merhaba
20 yıllık evli 2 çocuk annesiyim.
eşim 1 yıl önce bir gecelik ilşki kurmuş .ben bunu öğrendikten sonra boşanmak istedim.
eşim hayır ben hatalarımı anladım.boşanmayalaım.birbirimize fırsat tanıyalım dedi. ve ben bu arada terapi aldım.
başka bir kadın olayı artık aramızda yok. fakat eşim kendisi ile ilgili konularda değişime son derece kapalı ve istemiyor.
en sonunda bu böyle olmayacak artık boşanalım biz anlaşamıyoruz dedi..
fakat kimseyle konuşmuyor bu işi gizli yapalım.. avukat tutmayalaım .. diyor
biliyorum kırılan gururumu tamir etmeyecek ama ben manevi tazminat istiyorum.
benim sorum şu anlaşarak boşanmalarda manevi tazminat olurmu..
herşey için teşekkürler

benim babam şuan ceza evinde ve dosyasına baktığımda “hükümlü” (vesayet) yazıyor, ama bu aile ile ilgili bir şey olduğunu zannediyorum. Bana bunu açıklayabilir misiniz?

merhaba hocam acil cevap yazarsanız seviniriz.çoooka acil.22 temmuz 2010 tarihinde nikah yaptık(29kasım 2010 düğün)evliliğimiz çok kötü gidiyor.Eşim ile hiç birlikte olmadık yani hala bekareti var.Anlaşmalı boşanmak istiyoruz. Nasıl olacak lütfen çok acil yardım edin.

Sayın Fatoş;
Eğer maddi durumunuz iyi değilse ve gerekli şartlar oluşmuş ise adli yardımdan avukat talep ederek davanızı açabilirsiniz. Adli yardım konusunu iyice okuyun ve yaşadığınız yerin barosuna başvurun. Saygılarımla. Avukat Servet OLCAR

selam ben efe bursadan bir sorum var yardımcı olursanız svi,nirim şimdi boşanma davası acılan bir insan en geç nezman na kadar evlenebilir cvp bekler şimdiden tşk ler saygı lar …

ABİM AYRILALI 4 SENE OLDU.ANLAŞMALI AYRILDILAR.ANLAŞMALI AYRILIKTA EV ÇOCUKLARIN ÜZERİNE YAPILACAĞINA DAİR İKİ TARAFTA İMZA ATTILAR.FAKAT ÇOCUKLAR REŞİT OLMADIĞI İÇİN ABİM EVİ ÇOCUKLARIN ÜZERİNE YAPAMADI.ŞİMDİDE ESKİ EŞİ ABİMİN NİŞANLANDIĞINI DUYUNCA ABİME DAVA AÇACAĞINI SÖYLÜYOR.ESKİ EŞİ DAVA AÇABİLİRMİ?CEVABINIZI BEKLİYORUM.

eşimle anlaşmalı boşanma protokolü yaptık davacı ben oldum davalı olan kendisi ise il dışına ailesinin yanına döndü. 1 yıllık süre ekim ayında doluyor. ben davayı açınca süreç nasıl devam eder?

merhabalar 2010 aralık 15 de nikah kıydık ve eşimle kaçarak evlendik ama evlenmemiz tam bir bilmece sebeb şu eşim bakire degildi daha öncesinden başından geçen bir ilişki sonucu bekaretini kaybetmiş bir durumda karşıma çıktı ve biz 1 sene boyunca flört dönemi yaşadık ilişkimizin 1inci senesinde bana bakire olmadıgını ilişkimizin ömrünün uzun olmayacagını söyledi ama ben onu sevmiştim maddi manevi durumları çok kötü durumda karşılaşmıştık biz eşimle işin içinde safhane duygularım oldugu için ne vijdanım nede gönlüm onu o şekilde bırakamadı denedim ama yapamadım ve bu zaman içerisinde beni aldattıgını anladım hatadır dedim olayların üstünü kapadım ve aradan uzun zaman gecmeden evlendik kaçarak ve şu anda annem ve kardeşlerimle beraber aynı evı paylaşıyoruz bugun bana boşanmak istediğini söyledi ve 3 üncü kez dünyamı yıkdı sebeb ney die sordugumda ise çok komik bir cevap verdi bana hep birlikde yapamıyorum dedi kardeşlerin annen maddi durumlarımın kötü olmasından dolayı annemin evini paylaşmak zorunda kaldıgımızı defalarca anlattım kendisine ama megersem beni can kulagı ile dinlememiş olacakki ayrılmak istiyor burada yazdıklarımın hepsi dogrudur tarafsızca yazdım şimdi içimi kemiren bir şüphe dogdu lütfen yardımcı olun bana yalavarrım kendime zarar vermekden korkuyorum. (şüphem) eşimin annesi kızının durumunu biliyordu ve bu şekilde bir yöntememi başvurdular yada eşim bu şekilde bir planmı kurmuştu yada hedefi ailesine karşı anca bu şekilde ispatlayabilirdi bekarken bakire oldugunu söyleyemediği için beni kendisine kurban olarakmı seçti bilmiyorum içime çöken bir köz ve acı dinmiyor lütfen bana bu konuda yol gösterin şimdi ben anlaşmalı boşanmak istiyorum tek korkum haklıyken haksız duruma düşmem lütfen mail adresime yada burdan cevap yazarsanız çok sevinirim saygılarımı sunuyorum.

Sayın Abdulkadir;
Maddelere göre cevaplayayım,Anlaşmalı boşanmak istiyorsanız,
1-Hayır.Davayı sizin yerinize avukatınız temsil edemez.Çünkü anlaşmalı boşanmada; eşler bizzat dinlenmeden veya bir eş dinlenip diğeri dinlenmeden ya da vekili dinlenerek anlaşmalı boşanmaya karar verilez.

2-Evet, anlaşmalı boşanmada bizzat mahkemede dinlenmek zorundasınız.

3-Anlaşmalı olarak boşanmak istiyorsanız ilk celsede karar verilir.

4-İkinizde avukat tutabilirsiniz.Barolar birliliğinin boşanma davasında belirlediği vekalet ücretine bakınız. Dava sonucu da maktu vekalet ücreti çıkacaktır.

Ancak anlaşmalı boşanmak yerine çekişmeli boşanma davası açtığınızda;
1- Evet siz gelmeden boşanma davası açabilirsiniz avukatınız aracılığıyla.

2-Hayır, Türkiyeye gelip mahkemeye çıkma zorunluluğunuz yok, davacı kim ise onu mahkemede avukatı temsil edecektir.

3-Boşanma nedeni, telepler vs. gibi hususlarda anlaşma sağlanıp kanıtlandığında tahmini 4. celsede karar verilecektir.(Aynı sayılabilecek bir boşanma davasında vekilllik yapmıştım 3. celsede karar verildi.)

4- İkinizde tutabilirsiniz ama zorunlu değil davacı temsil edilse yeter ancak dediğim gibi iki tarafta şartlarda anlaştıysa, hak kaybı olmayacaksa.Değilse hak kaybına uğranmaması için her aşamada bir avukata müracaat etmenizi öneriyoruz.

ben tamamı kendi paramla ekim 2003 tarihinde bir ev aldım tapu kendi üzermde eşimin ise banka borcu yüzünde icra geldiğinde eve tedbir koyabilirlermi eşyalarımı ve evimi kurtarmak için ne yapabilirim lütfen çok acil cevaplarsanız çok sevinicem saygılar

ben yeni boşandım eşimden anlaşarak eyer babası istemezse velayeti sende kalır hakimin belirlediyi günlerde görür acak eyer anlaşarak boşanırsanız sizin belirlediyiniz günler yterli olur

3 senelik çekişmeli gecen boşanma davamı 20.000 tl tazminat para karşılığında anlaşmalı olarak ikna ettim. fakat caymasından korkuyorum mahkeme cuma günü karsı tarafın cayma gibi bi şansı varmı dilekçe de yazdık anlasmalı diye hatta verdiğim paranın miktarı da yazıyor imza da attık .bilgilendirirseniz sevinirim .

SAYGILARIMLA

Selamlar.evleneli 2 yılı geçti.eşim ile anlaşmalı olarak ayrılmak istiyoruz.çocuk yok.herhangi mal sorunuda yok aramızda.fakat eşim yurtdışında ikamet ediyor.boşanmada izliyebileceğimiz en iyi ve kısa yol nedir mümkünse öğrenebilirmiyim ve eşimin buraya gelmesi illa gerekiyormu?çünkü ben şuan Türkiye de ikamet ediyorum o yurtdışında.detaylı olarak açıklarsanız çok memnun olurum.kolay gelsin…

slm eşimle anlaşmalı boşanma dılekçesi verdik ama ben istemıyorum boşanmayı hatalı olanda benım ne yapmalıyım?tşk.

Merhaba, lütfen yazımın tamamını okuduktan sonra yorum yapın. Çünkü şuan ki durumumdan dolayı en son yazacağımı ilk de yazabilirim. Biz 7,5 yıllık evliyiz ve 3,5 yaşında bir oğlumuz var. Eşim evliliğimizin yaklaşık 2. yılından sonra karakteri olumsuz yönde değişmeye başladı ve zamanla bu artmaya başladı.Ben, evliliğimizin başından itibaren (Onun çalıştığı dönemde de çalışmadığı dönemde de) ev işlerinde (yemek yapmak,temizlik,bulaşık vs.) yardımcı oldum (evlendiğimizde hiç yemek yapmayı bilmediği için uzun süre hep ben yaptım). Ama zamanla bir baktım bunlar benim birincil görevim haline gelmiş.O elini sürmüyor gibi birşey…Ben de yavaş yavaş yapmayı bıraktım.Bırakınca da olmuyor…Bunlarla birikte ortada hiçbirşey yokken birden tartışma çıkartmaya başladı ve ısrarla kavga etmeye çalışıyordu, sanki bundan zevk alıyormuş gibi…Bir süre sonra konuşmaya başlayınca kavgaya dönüştüreceğini anlayıp hemen kapatmaya çalışıyordum ama nafile…(hayatımda hiç sevmediğim şey tartışmak, bağıra bağıra kavga etmek, çünkü annemle babamın evliliğinde bunda bıktım)…Askerliğimi yapmadığım için ve kısa dönem yapmak için A.Ö.F. okuyordum.Çocuk yapmayı askerden sonraya erteliyorduk.(ama içimden de bizim böyle devam ederse ne kadar evli kalacağımızı ister istemez sorguluyordum).Bir süre sonra, ben askerden geldiğimde O, 30 yaşında olacak diye, 30 yaşından sonra çocuk yapamazmış, şimdi olacak diye ısrar etmeye başladı.Bir süre sonra hergün bu sebepten kavga çıkarmaya başladı. Kavga çıkardığında da aklına ne gelirse söylüyordu.(hakaretleri bıraktım, ben onu beğenmiyormuşum, O esmermiş, ben beyaz tenliymişim çocuk beyaz tenli olsun diye sarışın birinden yapacakmışım…bunun gibi saçma sapan şeyler…ben onu beğendiğimi aşık olduğumu söylediğimde de o zaman çocuk yapalım, ha askerden önce , ha sonra… ben çocuğu askerdeyken sana getirim falan demeye başlıyordu).Neyse… bir süre sonra hamile kaldı ve karakteri daha da olumsuzlaşmaya başladı. (Bu söylenmez ama…Bir de yatak hayatımız bitti…hatırladığım kadarıyla hamile kalmasından, çocuk 1 yaşına gelene kadar 3-4 defa birlikte olmuşuzdur). Çocuk olduktan sonra da nazı kaprisi gittikçe arttı. ilk bezini değiştirdiğinde çocuk 2. ayını doldurmuştu…gece her emzirdiğinde beni de kaldırıyordu falan… ama hiç birinde de bir şey demedim…Aralık 2010 da kısa dönem askere gittim. Askere giderken bile berbat haldeydik.Ama ben gittiğim için öyle kaldı.Askere gittiğim günden itibaren her konuşmamızda sürekli sorun, problem anlatıyordu…İş yerinde şöyle oldu, bana bunu dedi, arkamdan konuşuyorlar yok annen hafta içi burda kalmaya başladı, sen mi söyledin…her gün hep sorun, problem…Ben askerdeyim, evliyim ve çocuğum var, berbat bir yerdeyim ve güzel bir şeyler duymaya ihtiyacım varken her telefonda sorun, problem…Bir kaç kez yalvardım “Allah aşkına bir gün güzel birşeyle söyle, bak ben burada çok kötüyüm” dedim “Sen kötüysen, bende kötüyüm, kime anlatayım, sana anlatçam tabi, dinlemek zorundasın” diyordu.O da kutulsun, bende kurtulayım bari işyeriyle ilgili problemlerden kurtulalım diye kenarda çok şükür paramız var, bugünler için biriktirdik dedim ve istifa etmesini istedim… Oda sürekli sen gelene kadar, Mayıs’a kadar dayanamayacağım diyordu…Babasının kanser olduğunu söylemiş ve işten ayrılmış…Ama problemler bitmedi…yine her telefonda anlatabileceği sorunlar vardı…Bir süre sonra oğlumuz anneme ondan daha fazla ilgi gösteriyor diye, yemek yedirirken babanesinden istiyor diye anneme “Sen, ben yokken çocuğu bana karşı dolduruyorsun” diye kavga çıkarmış…Sonra bir kaç defa daha böyle yapmış ve annemi evden kovmuş…Sonra da çocuğu görmek istediğinde göstermiyormuş, telefonla aradığında açmıyor , açtığında ve annem torununu özlediğini, gelmek istediğini söylediğinde “biz de şimdi dışarı çıkıyorduk” , habersiz geldiğinde kapıyı açmamalar, açtığında 5dk. sonra çocuğu alıp dışarı çıkmalar…(Askerden döndüğümde evsahibi bile annemi kaç defa kapıda ağlarken gördüğünü, eşiminde evde olduğunu bildiğini söyledi, gece 23 de de kovduğunu falan…). Onu bunları yapmamasını haftada 2 defa çocuğu göstermesini sert bir şekilde söyledim.Sonra göstermeye başladı. Çocuğu birgün bana göstermeye getirecekti. Önce ailesinin yazlığına gidecekti, sonra benim yanıma getirecekti.(Heyecandan, sevinçten içim içime sığmıyor) Ailesinin yazlığına ulaştıktan bir süre sonra askeriyeden aradım. Yarın gemi ne zaman var diye bakmasını,bir-iki gün sonra neyse gelmelerini istedim. Bana “Oooooo benden öyle hemen çocuğu getirmemi bekleme, önce bir hafta dinleneyim” dedi…başımdan kaynar sular döküldü…Tamam çocukla 7-8 saat yolculuk yormuş olabilir ama ben zaten yarın bak, bir-iki gün sonra ne zaman gemi varsa o zaman getir demiştim. Ama 1 hafta dinlenmesi gerekiyormuş. Bende t…k mı geçiyorsun benimle dedim. Bana düzgün konuş, sen biliyor musun ben nasıl bi yolculuk geçirdim, ne kadar yoruldum diye bağırmaya başladı… Tamam getirme istemiyorum dedim. O da tamam getirmiyorum dedi. Ama içim içimi yiyiyor, oğlumu çok görmek istiyorum. Bir gün sonra konuştuğumuzda da, gemi ne zaman varmış sordun mu dedim. Hayır, niye sorayım ki, getirmeyeceğim dedi…Madem getirme dedin, bende getirmiyorum, sonucuna katlanacaksın dedi…Allahım ölüyorum…Yani yanımda olsa vururdum herhalde…yine bir gün geçtikten sonra oğlumuz her gemileri gördüğünde “hani babamın yanına gidecektik” demeye ve ağlamaya başlıyormuş. Ondan bıkmış, sadece onun ağlamalarını çekmemek için getireceğini söyledi..2-3 saatliğine de olsa oğlumu görecektim. Ama bana bunu yaptığı içinde çok kızgındım.Onları, daha doğrusu onu güzel karşılamamışım diye bir de tavrını çektim…Buna da şükür, oğlumu gördüm ya…Neyse askerlik bitti, dertler bitmedi…Geçimsizlik artarak devam etti…Son günlerde bağırıp, hakaret ediyordu, çocuk var …yok anlamıyor…hakaretlere, bağırmaya devam, “bana hakaret etmemesini, hakaretlerini çekmek zorunda değilim” dediğimde de “bu evde duruyorsan çekmek zorundasın” diyordu, bende ona bağırdığımda “ne artistlik yapıyorsun, ne yapabilirsin ki” diyor tahrik etmeye çalışıyordu. Benim annem, babamdan dayak yediği için bu benim hassas noktam, vurmayacağımı bildiği için üzerime geliyordu…defalarca böyle oldu…(bir gün çenesini tutup, sus artık, yeter elimde kalacaksın dedim, sustu, arkamı döndüğüm gibi “gırtlağıma yapıştın, artık üzerime yürürüp gırtlağıma yapışıyorsun” demeye başladı..”Ben gırtlağına yapışmadım, çeneni tuttum, sus artık” desem de nafile , O zaten madem ayrılacağız bir tane vursunda, dövdü olsun modunda olduğu için..kime ne anlatacağım) en son yine böyle bir durumdayken hastalandı, işyerimden izin aldım, (O da çalışıyor) hastaneye gittik.ilaçlarını kullandı, tam iyileşti, spora gittiği için tekrarladı, 1 hafta evdeki antibiyotik, burun spreyi, grip hapı vs. kullandı. Doktora gitmedi. Sonra kötü olunca ben yine izin alıp hastaneye götürdüm. 2 gün rapor aldı. Bende 2 gün izin aldım, araya da haftasonu girdiği için 4 günde iyileşir diye düşündük.Elimden ne geliyorsa yaptım. 2. günün akşamı toparlandı yine tartışma çıkarmaya başladı, yine üzerime geldi (bu evden gideceksin, giden sen olacaksın vs. demeye başladı)…neyse konuyu kapattık bir şekilde ve 4. günün sonunda 15 Ocak 2012 pazar günü kendi kıyafetlerimi ve oğlumuzun kıyafetlerini topladım annemin evine yerleştim. Evimizin tüm eşyaları ve bankada onun hesabında duran 27.000TL kadar ortak paramız onda kaldı.Oğlumuz benimle birlikte kalıyor, Cuma akşamı iş çıkışı alıyor, pazar günü tekrar ben alıyorum. Ona da “istersen her gün görebilirsin, yazın yıllık iznin olduğunda biryere onunla gitmek istersende alabilirsin” dedim.hiçbir problem çıkartmadım. şu an için her akşam telefonla görüşüyorlar, cuma günüde alıyor.
5 Kuruş param yok, hiçbir eşyam yok ama çocuğumu hemen hemen hergün görebildiğim için çok mutluyum. (çünkü işsiz olduğu dönemde boşanma konusu açıldığında “benim burada ailem yok, beni buraya bağlaya bişey de yok, mahkeme çocuğu annesi olduğum için bana verir, çocuğu alır ailemin yaşadığı şehre giderim, işide orada bulurum” diyordu). Şimdi burada memnun olduğu bir iş olduğu için gitmiyor. Ailesi de o dönem çocuğu istememişti ama bunu ihtimali düşündükçe şükrediyorum.

Ama bazen, “senelerdir bana çektirdi, ayrılırken bile elimden gelen tüm iyi niyeti ona gösterdim, ne bir gün vurdum, ne de aldattım (cinsel hayatımız berbat durumda olmasına rağmen düşünmedim bile), ayrılırkende herşey onun çıkarına göre oluyor” gibi bir düşünce beni rahatsız ediyor.

Şu an ayrıyız, sadece çocukla ilgili durumlarda çok az konuşuyoruz.
Mahkemeyi O açmayacakmış, ben açacakmışım (çünkü ilerde koz olarak kullanabilirmişim )) kişi kendinden bilir işi…demek ki bana açtıracağına göre böyle bir düşüncesi var).
Bu aralar davayı açacağım.
Ama dediğim gibi içimi bir kurt kemiriyor.
Her şey onun çıkarına uygun olduğu gibi böyle mi kalmalı, yoksa ortak paramızdan hakkıma düşeni almalı mıyım ? diye düşünüyorum… (eşyalardan alıp mağdur etmeyi düşünmüyorum)

Sizce ne yapmalıyım ?