Yaşamımızın her alanına yayılmış bulunan şiddet kültüründen nasibini en fazla alanların başında kadınlar ve çocuklar geliyor. Kadınların pek çoğu hangi sosyal, ekonomik ve kültürel kesimden olursa olsun aile içinde şiddete maruz kalabiliyorlar. Yapılan araştırmalar kadınların %30’unun eşleri tarafından dövüldüğünü gösteriyor. Tabii bu sadece fiziksel şiddete uğrayanlar… Fiziksel şiddetin yanı sıra kadınların büyük çoğu evliliklerinde psikolojik, ekonomik ve cinsel şiddete maruz kalıyorlar.

Pek çok kadının aile içi şiddete maruz kalmasına rağmen, aile mahremiyetine karışmama anlayışı nedeni ile yakın tarihlere kadar kadınlar yasanın koruması altında değillerdi. 1998 yılında yürürlüğe giren 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun bu boşluğu doldurdu.

4320 sayılı kanunun amacı ailede eşlerin, çocukların ve aynı çatı altında yaşayan diğer aile bireylerinin korunmasıdır. Bu kanundaki hükümler özellikle kocaların eşlerine karşı uyguladıkları şiddet göz önünde tutularak düzenlenmiş olmakla birlikte amaç aynı çatı altında yaşayan bireylerin birbirlerine karşı uyguladıkları şiddete karşı ceza vermek değil, tedbir uygulayarak aile bireylerini korumaktır.

Bu kanuna göre eşlerden birinin veya çocukların veya aynı çatı altında yaşayan diğer aile bireylerinin aile içi şiddete uğramış olduğunu, kendilerince ya da Cumhuriyet Savcısı tarafından bildirilmesi halinde hakim bire bir sorunun niteliği de gözeterek kanunda sayılan tedbirlerden birini ya da bir kaçını alacaktır.

Bu tedbirler şunlardır:

Kusurlu eşin,

a)Diğer eşe veya çocuklara veya aynı çatı altında yaşayan diğer aile bireylerine karşı şiddete

veya korkuya yönelik davranışlarda bulunmaması,

b)Müşterek evden uzaklaştırılarak, bu eşin diğer eşe ve varsa çocuklara tahsisi ile diğer ve eş

çocukların oturmakta olduğu eve ve işyerlerine yaklaşmaması,

c)Diğer eşin, çocukların veya aynı çatı altında yaşayan diğer aile bireylerinin eşyalarına zarar

vermemesi,

d) Diğer eşi, çocukları veya aynı çatı altında yaşayan diğer aile bireylerini iletişim

vasıtalarıyla rahatsız etmemesi,

e)Varsa silah ve benzeri araçlarını zabıtaya teslim etmesi,

f)Alkollü veya uyuşturucu herhangi bir madde kullanmış olarak ortak konuta gelmemesi veya

ortak konutta bu maddeleri kullanmaması

Yasada koruma önlemlerinin süresi olarak 6 ay öngörülmüştür. Hakim, bu süre boyunca mağdur olan aile bireyine nafaka takdir edebilecektir. Kusurlu eşe, mahkeme kararına dayalı olarak vermiş bulunduğu koruma tedbirine uymaması halinde tutuklanacağı ve hakkında hapis cezası verileceği ihtar olunur ve karara aykırı davranan eşe 3 aydan 6 aya kadar hapis cezası verilir.

Kadına uygulanan şiddetin önüne geçmek çok önemlidir.Çünkü şiddete maruz kalan kadınlar genellikle kendi çocuklarına da şiddet uyguluyorlar ve bu çocuklar da ileride şiddete eğilimli kişiler oluyorlar. Bu sebeple aile içi şiddeti, aile mahremiyeti kapsamında görmemeliyiz ve aile içinde yaşanan şiddet öykülerini ortaya çıkartmaktan korkmadan hukuki yollara başvurmalıyız.  Herkese her türlü şiddetten uzak, mutlu bir aile yaşantısı diliyorum… Sevgiyle kalın…

Avukat Ayça Özdoğan Sayfasını Görüntüle      RSS ile Abonelik