımıza yılları kattık ama yıllara hayat katamadık.””
23 Ocak 2011 am28 18:59
Hande hanım benim yazılarımı okumadınız sanırım… “biz yaşıyoruz önemli olan bizim yaşatmamız” dedim.Çocuk olayını ise sanırım benim metnimde okumuşsunuz ve iyiki olmamış demeye hakkım var nedeni ise cahillik değil anlaşamadığımız ve ailesine bakamayan bir babaya sahip olması. onu sorunların içine getirmekten başka bir şeye yaramaz. bayanlarında ailesi var ama herzaman erkeklerin anneleriyle zaman geçirme vardır.Benim sorunum ve yazdıklarımda belirttiklerim erkeklerin kadınları annelerine karşı tercih hale getirmesi biri anne biri eş asla karıştırmaması lazım, ve annesine babasına sahip çıkmayan bir eş asla eşine sahip çıkamaz ileride.. AMA ikisinide aynı kefeye koymaya çalış ve taraf tutmaya çalışırsa bu duruma düşürürse, bu dengeyi tutturamazsa bu tür sorunlar ve ayrılıklar olur. Evet evi dişi kuş yapar ama dışarı ve ailesiylede ara dengeyi erkek kuş kurar. Siz ne kadar sınırınızı belirtirseniz belirtin o sınırı eşiniz ezdirir ve ezdirmeyede devam ederse olan size olur… bu tek kayınvalde için değil herkes arkasından geliyor. emin olun yaşayan biri olarak söylüyorum…
23 Ocak 2011 am28 20:17
yasemin hanımcım sonuna kadar katılıyorum size..
Tamam sabretmek lazım evlilik sabır demeektir..
Fakat kimin için sabredicem arkamızda bize destek olan bir eş olsa eywallah..
Annesiyle bizi muhattap etmese..
Zaten o anne evladının mutluluğunu iste yuvasını bozmak için çabalamaz
tutar çenesini oturur..
hayırda benim dururmum mesela..
sanki hakaret işiten ben değilmişim gibi..
Annem yuvamın yıkılmasını istemiyoo
kimse sana git demesi sen kendin gittin..
gibi söylemler söylüyoo eşim ve ben deli oluyorum..
sanki bana rahat batmışta bi terk edim şu evi demişim gibi..
yapar eder yapmamaışlardır..
herşeyi siz yapmışsınızdır..
hakaretlere katlanmamışsınızdır..
susmamışsınızdır..
hakkınızı aramışsınızdır..
kendinizi ezdirmemişsinizdir..
buyüzde haksızsınızdır..
olan bitene sussaydım evet haklısınız tüm hakaretlerine eyvallahım alın hatta 2 postada dövün canınız istediğinizde emriniz olur deseydimm.
ohooooo el üstünde benden iyisi olmazdı..
yok canımmmmmm herkes kendi doğurduğundan sorumludur.
“KALDIĞINIZ YERDEN DEVAM ETMEK KANDIRILDIĞINIZ YERDEN DEVAM ETMEKTİR”
24 Ocak 2011 am28 14:04
Nehir hanım,
Anlaşılan kayınvalidenizden çok çekmişsiniz. Ne hakaretler işittiniz de evladınızı bile düşünmeden yuvanızdan vazgeçiyorsunuz. Kayınvalidenizi istemiyorsanız eşinize güzellikle söyler gelmesini istemiyorum dersiniz? Olmadı kayınvalidenize dersiniz ben sizinle anlaşamıyorum diye. Olmadı başka yere taşınalım dersiniz? Böyle yaklaştınız da olumsuz bir cevap mı aldınız, dayak mı yediniz? Ya da siz bazı şeyleri abarttınız mı? Beraber mi oturuyorsunuz ki, neden peki terk edilmek zorunda bırakıldım diyorsunuz. Eğer eşinizi seviyorsanız çaba gösterseydiniz? Terk etmeseydiniz?
Ne olabilir ki bu kadar kötü. Karşınızdaki kişi konuştuysa sizde susmamışsınızdır. Sizde konuşmuşsunuzdur. Hakkınızı savunmuşsunuzdur. Yazdıklarınızdan hakkını savunamayan birine benzemiyorsunuz?
Hanımefendi 5 yaşında çocuğum var diyorsunuz. Kocanız çocuğunu damı istemiyor. Görmek istemiyor mu? Yoksa siz mi göstermiyorsunuz? Çocuk sizin olduğu kadar babanın da çocuğudur. Bırakın oda ilgilensin. Bazı sorumlulukları alsın.
Neden ağlayıp üzülüyorsunuz ki. Demek ki bir yerlerde hata var. Boşanın gitsin. Herkes kendi yoluna. O ZAMAN ÜZÜLMEYİN!!!!! hayırlısı bu ise.
25 Ocak 2011 am28 06:54
hande hanımcım detay bilmediğiniz için bildiğiniz kadarıyla yorum yapıyorsunuz haklısınızda..
Eşime her yolunu izah ettimm.
eşim annesiz yapamıyor..
Anneside susmayan bir kadın anlayışsız anlıyormusunuz..
Laftan anlamıyor oğluda susturamıyor..
inadına yapıyor sırf huzurumu kaçırmak için..
Nasıl insanlar zaten hala çözebilmiş değilim..
Tek istediğim bir an önce yakamı kurtarmak.
25 Ocak 2011 am28 15:15
evlilikte her zaman üçüncü kişi oldumu o evlilikten hiç bir şey bekleme…
25 Ocak 2011 am28 15:27
aynen sibel hanım size katılıyorum
25 Ocak 2011 am28 21:37
sevim hanım bende sizinle aynı durumdayım.inanın ben yazsaydım bu kadar kendimi iyi ifade edemezdim.bende şu an annemlerdeyim hemde iki çocukla. benimde kayınvalidem tam 25 yıldır dul ve benim eşim onun en küçük oğlu.ama sanki kocası gibi davranıyor.anlamadığım birşey var oğulları bu kadar kıymetliyse niye evlendiriyorlar.ben tam 10 yılımı verdim ama boşunaymış.
26 Ocak 2011 am28 15:05
Nehir Hanım,
Tabiki bende sizlerin yazdıklarınız kadarı ile tek taraflı yazılarınızı okuyarak yorum yapıyorum.Birde karşı tarafı dinlemiş olsak dışarıdan bakan bir göz olarak farklı yaklaşımlarda bulunuruz.
Ben ölümden öte herşeyin bir çaresi olduğunu düşünüyorum.Diğer konuları bir tarafa bırakıp…Ama ne olursa olsun çocuğunuzu babasından ayırmayın derim.Siz karı-koca olarak birbirinizden boşanıyorsunuz.Evladınız babasından boşanmıyor.Bırakın babasınla da beraber olsun sizinlede beraber olsun.Her iki tarafla beraber olarak haklıyı haksızı o görsün.İleride desinki “annecim sen haklıymışsın” buna o şansı verin derim.Tüm bayan arkadaşlarıma yazıyorum.Daha öncede yazdığım gibi çocuklarınız eşlerinizin sayesinde oluyor.Nasıl üzüldüğümüz sıkıldığımız anda evladım diye sarılabiliyorsak babanında buna hakkı var.İşte bu konuda bayanlar hep 1-0 öndeler ve bu konuyu çok iyi kullanıyorsunuz.Unutmayın ki!!!! evlatlarınız büyüyüp evlendirdiğinizde sizlerde kayınvalide olacaksınız.Onlar yaşamasın bu duyguları.Günler ilerledikçe,zaman geçtikçe bazı şeyleri daha iyi anladığınızda keşkeleriniz olmasın.Ölümler bile artık ansız gelir oldu bu fani dünyada.Elleriniz hep vicdanlarınızda olsun…Rahat uyuyabiliyorsanız ne mutlu sizlere.
27 Ocak 2011 am28 03:13
hande hanım siz evlimisiniz?? bunu çok merak ettim. cocuk için o evde dururum diyorsunuz. cocuk bu kavga gürültüde durması daha sakıncalı değil mi? Herşey insanlar içindir ben buna inanıyorum nasıl evlilk varsa boşanmada olmalı. konuştuğunuz insanlar eşlerine boşanmak için EVET dediklerini zanletmiyorum… aynısı karşı taraf içinde geçerli. Ama öyle bir durum varki siz ağzınızla kuş tutsanızda annesidir onun için hayatın anlamı neden bu yaygın bir durum? neden baba değil de anne? bizde 9 ay 10 günlük insanlarız. benim eşime aylarca yalvardım denemediğim yol kalmadı ama illa annemin yanında kalıcaz dedi. İnanın bana,kayınvaldeme evlendiğim ertesi günü gittik ve kolay kolay evimize getirmedi beni. itiraz ettiğimde evimi özlediğim dediğim halde annemin bana ihtiyacı var dedi. benim ona ihtiyacım yada onun bana ihtiyacı yokmuydu? bu benden bir örnek sadece ben kısa dönem savaşabildim ama 10 yıl çok uzun bir süre savaşıp savaşıp sonunda bakıyorsunuz arkaya aynı tas aynı hamam. Bayanın inatcısı kötü derler hayır, erkekin inatcısı daha kötü kırılmayan bir kaya gibi, ne yap ne et kıramıyorsun. Annesi onun için yıkılmaz duvar ki onun dedikleri kural.Eşim ile bir yerde bir eşya bakıyorum ben farklı bir model kayınvaldem farklı bir model beğendi. ne dersem deyim o evde o eşyada bize ait olmasına rağmen benim dediğim olmadı. Kiii evlerimiz ayrı aramızda 1.5 saat vardı. eşim annesinin dediğine okadar doğru bakıyorki sen gençsin o yaşamış biri onun dediği olsun. olsun olsunda o eşya benim:SSSS… Diyeceksiniz sorununuz bunlarmı Hayır… bu okadar basit ki. Ben hamileyim hastaneye gidiyorum ama genelde yürüyerek giderdim ama bu sefer beyfendinin annesi rahatsızmış onu taksiyle giderken beni bıraktı. büyük incelik:) ben yanlız gidiyorum bebeğin durumuna bakmaya.doktor ilaç yazdı 25 tl gibi bir fiyat tuttu ama eşim bana parabile vermedi. kredi kartı kullanmam genelde ve kullandığımda da tek tek hesap verilir,kredi kartı ile aldım geldim içiyorum zaman geçti 3. gün eşim bana sordu “ya dedi sorcam sorcam unutuyorum sana para vermedim paranda yoktu sen bu ilacı nasıl aldın? parayı nerden buldun” dedi…. uzun süre düşündüm cevap vermedim o zaman parayı unuttuyor sanıyordum ama değilmiş?? taksiyle annesini götürüp ilac parası ve geri dönme parası veriyor ama bile bile bana vermedi… Siz bu durumda düşünmezmisiniz annesi ile sizi koyduğu duruma=??????
27 Ocak 2011 am28 12:41
yasemin hanımcım teşekkür ederim yorumunuz çok güzel..
Ben asla çocuğumu babasından ayırmıyorum..
İstememde..
Ama bakın ben ona yol gösteriyorum..
Annesiyle anlaşamıyoruzz okey..
annesi benden bende ondan haz etmiyorumm
Eşime diyorum ki şuandaki o evimizde kalsın annen git bak yanında kal ama bizede sahip çık gel burda oturalık(bnm dairem var) gelmem diyo..
Onada okey belki annemlerle aynı binada diye rahatsız olur düşüncesine giriyorum..
ozaman dışarda 1 oda ev kiralayım istediğim huzur..
onada hayır diyoo
İlla bu evde annemle yaşanıcak bende bunu kabul etmiyorum..
Çocuğum sürekli kavgalar şahit oluyordu ben hergün onla kavga etmim diye evden bi yerleremi kaçıcam kocam evden çıkınca başlıyoduu dır dır..
Ben kocamla çıkıcam evden kocamla giricem korkucam evimde oturmaya..
yok böyle bişi..
Oğlum burda geyt mutlu
O baba olsa gelir çocuğunu görür arar..
Ondan çocuk saklayan yok bana çocuğu göztermiyosun diyoo..
Çocuk her gün okula gidiyoo okulda o eve daha yakın gitsin görsün..
ya da geldin burda görsün kimse ona çocuğu görme demez kii
Eve geldide kovduk muu..
Adam olan baba karşısındaki görmek istemesse bile direnir napar eder o çocuğu görür bunu ben zorlucam gel çocuğu gör diyee
Olduu başka emri..
Ben elimden gelenin fazlasını yaptım..
Annem kafana sopaylada vursa benim için susup katlanıcaksın diyen adama saniyemi harcamıcam daha..
7 senem hebaa olduu 7 saniyemi bile heba etmicem..
sadece bu adam 36 yaşında cahil diil bişi diil hala annemde annemmm..
Alsın annesini
Bakınız bunu uzmanlarda söylüyorr..
eğer anne DUL ise eşi ve geliri yok ise çocuklarından en sakin olanı en mülayimi çekiyo kendini eşi gibi görüyoo bunu uzmanlar söylüyoo..
Ne halleri varsa görsünler benden uzak cehenneme direk..
27 Ocak 2011 am28 13:55
Yasemin hanım,
Ben bekarım.Yazımda Nehir hanıma da belirttiğim ben sadece sizlerin yazdıklarınız çerçevesinde yorum yapıyorum.Yazdığım gibi herşeyi diğer konuları hepsini bir kenara bıraktım dedim.Derin acısını yaşadığım,keşke şimdi yanımda olsalar dediğim “ne şekilde ne durumda olursa olsunlar” elimi uzattığımda tutabilecek,hayatın yükünü omuzlarımdan birazda olsa onlara bırakabileceğim,belki beni üzmemek için canlarımın(annem ve babam) bazı hırslarına yenik düşüp benim fikrimi almadan yaptıkları keşkelerini yapmasaydılarda….. şu an melek olmuş annem ve babamın özlemi ile çocuklarınız adına sizlerden birşey istedim.Canım annem,babam çok özledim sizleri.Meleklerim benim.Allah kimseye ana-baba yokluğunu yaşatmasın.Dualarım sizlerle allah sabır versin.Hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun.
27 Ocak 2011 am28 14:06
Aminn inan ki ben oğlum için bunca şeye rağmen katlanmayı defalarca düşündümm..
sadece onun için kayananam mıı afedersin etsede ağzıma susimm.
eşimmi beni umursamada susimm..
çocuğumla ilgilenim katlanim..
Ama çocuk sırf benim fedakarlığımla mutlu olucak idi..
Hep benden gidicektii..
Ya benim duygularım..
Kendime olan inancım saygın özgüvenim..
Pasiff sadece aracı bir insan..
obje- eşyaa-hizmetçi-köle-evin köpeği adım bu olcaktı neyim ben kimim kim için yapıyorum bunu evladım için mi yapıcamm..
o zaten yanımda
BABASI BU TABLONUN İÇİNDE OLMAK İSTEMİYOO KENDİ BİLİR..
BİRAZ FEDAKALIĞI ONUN GÖSTERMESİ GEREKLİİ
vere vere bende bişe kalmadı..
Artık yararım olmaz.. zararım olur..
27 Ocak 2011 am28 22:54
Hande hanım sizin adınıza çok üzüldüm. Allah rahmet eylesin.Geride kalanlarına ömür versin. Tabiki herkes bir arada bir aile ister ama bu çocuklar anne baba şefkatini daha iyi alabilmek daha güsel bir nesil yaşatabilmek elimizde. boşanmak onları yanlız bırakmak değildir bence. Anne ve baba sevgisinin olmuycağı ve ilgilenmiyceği yanında olmuyacağı anlamına gelmiyecek ki… tabi bunu Nehir hanım ve bu durumu yaşayan aile bireyleri daha iyi bilir. ben sadece yorumda kalabilirim. Ama cocuğu olsaydı yani ölmeseydi durumlar devam etseydi gene aynı kararı verirdim. Çünkü piskolojik bir çöküşte oluyorsunuz o halde sağlıklı düşünemezken her an tartışma korkusu ile nasıl cocuğunuza güsel bir hayat sunabilirsiniz. Bir baktığınızda sener geçtiğinde cocuğunuz büyüdüğünde onun en güsel anlarını görememek onunla sevinememek sizce dahamı iyi????? Zor Allah herkese hayırlı bir yaşam nasip etsin:) yaşamı dört dörtlük olan yok bu hayatta. Herkesin bir sorunu var inşallah atlatmak ve güzelliklere çıkmak nasip eder Allah…
13 Şubat 2011 am28 19:01
merhaba herkese. burda goruyorum kı bu tarz sıkıntılar cekenler kendılerınce herkes haklı. bende kendı hıkayemı anlatmak ısdedim.
BEN 6 YILLIK BOŞANMANIN EŞİĞİNDE OLAN 4 YASINDA BIR OĞLU OLAN BİR BEYim. BENDE ŞUPHESİZ BU DURUMA GELMEK ISTEMEZDIM, AMA DUYGULARIMA KAPILIP KARIMA AŞIK OLUP EVLENDIM. BİZ HİÇ BİR ZAMAN İYİ ANLAŞAN BİR ÇİFT OLAMADIK, AMA HER ZAMAN DAHA IYI BIR ILIŞKIM OLSUN DIYE CABA GOSTERDIM ÇÜNKÜ BEN ÇOOK SEVMİŞTİM. EVLENDİĞİMİZDE AİLEMLE BERABER OTURUYORDUK. EVIN TEK OĞLUYUM. AYNI EVDE OTURMANIN SIKINTILARINI YAŞADIM VE YAŞATTIM. 2.SENE SONUNDA BANKADAN KREDI KULLANIP EV ALDIM, EŞİMİN AİLESİN SOKAĞINDA NEDENMI HEM COCUĞUMUZA BAKAN OLUR BIZ ÇALIŞIRIZ HEMDE EŞİM DAHA MUTLU OLUR DAHA IYI BIR ILIŞKIMIZ OLUR DIYE. KAYIN VALİDE 2 SENEDIR HER SABAH GELIR EVE BIZ ISE GIDERIZ. AMA BIZ HALA KAVGA EDEN VE SUREKLI SIDDETI ARTAN IKI INSANIZ. EŞİMLE HER TARTIŞTIĞIMIZDA İLK ÖNCE SALAK APTAL DIYEN TARAF O DUR. BEN YAPTIKLARIM KARSISINDA EN AZINDAN AZ DA OLSA BIR SAYGIYI HAK ETTİĞİMİ DÜŞÜNÜYORUM. ARTIK KESINLIKLE BOANMAK ISTIYORUM..
HERKESE MUTLULUKLAR…!!
13 Şubat 2011 am28 19:01
merhaba herkese. burda goruyorum kı bu tarz sıkıntılar cekenler kendılerınce herkes haklı. bende kendı hıkayemı anlatmak ısdedim.
BEN 6 YILLIK BOŞANMANIN EŞİĞİNDE OLAN 4 YASINDA BIR OĞLU OLAN BİR BEYim. BENDE ŞUPHESİZ BU DURUMA GELMEK ISTEMEZDIM, AMA DUYGULARIMA KAPILIP KARIMA AŞIK OLUP EVLENDIM. BİZ HİÇ BİR ZAMAN İYİ ANLAŞAN BİR ÇİFT OLAMADIK, AMA HER ZAMAN DAHA IYI BIR ILIŞKIM OLSUN DIYE CABA GOSTERDIM ÇÜNKÜ BEN ÇOOK SEVMİŞTİM. EVLENDİĞİMİZDE AİLEMLE BERABER OTURUYORDUK. EVIN TEK OĞLUYUM. AYNI EVDE OTURMANIN SIKINTILARINI YAŞADIM VE YAŞATTIM. 2.SENE SONUNDA BANKADAN KREDI KULLANIP EV ALDIM, EŞİMİN AİLESİN SOKAĞINDA NEDENMI HEM COCUĞUMUZA BAKAN OLUR BIZ ÇALIŞIRIZ HEMDE EŞİM DAHA MUTLU OLUR DAHA IYI BIR ILIŞKIMIZ OLUR DIYE. KAYIN VALİDE 2 SENEDIR HER SABAH GELIR EVE BIZ ISE GIDERIZ. AMA BIZ HALA KAVGA EDEN VE SUREKLI SIDDETI ARTAN IKI INSANIZ. EŞİMLE HER TARTIŞTIĞIMIZDA İLK ÖNCE SALAK APTAL DIYEN TARAF O DUR. BEN YAPTIKLARIM KARSISINDA EN AZINDAN AZ DA OLSA BIR SAYGIYI HAK ETTİĞİMİ DÜŞÜNÜYORUM. ARTIK KESINLIKLE BOANMAK ISTIYORUM..
HERKESE MUTLULUKLAR…!!
13 Şubat 2011 am28 21:18
Umarım hayırlısı olur..
olmayınca olmuyor…
Bende davamı açmaya hazırlanıyorum..
herkesin hakkında hayırlısı olsun..
14 Şubat 2011 am28 04:00
hepınıze slm hepınızın yazısını okumadım ama derdımı anlatmaya karar verdım gecen yaz esımle tanıstık 2 ay cıkma dönemı oldu ve evlılık kararını aldık tabıkı ıkımızın de maddı ımkanları kısıtlı ben senelerdır aynı yerde calısıyodum esım se ısıne yenı gırmıstı ve bı karar aldık ben bankadakan kredı cektım nısan nıkah masraflarını burdan karsıladık tabıkı bundan kımsenın haberı olmayacaktı ekım 28 nısan yaptık ardından kasım 28 nıkah oldu hersey bu surecte ıyı ve guzel gectı ben esımın anne ve babsıyla da yasmayı kabul ettım cunkı calısıp gızlı borcumuzu odememız gerekıyodu evlılıgımızın en guzel gecen gunlerı ılk 3 gunu dıgerlerı zından oldu aılem ıstenmedı gorusulmeme ızın verılmedı 2 haftalık evlıyken esımden sen bana karılık yapmıyorsun hakaretlerı gelmeye basladı 3 haftalık evlıyken sadece bı pazar sabahı anne ve babasına gunaydın demedım dıye kufurle evden kovuldum annemı cagırdım dıye bı ton laf yedım zaten calısan bırıydım hafta sonları da mecbur ev temızlıgı bı ınsan yuzu gormedım iş yerım kendı aıleme yakın oldugu ıcın işten cıkmamı soyledı esım ve bu arada annesı de esım de her gun aılen kotu dıye aılemden uzaklastırılmaya calıstılar yanı ne yasadıgımdan ne de yıyıp ıctıgımden bısey anlamıyordum bı gun esım bana dedı kı gıdebılıyosan annene gıt ama benım haberım olmasın bakalım yapabılecek mısın ben de bı tanıdıgımı bahane edıp gıttım 25 gun sonra annemı gördum cok özlemıstım ve ben annemı özledım dedım dıye duymadıgım hakaret kalmadı neyse lafı fazla uzatmayayım 2 ocaktan berı ayrıyım bırıncı boşanma dava mız goruldu ve kendımı kotu hıssedıyorum eskı işime gıtme ımkanım var ama utanıyorum sokaga bıle cıkmak gelmıyo ıcımden ne yapacagımı bılmıyorum sızlerde gormus gecırmıs ınsanlarsınız bana bıraz yol gosterın bırseyler deyın buna cok ıhtıyacım var
15 Şubat 2011 am28 19:28
Özlem hanım, belki yazılanları ve yazdıklarımı okumussunuzdur,32 yasında bir bey olarak size soyleyebilirm ki. eğer cocuğunuz yoksa bu ınsanla geleceğinizin nasıl olabıleceğini iyice düşünün derim. eğer mantıklı bır cıkar bulamıyorsanız. duygusal olmayın
15 Şubat 2011 am28 19:36
yine mantıklı olun. çünku hayat mantık kurallarında devam edıyor. duygular coğu zaman gercekler olmuyor malesef, yanıltıyor…..
15 Şubat 2011 am28 20:09
zaten bı daha asla yanyana gelmemız mumkun degıl ılgınıze sımdıden cok tesekkur ederım benım karmasıklıgım evden cıkma ıstegım gelmıyo hata yaptım evlenmekle bılıyorum ama kendımı kotu hıssedıyorum butun terslıkler benı buluyo dıye sızlanıyorum kendımı suclu cıkrmaya yer arıyorum anlayacagınız sankı hayatım sona erdı gıbı gelıyo bundan kurtulmanın yolu ne bunu merak edıyorum boşluktayım yanı sızede tesekkur ederım yazınızıda okudum
15 Şubat 2011 am28 21:03
işin aslı bende zaman zaman aynı şeyleri hissediyorum. kendımı suçluyorum bazen acaba nerde yanlış yaptım veya yapıyorum diye, henuz boşanmadım boşanmak istiyorum, başka bir çıkışım kalmadı. aynı yatakta yatmıyoruz hatta aynı odada bıle, ama aynı evde yasayan evlıyız,bana hiç çekınmeden salak aptal dıyebılen bırısı, saygısız ve dusuncesız. oğlumun yanında omak onun büyüdüğünü görnek istiyorum, ”SEN BENI SEVSEYDIN BIRAKIP GITMEZDIN” demesını ıstemıyorum, bunlar sureklı aklımda. cok zor cook…
15 Şubat 2011 am28 22:18
abıcım ben sızden belkı yaşca kucugum 25 yasındayım ben yuvamı coktan yıktım acı bırsey sakın yapmayın katlanılmaz oluyo bazen ama oturup guzel bı sekılde konusmayı deneyın ve ucuncu bı kısı araya gırmesın sızın evladınız var boşanmak ıyı bı durum deılmıs ben bunu yasadım bılseydım hıc evlenmezdımde yerıne gore aıleme sızı ıstemıyorum demek zorunda bıle kaldım ama degmezmıs ne yapayım sımdı keske dıyorum tanımasaydım neyse sakın abıcım yıkma yuvanı olur yolu yapmaya calıs zor gelır ama zor deıldır onunda vardır kendıne gore agır gelen sebeblerı hıncını cıkaramadıgı onun ıcın bole davrandıgı hallerı bayanları anlamak zordur baska seye kızıpta sucsuzdan cıkarabılır acısını senden baska kımı varkı dert anlatsın halını sölesın baskasına mı yonelsın o daha kotu bı komsuya gıtse bıseyler anlatsa ınsanlar olumlu konusur gıbı yapıpta yuvayı yıkacak ınsanı ınsandan sogutacak akıllar verıyo bılerek bılmeyerek sen esının yanında ol mutlaka oda anlayacak bıgun sana dogru sekılde yonelecektır benım annemle babam 32 senedır evlı yerıne gore babam kuser gıder babaanneme kalır 1 ay 2ay gerı gelır ama annem ona hıc gıtmemıs gıbı davranır nıye mı bızım ıcın cocukları ıcın hala da cekıyo cocuk baska seye benzemez sakın boşanmayı dusunme boşanma kolay yol kolay oldugu kadar da zor acıları zaman surecı ınsanı kendın den alıp goturuyo hıc bı sucum olmadıgı halde ben suan ınsan ıcıne cıkmaya cekınıyorum cunkı ınsanlar sankı uzaydan gelmısım gıbı davranıyo yuzume bakıyo gulumsuyo acır halde yada yanındayım deyıpte arkandan kuyu kazıyo bunlar daha acı verıyo ınsana ınan kı cok zor sakın yıkma yuvanı ıyısıyle kotusuyle senın yuvan sonucta
16 Şubat 2011 am28 18:50
özlem hanım öncelikle zahmet edıp bukadar sey yazdığınız için tesekkur ederim.
16 Şubat 2011 am28 20:36
cok tesekkkur ederım zahmet edıp bukadar sey yazdığın için.
16 Şubat 2011 am28 20:47
bu durum hakkında bana ileride nelerle karsılasabileceğim ve nasıl hıssedebıleceğim hakkında bana yardımcı olmak istemişssin cok sağol. senın durumun içinde yazdıklarından pek iyi hissetmedğini anlıyorum. umarım bundan sonrası ıyı olur senın ıcın, kararlarımızın sonuçlarını yasıyoruz… AMA HAYAT HERŞEYE RAĞMEN AKIP GIDIYOR mutlu olmak ıcın caba gostermek, herseye rağmen….
03 Mart 2011 am28 12:24
kardeşim haklısın bencede tüm erkek anaları gebersin ….bu yaşananları senin ananın yaşadığını düşünsene kendilerine toz kondurmazlar gelinlerinde canını okurlar.Artık aradaki farkı bilsinler onlar biz değil bizde onlar değiliz biz başka türlü seviliyoruz onlarda başka türlü yerlerini bilip otursunlar kıçlarının üstüne bende bir erkek annesiyim ve ayrıca kaynanazedeyim.unutmasınlar elbet düşecekler ama bir kulun elleri yakasında gitmek mi daha iyi yoksa huzur içinde günahsız gebermek mi?yeter artık yeter rahat bırakın şu gelinleri…eğer gelinin görevini yapacaksanız oğullarınızı evlendirmeyin salak oğullar halen farkında değiller anaları onları kullanıyor sadece kendi egoları için evladını seven anne sesini çıkarmaz yavrusunun mutluluğuyla mutlu olur emin olun gelinlerine karışan kaynanaların geçmişinde ne fingirdeklikleri var aaa gidi aptal oğlanlar siz yavruysanız sizin yavrularınızda sabu sabu avanak herifler sizi.özellikle sana söylüyorum serdar aslan mısın?kedi misin ?her neysen
03 Mart 2011 am28 12:27
Merhaba Olcay Hanım,
Erkek anneleri aynı zamanda kız anneleri de olabilir.Yani birinin annesi birinin de kaynanası.Kişisel tecrübelerden yola çıkarak genelleme yapılması katılmadığım bir durum.
03 Mart 2011 am28 12:35
Olay eşde bitiyor..
lama cimi yok
adam eğer koca ise adam ise annesinin yerinide eşinin yerinide bilmeli.
kılıbıkda olmaya luzüm yok
anne kuzusuda..
iş kocada biter..
stop
04 Mart 2011 am28 10:19
Ne olduğumu çok merak etme.Gerçekler ne yazık ki acıdır. İğneyi birazda kendine batır, aynaya bak gerçek yüzünü görürsün.Herkes aynı fikirde olacak diye birşey yok.Söylediklerim senin için doğru ki bu kadar acıtmış. Sen bu hitap tarzınla gerçek yüzünü gösteriyosun, sağa sola çamur atıp, saldırmana gerek yok hatayı kendinde ara.
21 Mart 2011 am28 09:36
katılıyorummmm
23 Mart 2011 am28 17:30
evet özlenen annne yemekleri, çalışan eşle evhanımı ennenin karsılaştırıp beklentilerin artması gibiii
01 Nisan 2011 am28 22:07
18 Yıllık evliyim iki oğlum var 17-12 yaşlarında, bu ailenin dağılmaması için 11 yıldır mücadele ediyordum, içkim yok sigaram yok kötü hiç bir alışkanlığım yok, işim ve ailemden başka hiç bir şey düşünmedim, artık pes ettim, bizim meselemiz YALAN. Ben sırtımdan vurulmuş biriyim, çocuklarım var dedim onlar için katlanmalıyım dedim her yakaladığım yalanda uyardım, bedeli 30 bin tl civarında borcunu ödedim, benden habersiz alınan kartlar, telefonumdan arkadaşlarımın numaraları alınarak aranan ve “aman duymasın” tembihleri ile alınan borçlar, nereye harcadın? sorusuna bir tane mantıklı cevap yok, evemi aldın yok, en acı soru neye karşılık aldın.. erkek te gurur olur başım hep önümde aileme arkadaşlarıma hep başım yerde, yetmedi kendime saygımı yitirdim şiddet uyguladım, (asla çocuklar varken değil tabii), ne yaptıysam başaramadım. Zaman zaman çocuklarda fark ettiler olayları anlattım olan biteni doğru nedir yalan nedir. Ben artık yaşamdan hiç bir beklentisi olmayan yorgun 40 yaşında biriyim. Artık bende boşanmak istiyorum, benim içinde yıllarca süren sabır hikayesi boşanma ile bitecek, öbür tarafta hesaplaşacağız nasipse. Siz siz olun başkasını bilmem ama kendinize yalan söylemeyin. Benim de hikayem bu..
11 Nisan 2011 am28 12:17
bu nedir yaa okuduklarıma inanamıyorun tam da evlilik arifesinde…
11 Mayıs 2011 am28 07:44
nehir hanım ve diğer yorum yapan arkadaşlar merhaba ;
öncelikle bu yazıların önceki tarihlere ait olduğunu görüyorum sonuçlarını öğrenmek istedim çok merak ediyorum davalarınız yada ayrılık süreçlerinizin sonuçları ne oldu. nehir hanımın yorumları yaşadıkları anlattıkları tamamen benim hayatımı anlatıyor çok merak ettiğim için yazmak istedim dönüş yaparsanız çok sevinirim umarım herşey hepimizin istediği gibi gerçekleşir mutsuzluklarımız hayal kırıklıklarımız artık sona erer dileklerimle.
12 Mayıs 2011 am28 05:53
BİR OKUR MUSUNUZ LÜTFEN ?
hayırlı günler.hayat hikayelerinin bazılarını okudum allah hepimize kolaylıklar versin sabrımızı artırsın.ben 10 aylık evliyim ve çok mutsuzum.eşimle severek evlendik.onun için çok şeyi göze aldım ailemi kaybetmeyi bile ama şimdi düşünüyorum da değmezmiş.10 aylık evliliğim süresince sayısız dayaklar yedim sayısız küfürler işittim.dayanılmaz sancılı süreçlerden geçtim.sorun neydi?bilmiyorum.sebep var mıydı?bilmiyorum.bu arada sınıf öğretmeniyim.çocuğumuz falan yok.arkadaşlar inanın bir yandan işe gidip para kazanıp her ay avucuna sayıyorum bir yandan da ev işleri vs yapmaya çalışıyorum ve bütün bunlara rağmen tek bir şey eksik olsa hemen hakaret küfür yiyorum artık dayanamıyorum yediğim dayaklar da cabası söyleyin ben ne yapayım bu insanla bir ömür geçirebileceğimi düşünemiyorum.
12 Mayıs 2011 am28 14:28
merhaba öncelikle ALLAH yardımcınız olsun diyeceğim. bu şekildede bir hayat sürmeniz nacizane bana göre çok zor gibi görülüyor dua edin çocuğunuz yok kim için ne için mücadele vereceksinizki . boşandıktan sonra yaşadığınız hangi olay bu gün yaşadıklarınızdan daha kötü olabilirki? ALLAH beternden korusun sağlık olduktan sonra gerisi boş.
ben şuan boşanma aşamasında biri olarak söylüyorum seviyor olabilirsiniz ancak bu yaşadıklarınız sizin sağlığınızdan götürüyor , götürecekte karar verip ona göre hareket etmenizde fayda var .
tekrar ALLAH yardımcınız olsun .
15 Mayıs 2011 am28 22:23
hande hanım ailenize olan özleminizi anlıyorum ama inanın hiç bir şey size göründüğü gibi değil.en bilgili en görgülü en asil insan bile olsanız taviz vere vere,sabır göstere göstere,bir gün geliyor kendinizi tanıyamıyorsunuz.siz karşıdaki insanın sizi anladığı kadarsınız.asaletinizi bile anlayacak kapasite yoksa olmuyor olmuyooooooor.
22 Mayıs 2011 am28 09:07
o kadar zor ki artık dayanamıyorum isyan noktasındayım Rabbimin gücüne gitmesinden korkuyorum ama evlilik bu olmamalı müşterekse her şey müşterek olmalı sömürüldüğümü hissediyorum her geçen gün biraz daha eridiğimi hissediyorum o kadar mutsuzum ki sonum inşallah hayırlı olur…
31 Mayıs 2011 am28 07:46
komik
31 Mayıs 2011 am28 07:58
pardon yanlis olmasin ben 8.yaziya komik:P dedim…he bu arada bosanmayi dusundugum icin google da arama yaptim geze geze bu sitedeyim..burda yazilanlari okuyunca peh ne bicim hayatlar varmis bea diyerek bosanmaya cok daha soguk bakiyorum..cok sagolun sayenizde..
son olarak da sunu soylemeliyim ki bosanma sayisinin artmasina sebep neyse allah onun bin belasini versin mutlu olmak cok da zor olmasa gerek
tesekkurler
02 Haziran 2011 am28 10:28
merhaba.ben bir aylık evliyim.evlendikten 15 gün sonra ayrıldım.bi bayan olarak hayatımın en kötü günlerini yaşıyorum.ayrılığıma kayda değer sebepte yok.tek sebep eşimin erkeklik egoları.benim dediğim olacak.ben istersem olacak.ve de ailesine olan aşırı bağımlılığı,bağlılıktan öte bişey bağımlı resmen.hangi devirde yaşıyoruz hep erkeklrin dediğiği yapılmazki eşler beraber karar almalı,eşim kararlarını benle değilde ablasıyla babasıyla alıyor.daha evliliğin ilk haftası dayak,üstüne ilk günden altınlar alınıyo ,takılırken gördüm tek.bunlarda bişey değil.annesi babası sürekli yanıbaşımızda.çekilcek gibi değil yani böyle bir evlilik.olan hakkaten insanın kendisine oluyor.sağlığın gidiyor,çevre ilşkilerin bozuluyor.işindeki başarın düşüyor.bazen diyyorum keşke insan geleceğini görebilse,eşimi seviyorum hala ama katlanılmıyor.düşünüyorum herşeyi kabül edim seviyorum diyorum,sonra bir haftalıkken kapı dışarı edildiğim aklıma geliyor.bir bayan olarak tahammülü zor.erkekler yeri geldiğinde ahkam keserlerde aslında bir bayan kadar yürekli değil kimileri.bugün dilekçemiz veriliyor.boşanıyoruz.artık benim görevlerimi annesi ablasıı yapacak eşimee.
03 Haziran 2011 am28 16:11
selam herkese,
bir çuval dolusu hayallerle, masraflarla kurulan evliliklerin bitmesi çok acı gerçekten hemde biterken alıp götürdüklerinin değeri büyüklüğü hesap edilemez
bende evleneli 3 buçuk yıllık evliyim 6 aylık bebeğim var, eşimle anlaşamıyoruz ailelerinde araya girdiği tartışmamız oldu büyükçeydi ve doğumuma 2 gün kala yaşadım eşimin ailesi ve eşim ailemi çok üzdüler hesabı ahirete kaldı zorakide olsa unuttum o günleri
Şimdi kendimi şizofren zannediyorum artık piskolojim tamamen bozuldu kendime ve eşime hatta bebeğime zarar vermeye başladım sinirliydim ama artık kontrol edemiyorum zarar veriyorum hep
piskolojik tedaviyle iyi olacağımı biliyorum ama iyi olsamda eşimle yapamam ruhu yok sanki halsiz bitkin sadece uyumak isteyen konuşmaktan aciz sanki evliliğimde hiç birşey yok mutsuz ve hastayım artık boşanıcam bende
Boşanırken bebeğimide almak istiyorum ev hanımıyım ailemin yanına gidicem ama piskolojisi boz<uk diye vermezlerse bebeğimi bana, 1 kere belediyenin piskologuna gitmiştim oradan kaydım çıkabilir korkuyorum bebeğimi alırlar diye ama bakamazlar alsalarda hem maddi surumlar yok hemde hasta anne babası eşimin
maddi sıkıntımda var üz<erime giysi almadım hep borç bitsin diye bekledim ama lira azalmıyor bu sıkıntıyada dayanamıyorum ve artık yüz göz olduk eşimle ağız tadımız kalmadıkötü sözler unutulmaz artık, birbirimizi seviyoruz bizde ama yapamıyorum bebeğim olsada artık kendimden başkasını düşünemiyorum üzgünüm
06 Haziran 2011 am28 07:59
6 aydır evliyim. MUTSUZ rumuzlu bayan arkadaşın sıkıntılarını bir erkek olarak aynısını bende yaşıyorum.Düğün sonrası takıyı bile görmedim. Biz konuyu daha ayrılma noktasına getirmedik ama sürekli düzelirmi acaba demekten de sıkılmaya başladım.
22 Haziran 2011 am28 17:51
Merhaba yüreği yanan dünya hayatında nefsine yenik düşüp gönül gözüyle değilde kafasındaki gözle görüp işte aradığımı buldum diyen ve yanılan dili gönlü yanmış sevgili insanlara
12 yıllık evliliğimi bitirme arefesindeyim 1 oğlum var ve hayatım bombok oldu (evlendiğim günden beri) kadınlarımızın çoğu erkekleri suçluyorda iş erkekte biter diye ya kadınlar neden erkekleri asil kendilerini zarif nazik görmezler erkek erkekliğini illa bağırarak haykırarak mı anlatır kavgamı yapması lazım kadın erkek işine neden karışır her iş için laf eder kafa ütüler sonra da hayatın müşterekliğinden bahseder aile içindeki her konuyu neden dedikodu malzemesi yapar kadınlar yaptı diyelim bunu anlatacağı anlattığı insanlar bu duyduklarına eklemeler yaparak erkeğin karşısına çıkma cüretini nerden bulurlar vs vs yüreği yanan bir sade vatandaş olarak evlilikte ailelerin uyumu ve fertlerin anlaşma sadakat ve samimiyetle sağlıklı birliktelik yaşayabileceğini belirtmek isterim maddi konularda insanların kanaatkar ve tevekkül edememesi ümitsiz bir hayatın içinde sanmaları saçmalıkla dolu bir düşüncedir bugün zengin olup ertesi gün yok olan insanlar bilirim bugün fakru zaruretten kırılan ertesi gün zenginlikler için de olan insanlar tanırım ama insan şunu bilmelidir ki erkek kadın ilişkilerinde saygı ve güven samimiyet ve sadakat yoksa zaten o birliktelik evlilik değil menfaat ilişkisidir herkese huzur sağlık herşeye rağmen seven sevilen aileler kurmanızı dilerim
saygılar
26 Haziran 2011 am28 10:42
kaynananın eşleri ayırmak için tüm eziyetleri çok yaygın
03 Temmuz 2011 am28 20:07
merhaba.eşimin ailesi adanada benim ailemde ankarada.benim aileme 15 günde bir haftasonu ziyareti yapmak isteyişim eşim için kriz oluyor. bağırıp çağırıyor ayrıca ikimizde hemen hemen aynı parayı kazanıyoruz ama maaşıma el koymuş durumda ben biriktireceğim parayı(amacı ev almak annemin bize verdiği ev vardı ama annen bu eve gelip gitmesin temizlik yapmasın rahatsız oluyorum diyordu bunu anneme ima etti ve direkt olarak söyledi en kral evden çıkmam zorunda kaldık şimdi kimseye muhtaç kalmayıp ev alacakmış) diye baskıcı bir tutumu var. sosyal hayatım ya sıfır ya sıfıra yakın en yakın arkadaşımla senede 2 defa görüşüyorum geldiğimde kavga nerde kalıdın ne kadar harcadın çay içtinizmi kim ısmarladı yani içinden çıkılmaz bir durum bu rezil muameleye 3 yıdır uğruyorum boşanmak için geciktimmi lütfen yorum yazın.
04 Temmuz 2011 am28 21:45
iyi geceler arkadaşlar.yorumlarınızın çogunu okudum çok üzüldüm.hepimiz de başlarken aynı umutlarla aynı heyecanla başlamışız.bakıyorum hepimizin tek istediği sağlam, hayatın zorluklarına karşı yıkılmaz kalın duvarlarla örülmüş bi aile kurmakmış.ve bu cok zor bı olaymış.bende 10 aylık ewlıyım.çalışan bı bayanım.aldatıldım.ister duygusal anlamda isterse cinsel anlamda ne fark eder….aıle temellerının artık cok saglam olmadıgı ve guvenılır olmadıgını goruyorum…ve artık beraber uyudugum eşime bıle guvenmıyorum…ne yapacagımı hıc bılmıyorum….içime atsam da cozum deıl, konussam da cozum degıl..Allah yardımcımız olsun….
06 Temmuz 2011 am28 08:13
merhaba arkadaşlar;
bende bu siteyi gezinirken buldum.ben 13 aylık evliyim bebeğimiz yok daha dogrusu kocam istemediği için yok.biz eşimle 5 yıl görüştük birbirimizi çok ıyı tanıdığımızı zannettik ama tabiki yanılmışız.evlenmeden önce okadar ailesine karşı biriydiki hep ailesine annesine kardeşlerine küsserdi ben zorla barıştırırdım bana hep onları şikayet ederdi.ama evlendik sonra sanki o adam gitti bambaşka ailesine çok düşkün biri geldi.onun annesi birtaneymiş onun annesi onun için çok şey yapmış.daha neler neler.bana hep yakın çevremden söylemişlerdi evlenince erkekler ailesine çok düşkün olur diye ama bu kadar olacagını hiç zannetmezdim.evlendiğimiz günden beri haftanın 3 günü iyi kalan 4 günü kötüyüz.o dört gün boyunca eşim hep kapris yapar trip atar bir bayan gibi.bizim eşimle en büyük problemimiz iletişim bozuklugu ben ona birşey anlatıyorum o bambaşka bir şey anlatıyo.hiçbir zaman nıye kızdıgımı anlamadı bu yüzden kendinde düzelticek bişey bulmadı.evliliğimizin ilk aylarında evet kabul ediyorum ben çok hırçındım çok sinirliydim onu anlamaya calışmıyordum ama şu 8 aydır öyle değilim onu anlamaya çalışıyorum her istediğini yapmaya çalışıyorum.gerçi istediğini yapmadıgım zamanda psikolojık baskıyla yaptırıyo hadi kavga etmeyelim diyip yapıyorum çok şeyi ama o bunları hiç anlamıyo.sürekli birşeyler istıyor hiç bitmıyo istekleri ben maddi bişey istedimmi paramızı harcamayalım biriktirelim diyo kendine gelince harcıyo.allahıma şükürler olsunki,çalışıyorum onun eline bakmıyorum.dün akşam eşimle büyük bir kavga ettik telefonda (eşim şuan şehir dışında iş için)resmen içimi kopardı kalbimi söktü attı.bende artık seni istemıyorum diye mesaj attım sonra o aradı ama açmadım.içim bukadar geçmişkende evli kalmak ne kadar dogru bılmıyorum.şunu çok iyi biliyorum ki evlenmek benim hayatımda yaptıgım en büyük hata.keşke hiç evli olmasaydım keşke onu hiç tanımasaydım,hayatımı darmadagın etti,psikolıjımı bozdu.çok mutsuzum çok bende boşanmak istıyorum artık.çok kötüyüm ruh gibi geziyorum ortalarda ben bu hatayı nasıl yaptım hep kendimi suçluyorum.inşallah allah hepimize yardımcı olur.
06 Temmuz 2011 am28 11:40
Durumunuza gerçekten üzüldüm Tuğba Hanım. Bir aileyi hukuki olarak çok kısa zamanda yıkabilirsiniz. Fakat yanlış kararlar almadan önce işin psikolojik olarak boyutunu değerlendirmek gerekir. Bu konu da site yöneticimiz Beyhan bey size yardım edecektir. Unutmayın boşanmak her zaman önemli bir karar ve en son çaredir. Bu konuda psikolojik destek almakta fayda vardır. Saygılarımla…
21 Temmuz 2011 am28 13:27
selamlar ben 35 yaşında 9 senedir evli bir beyim haziran 2010 yılında eşim tüm eşyalarını(çeyizini takılarını kişisel eşyalarını)alarak evi terk etmiştir.daha sonra şubat 2011 tarihinde boşanma davası açmıştır.yakın 3 komşumuza benden boşanacağını evi terk etmeden önce söylemiş onlar nedenini sorunca artık sıkıldığını sevgisinin bittiğini söylemiş o 3 kişi bu konuda tanıklık yapıp eşimin söylediklerini tanık olarak ifade ettiler davamız devam etmektedir acaba bir neden yok iken sadece sıkılmak haklı olarak bir boşanma sebebi sayılırmı tanıklar eşimin ev işi yapmadığını sürekli sigara içip beni zarara uğratmak için evdeki besin maddelerini çöpe attığını duruşmada söylediler bu boşanmada eşim haklı çıkarmı kendisi sıkıldığından dolayı boşanmak istediğini komşulara söylamiş..
01 Eylül 2011 am28 12:24
Ne kadar bencilce bir yaklaşım. Bir erkek bunu söyleseydi hemcinslerimden utanırdım gerçekten…
01 Eylül 2011 am28 12:33
Bayanlar kendilerine(kendi annelerine bağlılık) görüdükleri hakları erkeklerinden esirgiyorlar. ve buna rağmen erkekler, anneleriyle görüşmelerini kadınlarından sakına sakına yapıyorlar, yine de kadınların sözlü tacizlerinden kurtulamıyorlar. Ve bunun için de erkekler, kadınlara en güzel!! cevabı onları mutsuz ederek veriyorlar. Kadınlar bunu anlasydı nasıl mutlu olurlardı bence..
02 Eylül 2011 am28 08:22
Münzevi, uzun zaman olmuş. aynı sıkıntıları ben de yaşıyorum ve çok güzel özetlemişsin. başlangıç da son da aynı. şu an o enkaz kalkıp yeni hayatın temelleri atıldı mı? haftaya dava açacağım, canım çok acıyor.
07 Eylül 2011 am28 23:47
çok doğru kadının ailesiyle hergün birlikte olunsa sorun yok,erkeğin ailsiyle haftada bir gün bile sorun,kız annelerin kızlarının her yerini karıştırır.Gerekirse evden istediğini götürebilir.ama erkek annesi öbür odada namaz kılsa büyü yapıyo olur.
13 Eylül 2011 am28 14:12
münzevi_sana katılıyorum.aynı sorun benim yaşantımda var.5 yıllık evliyim eşimin annesiyle sorunum evlenmeden öncesinde başladı aslında sözlüyken.daha en başından iktidar kurmak istedi evinin anahtarı bende de olucak istediğim zamn girer çıkarım (tabiki giriceksin evime senin oğlununda evi ama bunu daha evli bile değilken kabul ettirme çaban neden acelen telaşın nedir?ki hal böyle olunca insanın örneğin evinin anahtarını vereceği varsa bile verme isteği kaybolur.peşin peşin anlaşma alel acele ispat çabası yüzünden!!!)tabiki oğlu bu durumla ilgili sen anneme bakma o söyler sadece iş bende bizde biter saygımızı koruyalım yeter dedi bende rahat bi nefes aldım almaz olaydımmm
( annesi annemle hiç anlaşamadı kii annemin kendi kardeşleriyle iyi geçinmesinden samimi olmasından memnun olması gereken yerde yasak koydu(kardeşlerimle görüşmesin)aile bumudur?soruyorum sizee bir evlilik olacak 2 farklı aile tanışıp kaynaşmalı mı yoksa görüşmemelimi?bu tamamen psikolojısı bozuk bi kişiliktir ki kayınvalidem kendi eşini annesinden ailesinden koparıp başka şehire götürmüş ve kesinlikle kayınvalidesiyle görüşmeyen bi insan.neysee evleniyoruz hazırlıklar var ev tutulacakk (bak oğlum ben uzakta istemem yanımda olacaksın )aynen buu oğluna dediği bu ki(siz bilirsiniz oğlum yaşayacak sizsiniz nereyi beğenirseniz orası olsun mutlu olunda)demesi gerekirken…ve hata üstüne hata bu benzer birşüyü şeyin üzerine evlendik 3 aylık evliyken ayrıldık annesi yüzünden:(( annesinin mudehaleleri kafasında canlandırdığı bi gelin var ve ben o diilim beni değiştirme çabası sonuç vermediği an bu sefer oğlunu işlemeye başladı ve oğluda buna olumlu sonuç verdi olan bize oldu 1 ay ayrı yaşadık evi dağıttık derken pişman olmuş hatasını anlamış annesi ve karısı arasında denge kurabileceğine emin tekrar barıştık (en büyük hata bu oldu)hiçbişey düzelmedi hiç bi denge kuramadı herşey dahada büyüdü ve bide kızımız olduu )doğum yaptım annemi yanımda istedim ki en doğal hakkım 4 gün annemi ne yapıp ne edip gönderdiler eşim ve annesi.doğum yaptığımın 9 günü eşimin beni aldattığını öğrendim gözümle gördüm ispat ettim bütün bunlara ragmen ayrılmadım şimdi kızım 2 yaşında sadece onun için sabrettim ama artık dayanamıyorum çalışıyorum onun aldığı paranın 2 katını kazanıyorum annesiyle kardeşiyle uğraşmak zorundayım hep onlar haklı ben saygısız ve suçluyum eşimin gözünde evini geçindiremiyo çalışmak zorundayım hizmetini ben yapıyorum çocuğumundan ayrı kalma fedakarlığını ben yapıyorum maddi desteği ben sağlıyorum ama o bana annem diyo başka bişey demiyo hatta yeri gelince defol git annemle geçinmiyosan istemiyorum seni diyoo şimdi ben bu kadar fedakarlık yaparken sadece ondan beni sahiplenmesini karısı-annesi arasındaki yeri bilmesini istiyorum ama yapmıyor banada tek bi seçenek bıakıyor _ayrılmak_ zaten ayaklarımın üzerinde durabilen bi insanım 23 yaşındayım ve psikolojım çökmüş durumda bana değer vermeyen biri için annesi için neden sağlığımdan olayım değermii soruyorum ?
13 Eylül 2011 am28 18:00
slm ben ist hakan 5 yıllık evliıiym baiazm istemek ten basladı vs bgune kadar hep kavga aileler de blr blrlnl zıtlar bnm eşlm bnm aileme çok saygısız br çocugumuz var 3 yasında ama sona geldık sürekli surat yapıyor terslıyor sözün bttgi yerdeyiz ayrılık kacınılmaz herkes için hayırlısı olsun
22 Eylül 2011 am28 12:56
merhabalar, benim anlayamadığım bunca kişinin bir tanesinin kayınvalidesi iyi olmaz mı? açıkçası çok şaşırdım. benim dünyalar tatlısı ve iyisi bir kayınvalidem var Allaha binlerce şükürler olsun. biz eşimle tartıştığımız zamanlarda eğer yanımızdaysa yada duyarsa her zaman benim tarafımı tutar ve oğluna kızar:) anne kız ibiyiz… yalnız benim sorunum oğluyla kısa sürede evlenmeye karar verdik 3 yıldır da evliyiz. ilk başlarda haftada iki gün daha 3.yılımda 10 günde- ayda bir kaç gün görüşmeye başladık. çünkü işi nedeniyle hep dışarlardaydı. yeterince benimle ilgilenemiyor borcumuz olduğu içinde yanımda daha çok kalamıyordu. birbirimizi yeterince tanıyamadık bile. o da her zaman yaşadığı şehire gelmemi istedi kendisi orada olmadığı halde bense çalışıyordum işimden olacaktım yani. ama artık anlaşamıyoruz benim en büyük sıkıntım gelecekle ilgili ne konuşuyoruz ne de güzel sohbetler edebiliyoruz. bir de geçmişte yaptığım hataları her dakika gündeme getiriyor. ha bunlarda ona karşı yapılan şeyler bana göre yalnış değil. kafam o kadar karışık ki ne yapacağımı şaşırdım.hakkımızda hayırlısı olsun verdiğimiz kararlar diyorum bu üç günlük dünyada mutluluk göremiyorsam sonunda ve yeterince aydınlatmıyorsa beni kararsız kalıyoru.
27 Eylül 2011 am28 18:21
merhalar
ben nerdeyse 2 yıllık evliyim eşimle 4 yıllık bir görüşme sonucunda evlendik tabi o 4 yıllık sürede eşim evliydi ve şiddetli geçimsizlik yüzünden boşanmak üzereydi o an gözüm kör olacakki aşktan hiçbir hatasını görmedim eski eşiyle ilgili anlattığı hatalardada eşini suçladım ama kocamda sütten çıkmış ak kaşık değilmiş onu öğrendim şimdi 11 aylık bebeğimiz var ama geçimsizlik hat safhada artık kaldıramıyorum tartışmalarda hakaretlerini bebeğimide böyle bir ortamda büyütmek istemiyorum 2 gün barışık 3 gün küs haa tabi bnmde hatalarım vardır elbet yok değil ama hakarete ve ses yükselmelerine karşı konuşulmayacak durum değil ilk tartışmamızda hakaretler başladı ben ne olursa olsun uzaklaştım ama asla kötü konuşmadım artık dayanamadım ve bende o nasıl konuşuyorsa bende öyle hakaretler etmeye başladım ve artık yürümeyeceğinin ikimizde farkındayız sanırım bunu birbirimize söyleyemiyoruz bugünkü tartışma bardağı taşırdı yarın bir boşanma dilekçesi vermek istiyorum ki ciddiyetimi anlasın artık. ne olursa olsun tartışma boyutu hiç değilse çocuğunun annesi olduğumdan dolayı ağzına aldığın kelimelere dikkat et dedim kaç defa bana karşı olmasada eşyalardan aldı hıncını çarptı kırdı döktü o kadar kötü bir durumki böyle bir evde büyüdüm ve kaldıramıyorum çocuğumuda böyle bir ortamda büyütmek istemiyorum ama babasızda büyütmek istemiyorum arada kaldım çalışmıyorum da çıkmazdayım:(((
29 Eylül 2011 am28 08:12
değerli hanımefendi eşinizin karakteri başkalarının etkisiyle değişebiliyor
bu nedenle eğer ailesiyle aynı yerde yaşamaksa problem bir şekilde ikna etmeye çalışın ve siz ona daha çok sevgi ve ilgi gösterin anlaşılan sizden de sevgi ve ilgi görmeyince ailesine sığınmakta çare buluyor olaylara biraz da onun açısından bakmaya çalışın eltilerinizle de çok samimi olmayın aranızda bir mesafe olmalı mutlaka samimiyeti suistmal eden tavırlar sergiliyorlar anlaşılan onların bu davranışlarını da eşinize anlatın veempati yapmasını sağlayın
14 Ekim 2011 am28 07:03
aldatılıyorum fiziksel olarak değil ama eşimin aklında bırı var sureklı msn de haber gonderıyor bayana boşanmak istıyorum hemen boşanabılırmıyım acaba ıkı çocuğum var ıkısınınde bende kalmsını ıstıyorum fakat çalışmıyorum bu mumkun olurmu bana yardımcı olabılecek arkadaslardan cvp beklıyorum … teşekkürler
05 Kasım 2011 am28 20:18
benım eşimde benı çok terslıyor bagırıyor bı çarşıya gıtsek kımseden çekındayak hep vardı hep kendı haklı oluyor meden bana laf soyluyor dovuyor severek evlendık 5 yıllk evlıyız çocukta var çok kaba tanan dyor ama yne aynı hataları yapıyor terslıyor neyapıcam hıç bılmıyorum neden bukadar kaba yolun orttasıda bağırıyor dyokı sen bağırıyorsun tamam bende arada bagırıyorumds o benı çileden çıkartıyor laflarıyla sınır edıyor ben erkeğim dyor sen kadınsın dye soyluyor bende çıkışıyorum eşıtız sen altta kal dyor bana hep tamam dedim denedım ama bana yne kotu davranınca azdırdı benı bende laf soylıyınce erkek gbısın erkek fatma ya yardım edın neolur bayram gunu bıle ağlatıyor benı çocuğumuz bana uzuluyor ben hep ağlıyorum dye uzulme dyor
17 Kasım 2011 am28 17:41
Herkese selam. Çok depremler geçirdik de üstüne kurduk yeniden binayı. Ama gecmis unutulurmu ? Asla! Hiç unutmadım Allah’a sığındım bekliyorum.
30 Kasım 2011 am28 09:46
Merhaba 4 yllık evliyim eşimle aramızda bir aldatılma olayı yaşandı. bu unutulabilir mi? tekrar eskisi gibi olabilir miyiz bilmiyorum. Çocuğumuzda yok henüz, ben çalışıyorum ve iyi de kazanıyorum.Bu olaylardan öncesinde de eşim çevresin de çok düşkün benimle çok fazla vakit geçirmeyen biriydi şimdi daha kötü günler kapıda gibi. Ama birbirimizi de seviyoruz ne zaman eşyaları alıp çıkmaya kalksak oturup çocuklar gibi ağlıyoruz. bu işi burada bitirip yeni hayatlarımıza mı başlamalıyız yoksa zaman zaman bu acıları tekrar yaşayıp kurulmuş bir evliliği, düzeni devammı ettirmeliyiz?
30 Kasım 2011 am28 10:30
slm ben damla benim derdimde farklı değil eşimle boşanmanın eşiğindeyiz 7yıllık evliyiz 1tane kızım var5yaşında huzursuzluğumuz 3 yıldır var kimseyle paylaşmadm ama artık sabredemyorum ve ailemin yanına geldm daha doğrusu evden kovdu size sorum eşim kumar oynuyor ve araba benim altınlarım hepsi gitti kendime ait param vardı onla ev aldk ama babasnın üstüne tokiolduğu için yaşımız tutmadı babasının üstüne aldk şimdi pişman olduğunu eve dönmemi istedi rededincede pislik yapmaya başladı çok kez affettm ama düzelmedi düzeleceğinide düşünmüyorum dava açmış telfon numarası bulmuş bunla beni suçluyor ne yapmalıyım nafaka ve takılarımı talep etsem alabilirmiyim neolur bana akıl verin yol gösterin evliliğim boyunca sömürüldm kızım için katlandım ama olmadı maddi açıdan herşeyimi almak istiyorum ne yapmalıyım nasıl bi yol önerirsiniz lütfen cvp şimdiden çok teşekkürler.
02 Aralık 2011 am28 14:53
Öznur Kardeşim yorumunu okudum…çok üzüldüm. lakin bi yönüylede mutlu oldum. Ben 27 yaşında 5 yıllık evli bir erkeğim. ve bu gün itibariyle boşanma kararı aldım. anlatmış olduğun sıkıntıların aynını belki daha fazlasını yaşamaktayım. yazımın başında belirtTiğim senin adına mutlu olduğum ortada çocuk yok ken vermiş olduğun hayati karar. Çocuklarıma oldukça düşkün bir babayım…ama insan hergün dikenlere basarak yüreyemiyor… Allah yardımcımız olsun Selamaetle…Muzaffer KARAGÖZLER
25 Aralık 2011 am28 00:19
merhaba arkadaslar
Benımde sorunlarım sızlerden farklı degıl… Lıseden berı ardasım olan sevdıgımle 6yıllık ayrılıktan sonra karsılastık ve bırbırımızı cok severek evlendık ruya dıyordum esıme ruyamsın benım evet ruya oldu hersey… Belkıde kabus denılebılır… 19aylık evlıyım 7aylık hamıleyım ve 1aydırda esımden ayrıyım. Esımın aılesıyle aynı bınada altlı ustlu oturuyoruz evlendıkten 10ay sonra kaynımın evlenmesıyle hersey karıstı. Daha haftası olmamıstıkı benım anneme gıtmem sorun oldu kı buna esım ızın vermeden bbır gıtmeeme babama sıkayet edıldım sebep ıse ondan nasıl ızın almadan gıdermısım sankı nıkahımı ona kıydılar anlamadım.. Esımın yurt dısında ıslerı vardı 1ay varsa 1ay yoktu onun olmadıgı surecte annemde kaldım ve hatta hamılelıgımı bıle baba ocagında ogrendım.. Neyse…Benım oturdugum evde ılk evlılıgını yapmıs ve bosanmıstı kaynım. Kayınvalıdemın asırı duskunlugu vardı ona karsı ve ıkıncı evlılıgını uzak bır semte yerlestı sureklı o evden cıkacagımız zamanı konustuk esımle takı… Ikı ay once benım aılemle buyuk bır tartısmaya gırdı esım oysaakı nısan ve sonrasında sureklı ben ıstemesemde esım zorluyordu babayı ozledım gıdelım dıye. Gelıp kız kardesımle gereksız tartıstı v.s. Kayınvalıdem zaten benım aıleme nedenını bılmedıgım bır sekılde takmıstı sureklı tecvıd pılavı gıbı kaoanan her sıkıntıyı kadın ortaya sunup bak oglum buda vardı dıye olayları buyutuyor. Her tartısmamızda onu ben gıdıp ıstedım deyıp gelıp oturuyor konu her zamankı gıbı sapıtıyor ve esımle olan sıkıntı buyuyor hatta gelın kaynana polemıgı ortaya cıkııyor. Ne yapsam yaranamadım benım calısmama ızın vermeyen kaynanam sımdı eltımın calısmasıcın herseyı herkesı yureklendırıyor.. Neyse … Mevzu suan aılem cok kotuymus esım benden bu yuzden bosanmak ıstıyor kotu olan on sekızıne yne gıren kardesım … Bu haldeyken cıkardıgı her sorun ve kotu soze hakarete ragmen bır kere evıme donmustum babamın ıknasıyla ortada bebege gunah olmaz kızım dedı… Sımdı bende evı tasımazsan donemem dedsım aılenı sılecesın sen tek basına kuzu kuzu geleceksın aılemden kımse baana gelmeyecek ben evden asla cıkmayacagım kımseye kapıyı acmayacagım komsu fala gelenemz ve aılesyle olan herseyı unutup gulmek zorundayım… Sızce bu mumkunmu? Ben bır bebek sahıbı olacagım ve aılem olmazsa o esnada yanımda yada boyle dara sokularak nasıl bır ruh halınde olacagımı dusunmuyor… Dedıgım gıbı bır aydır annemın yanındayım ve bebegımıe hazırlıgı annem babam kardeslerım yapıyor her patık yada o kucucuk badılerı gorunce delı gıbı aglıyorum babası degılde herkes ılgılenıyor bebegımle zoruma gıdıyor … Aılemın durumu esımın ve aılesının durumundan cok ust sevıyede… Sureklı bana bebegımı nasıl alacagını anlatıyor esım ama akıllı olup vermem gerekırmıs dogumda kısa dure sonra hepten ruh halımı zora sokuyor bılıyorum alamaz alamayacak ama aglamaktan yoruldum… Davada acmıyorr esyaları kapınınonune yollatırım dıyor zaten esyaların neredeyse hepsını babm aldı ama ben ne yapayım esyayı ?? Sevgı bır anda bıtermıymıs sasırdım ben cok sevdım ama ne care elımden baska bırsey gelmıyor lutfen yardımcı olun davayı sımdıden acayımmı?
31 Aralık 2011 am28 21:11
sehle tatlım çok üzüldüm ve çok zor bir durum öncelikle Allah yardımcın olsun ben derim ki sen sıkı bir avukatla görüşmeye başlasan iyi olur bebeğini elinden alamaması açısından ondan sonra için rahat edecektir ve sana yardımcı olmayı seninle görüşmeyi çok isterim gerçekten çok üzüldüm durumuna sanki bnm kızımı elimden alacaklar olamaz böyle bir şey:( nasıl bir vicdansızlıktır bu kayınvaldende anne nasıl bir vicdan taşıyor Allah ıslah etsin onu kalbine göre versin..
27 Ocak 2012 am28 01:24
erkegim yaklasik 30.. Ailemden uzaktayiz, hafta da 1 tel. İle 1 dk en fazla konusurum, yilda 1 haftada gelir kaliriz. Ben gel bizimkilerle otur demedim, veya altli ustlu de degiliz. Ama bana emek veren insanlara saygi beklemem mantiksiz mi?
Buyukler hata yapar, kirici da olabilir. Onlarla cocuk gibi tartisacakmiyiz? Seyh edebalinin osman gaziye ogutunu bir okuyun lutfen.. Ey ogul, beysin, bundan sonra hata bize affetmek sana duser.. Diye baslar..
Ben bunu prensip edinmisim! Annem, babam veya kayinlarim kalbimi kirsalar, hata da yapsalar.. Olur derim, yasli insnlar, saygida kusur etmem. Aynini esimden de beklemek suc mu? Ki ona durmadan baski yapan yok! Aradabir huysuzluklar ile karsilasiyor ve sanki ilk okul cocugunun sinif arkadsina cevabi gibi lafi gedigine oturtma derdinde!
Bin kez soyledim hala da ayni. Sanirim bende yollari ayiracagim.sevmiyor degilim. Ama saygisizliga tahammul edemiyorum.. Bilmiyorum hata mi ediyorum.. Ama durum budur
29 Ocak 2012 am28 18:55
adalet her zaman kadından yana bunu iyi anladım. kadın boşanır çocuklar kendisinde kalır. birde adamdan yüklü tazminat ve yüklü nafaka yemede üzerinde yat.adam nerde bu zamanda ya arta kalan parayla meyhanede yada evlat hasretinden kahrından ölmüş mezarda. yazılar olsun bu adalete.
02 Şubat 2012 am28 13:01
merhaba, ben 1.5 yıldır eşimden ayrıyım..şiddetli geçimsizlik, ruhsal, duygusal ve fiziksel şiddetle karşılaştım.bir aldatma mevzusu da var ve şahidimde var.dava açacağım.kendisi boşanmak istemiyor sürekli tehdit ediyor ailemi ve beni huzursuz ediyor..korkuyorum, korkuyoruz..güvenliğimiz için ne yapabilirim, nereden yardım isteyebilirim..davanın seyri nasıl ilerler..aldatmayla ilgili şahidimin olması bana bir artı getirir mi? bunlara rağmen yinede boşanmak istemez itiraz ederse dava nekadar ertelenir..bilgi verebilirseniz çok memnun olurum. teşekkürler..
04 Şubat 2012 am28 14:13
Bende eylül 2011 tarihinde evlendim aralık ayında ayrıldım. Kayınvalidem ve kayınpederim bizi hiç rahat bırakmadı. kocamı benden soğutmak için ellerinden geleni yaptılar velhasıl o da çok müsaitmiş soğudu, anne baba yanı demeden sürekli hakaret etti bana en sonunda boşanmaya karar verdik. Kendi ayakları üzerinde duramayan sorumluluk sahibi olmayan çocuk erkekler lütfen evlenmeyinnn